Wat dit boek goed doet naast alle andere uiterst relevante en prangende kwesties rondom dit alles aan de kaak stellen is het benoemen van het verval qua presentatie waar sommigen zich mee vertonen binnen een liefdesrelatie waar esthetische asymmetrie de norm bepaalt.

De vrijwillige downgrade van je glow up die je vervolgens aangaat om meer op gelijke voet te komen met de mate van charisma waar je sprankelende levenspartner doorgaans het straatbeeld mee bepaalt.

Heb mijn steentje wel bijgedragen wat dit betreft denk ik zo.

Heb op deuren gebonkt waar niemand ooit thuisgaf omdat ze simpelweg te druk waren met gewillig opzichtig verleppen en ze zich daarin gelukzalig verrukt achten.

Gemene mensen, lelijke mensen.

Die ooit mooi waren dat wel.

Een jaar of vijf terug.

Het is rap gegaan wat dat betreft.

Vinden het zelf nog steeds helemaal geweldig ze leven de droom.

En ze vallen bij bosjes.

Dus.

Dat ook nog eens.

Vandaar de noodzaak van dit boek.

Onder andere.

Femicide kan zich luid en opzichtig maar ook heel stilletjes en onopgemerkt manifesteren is mijn ervaring.

Het zou soms zomaar in een voltrekking van minuten tot enkele tientallen jaren kunnen ontaarden.

Is mijn observatie.

En het kernprincipe daarachter weet dit boek dus ook te benoemen.

Uitermate waardevolle uitgave, een aanrader.