Naar aanleiding van de nieuwe
IT (2017) film heb ik dit boek eens uit de kast getrokken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er door het formaat wel een beetje tegen opkeek, maar het boek heeft al mijn verwachtingen overtroffen.
Het begint natuurlijk met het legendarische papieren bootje, waardoor je gelijk in het verhaal zit. Hierdoor las het dan ook gelijk lekker weg. Wat ik persoonlijk erg fijn vond lezen was de manier waarop King het boek heeft opgedeeld, de stukken met de kinderen en de volwassenen door elkaar. Hierdoor blijven er bepaalde spanningsbogen aanwezig die aanzetten tot doorlezen. Verder was het deel met de kinderen verreweg het beste, al deed het deel met de volwassenen er niet ver voor onder (dit was in de film van 1990 wel anders).
Verder heb ik me afgevraagd wat dit boek nu zo goed maakt, want als je het terugbrengt tot de essentie gaat het over een groepje opgroeiende kinderen die je volgt van in hun kinder- en volwassenentijd (ook wel een grown-up verhaal). Maar King weet dit zo goed te verwoorden en te verbeelden dat je er gewoon midden in zit en het is ook zo geschreven dat je terugdenkt aan je eigen kindertijd (oftewel, herkenbaar geschreven) en dit is denk ik de dragende factor wat het boek zo goed maakt. De herkenbaarheid.
Verder vond ik
De laatste vorm van IT, de spin lichtelijk tegenvallen, al wordt het hier beter uitgelegd dan in de film, waardoor het wel in de context te plaatsen valt. Verder vond ik het einde
dat Derry mee onder gaat met IT goed passen met de historie van IT.
Ook vond ik de seksscene tussen de kinderen, in tegenstelling tot anderen hier, wel in de context van het boek passen. De kinderen merkten dat hun kracht afnam, nadat ze IT voor het eerst verslagen hadden, dus was het sterkste om die kracht terug te krijgen samen ontmaagd te worden.
Al kan ik begrijpen dat sommigen deze scene een beetje ver vinden gaan.
Al met al een geweldig boek van King.