menu

Hier kun je zien welke berichten Lange Jojo als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Darkness Comes - Dean R. Koontz (1984)

Alternatieve titel: Schemerzone

2,0
Na 'de sadist en 'fantomen ', mijn persoonlijke favorieten stelt 'schemerzone 'me erg teleur. Er is veel te weinig spanning, de wezens werkten me meer op de lachspieren en het geheel is enkel langdradig en te voorspelbaar.

Last Man Standing - David Baldacci (2001)

Alternatieve titel: De Laatste Man

4,0
In een niet erg vlot begin, de ruim 30 eerste bladzijden, duurde het me wat te lang en vreesde ik dat ik alle personages die dan worden aangekondigd moeilijk zou kunnen onthouden. Het was echter ongegrond, ik heb dit wel vaker bij aanvang van een roman, eens ik het tempo lekker voelde gaan. Leuk ook dat Web London niet wordt neergezet als een onverslaanbare, bikkelharde HRT agent, maar ook een kwetsbare kant heeft. Dat big F. een wel erg clownesk personage is en wel heel toevallig op het juiste tijdstip en momenten komt opdagen is zowat na de langzame aanvang het enige minpuntje. Verrassend ook dat het verhaal een ander einde had dan ik had verwacht.

Phantoms - Dean Koontz (1983)

Alternatieve titel: Fantomen

3,5
Daar waar ik in dit verhaal wat spanning leek te missen wordt het ruimschoots vervangen door gruwelijke passage's, ik hou wel van een aardig potje horror! Koontz lijkt dan wel de 'omvormer', of hoe werd het wezen ook weer verwoord, te hebben gebasseerd op het wezen uit de film "The Blob" en ook "War Of The Worlds" leek een gedeeltelijke inspiratiebron voor de auteur. Van bepaalde karakters weet je al vlug wie degene zijn die als eerste het loodje zullen leggen, ik leefde wel enorm mee met de hoofdrolspeelster en diens jongere zusje.

Seize the Night - Dean Koontz (1998)

Alternatieve titel: Grijp de Nacht

3,0
Na 'Intensity' en 'whispers' viel dit verhaal me wat tegen. Ik verwachtte helemaal geen verhaal dat draait rond fantasie, het wordt nou eenmaal nooit mijn soort ontspanning. De genetische manipulatie kon ik nog enigzins vatten maar bij de tijdparadox gedeeltes moest ik me werkelijk doorheen deze hoofdstukken worstelen zonder enig gevoel met de toestand en/of de persoanges waarin deze zich bevinden. Dit terzijde gelaten bevat het boek wel aardig wat spannende momenten en dat is dan weer wel een kant die ik in de Koontz romans wel vaker tegenkom én kan smaken.

Whispers - Dean Koontz (1980)

Alternatieve titel: Gefluister

3,5
Naar mijn zin te weinig spannende momenten die ik met een vorige Koontz roman wel beleefde. Ik vond het eveneens jammer dat er een abrupt einde kwam aan Tony's samenwerking met zijn collega, er was veel meer mogelijk indien het anders was verlopen.
Er wordt anderzijds een fraai psychologische analyze gemaakt van zowel moeder katherine en de eveneens gestoorde Bruno Frye, al had ik wel een sterk vermoeden van bij het begin hoe het in elkaar zou passen met Bruno die uit de dood opstaat.
Net zoals VASCAGO eerder komt neer te schrijven komt het einde als een snelvaarttrein langs. Ik zal deze roman niet snel herlezen daar het me bij momenten te langzaam ging, dat kwam bij mij vooral door té lange hoofdstukken.