stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

Drie maanden erover gedaan om dit boek te lezen. Effectief zal het een week of drie zijn geweest, want ik heb er ook een aantal andere tussendoor gelezen. Omdat mijn kinderen drie weken meivakantie hadden, zijn we toen maar op een mooie vliegreis geweest en De Naam van de Roos was taai om doorheen te komen. De hierboven beschreven eerste honderd taaie pagina's kloppen in die zin, omdat er van een verhaal nog niet echt sprake is. Dat komt inderdaad erna, maar het boek verbetert nauwelijks. De auteur zal bij mij vooral bekend komen te staan als Umberto Ego. Een schrijver die vooral graag zichzelf hoort praten en zijn personages vele pagina's lang dialogen (en monologen) aan theologisch geleuter laat voeren. Eco's schrijftstijl is an sich goed, maar het vormt een blubberlaag op een detectiveplot dat van zichzelf vrij mager is. Er gebeuren dingen in het verhaal waar ik na het lezen nog steeds vragen over heb. Worden ze niet verteld of heb ik ze gemist door de vermoeiende schrijftstijl? Zelf beschik ik wel over ruim voldoende historische kennis en ben ik theologisch voldoende onderlegd om de hoofdzaken te begrijpen, maar ik kan me voorstellen dat dit boek voor de meeste mensen te moeilijk en te langdradig is. Achteraf gezien, had ik dit boek gewoon in een hostel in Sri Lanka moeten laten liggen.