menu

Hier kun je zien welke berichten Theunis als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Jäniksen Vuosi - Arto Paasilinna (1975)

Alternatieve titel: Haas

4,0
Prachtig relaas tegen de moderne maatschappij met al haar regeltjes en methodes het leven onder controle te krijgen. Vatanan, de hoofdpersoon waar je als lezer van begin tot eind sympathie voor gaat voelen, gooit het roer om, klaarblijkelijk van het ene op het andere moment, en laat het leven op zich af komen. Samen met de haas die is aangereden en waarvoor hij de zorg is gaan dragen, beleeft hij de meest uiteenlopende avonturen, ontmoet hij de meest bijzondere mensen. In een twintigtal prachtige scènes wordt snel duidelijk dat Vatanen niet degene is die niet deugt.

Je Denkt Dat Het Komt - Meindert Talma (2017)

3,5
Als je naar muziek van Meindert Talma luistert vraag je jezelf altijd af waar je naar luistert. Je vraagt je soms af of je naar iets luistert dat niet voor andermans oren bestemd is, iets dat maar gewoon in de studio waar het is opgenomen moet blijven. Omdat het op het eerste gehoor aanvoelt als een uit de hand gelopen hobby, zoals de man die op de zolder met zijn treintjes over meters lange miniatuurspoorlijntjes speelt. Maar als je dan wat langer luistert, wat beter luistert, de muziek en de artiest de ruimte laat kom je er al snel achter dat je naar iets bijzonders luistert. Of, zoals veelvuldig ook in de recensies naar voren komt: het geluid van Talma is oorspronkelijk. En daarin schuilt zijn grote aantrekkingskracht. Hij is ontwapenend.

Dat komt grotendeels ook terug in zijn prachtige Frisismes. Zo zit hij in de blote bast te vissen aan de waterkant. Of als zijn Belgische fanclub wegens verplichtingen elders niet aanwezig is tijdens een optreden in Vlaanderen en Talma hier het zijne van denkt: jaja, dacht ik, verplichtingen elders, dikke naad. En dan is er de droge humor die er in de soms hilarische passages vanaf spat. Zo heeft hij het over Alicia, een vrouw waar hij verliefd op wordt. Alice (werd) geboren in 1962 in Brooklyn, New York City, the city that never sleeps. Ik werd geboren in 1968 in Surhuisterveen, zo gezellig is er maar één. En dan zijn er nog de platte omschrijvingen van bepaalde mensen. Pyter had altijd een vrolijke kop met daarop een beste bos zwart haar. En zo maakt de schrijver Meindert Talma een kracht van iets wat in eerste instantie een handicap lijkt.

Dit was het tweede deel van de roman-album-cyclus. We zijn nog lang niet in het heden dus er zal nog wel een derde deel volgen. Ik kijk er naar uit.

Je Hebt Wél Iets te Verbergen: Over het Levensbelang van Privacy - Maurits Martijn en Dimitri Tokmetzis (2016)

Dit zijn van die boeken die zo belangrijk zijn dat ze niet genoeg kunnen worden aangehaald. Het belang van goede onderzoeksjournalistiek, van harde feiten en duidende waarheidsvinding is, in deze vluchtige tijden van loslopende beweringen, van doorslaggevende betekenis. Overal om ons heen worden we bewust en, voornamelijk, onbewust beïnvloed door verschijningen waarvan we het bestaan misschien wel vermoeden, maar waarvan we de invloed nauwelijks kunnen inschatten. Als ik in het boek lees dat er “smart-tv’s (bestaan) die een voor ons onhoorbare toon versturen die wordt opgevangen door een app op je telefoon. Zo is te achterhalen weke programma’s je kijkt en welke apparaten er bij elkaar in de buurt zijn”, dan schrik ik toch even. Ben ik dan zo naïef? Een beetje misschien. Zeker als de schrijvers me even vertellen dat “Facebook en Google geen publieke diensten (zijn). Het zijn immens succesvolle advertentiebedrijven. (…) Wij zijn geen klanten van Facebook en Google, wij zijn hun producten.” Ja, denk ik dan. Logisch. Waarom laat ik dat eigenlijk zo gemakkelijk toe? En, denk ik dan, ik zal niet de enige zijn. Om de schrijvers weer aan het woord te laten: “waarom is het wel vanzelfsprekend dat de bankbediende respectvol met jouw persoonlijke informatie omgaat, terwijl de website van de bank verschillende trackers toelaat die informatie over jou verzamelen en verkopen aan commerciële partijen?”

Ach, hoor ik een aantal van jullie denken, is dit zo’n moraliserend boek van de beterweters van De Correspondent? Zijn dit weer van die azijnpissers die elke innovatie tegen willen gaan en niet met de tijd mee kunnen gaan? Het antwoord is nee, dit is niet zo’n boek. Het is een helder, toegankelijk boek waarin de schrijvers, op een nuchtere manier, hun zoektocht omschrijven, waarin ze laten zien hoe ze relevante vragen stellen bij technologische innovaties, waarbij ze in veel gevallen zich afvragen in hoeverre mensenrechten (om het maar even zo groot te maken als het is) in het geding zijn. Want, stellen ze: “het probleem is dat overheden en bedrijven al die data gebruiken om ons in een bepaalde richting te duwen – zonder dat hij het doorhebben.” En de woorden die daarvoor worden gebruikt, “onzichtbaar prikkeldraad”, zouden voldoende moeten zeggen. Daarmee is het een boek dat bewustzijn creëert, vragen oproept en ons laat nadenken over de wereld waarin we leven. En dan doet het boek precies wat de media die we daar zo vaak voor gebruiken, en waar de schrijvers zo kritisch over zijn in het boek, steeds vaker lijkt na te laten.

Jongensdromen: Het Gouden Seizoen van Ajax - Willem Vissers (2019)

3,5
geplaatst:
Uit het niets leek het te komen, het droomseizoen van Ajax. Even waande ik meer als in mijn tienerjaren. Euforisch, trots. Dagenlang kon ik de ban zijn van een voetbalwedstrijd. Hoopvol afwachtend van tevoren. Nagenietend achteraf. Glimlachend als ik terugdacht aan een aanval, een schijnbeweging of een doelpunt. Het sprookje duurde lang, net niet lang genoeg, want het smoorde op weg naar een gedroomde finale. Maar het was genoeg, genoeg om voor altijd te onthouden dat je mag blijven dromen, dat niets onmogelijk is.

Want hoe onmogelijk leek het een jaar eerder. Het mooie van deze verzameling van columns van Willem Vissers is dat je zijn columns in chronologische volgorde terugleest. Het is alsof je de reis herbeleeft. Aan het begin van het boek schrijft Vissers dan ook dat Ajax niet eens meer Europese middenmoot was. Matthijs de Ligt, een van de helden van het droomseizoen, was klaar met Ajax. Een paar maanden later al is het opeens een feest om naar Ajax te kijken. Vissers noteert dat het begrijpelijk is dat Frenkie de Jong is opgeroepen door Ronald Koeman. Een aantal maanden later schieten opeens superlatieven tekort. “Zijn lach en lef absorberen angst en terughoudendheid bij anderen.” Een transfer naar Barcelona is in de maak en De Jong is niet meer weg te denken is uit Oranje.

Naast De Jong worden ook de anderen genoemd: De Ligt, Mazraoui, Ziyech, Tadic, Blind. Vissers beschrijft ook de organisatorische koerswijziging: het doorbreken van het ingevoerde salarisplafond, het aantrekken van routiniers als Tadic en Blind. Ook de kracht van sociale media blijft niet onaangeroerd. Vissers roemt de filmpjes die voor en na de Champions League op sociale media worden geplaatst door Ajax. “Zij zijn de visualisatie va lef, van durven voetballen op zijn Nederlands, Van Bernabéu binnenvallen zonder te kloppen. Zulke filmpjes zijn de tastbare reflectie van de droom.”

Het boek is een verzameling momentopnames die met elkaar het seizoen weergeven. Soms valt Vissers in herhaling, omdat hij in zijn columns vaak en op verschillende momenten in het seizoen terug blijft komen op belangrijke beslissingen van de directie of om zijn lezers er opnieuw van bewust te maken waar Ajax eigenlijk vandaan is gekomen. Want als je het gevoel hebt dat je in een droom leeft is het noodzakelijk om jezelf en de mensen om je heen af en toe te laten beseffen in welke onwerkelijke werkelijkheid ze eigenlijk leven. Ook ik voelde de behoefte om steeds maar weer mijn euforie te delen, alsof ik het pas kon gaan geloven op het moment dat ik het er met anderen over kon hebben.

Over een tijdje zullen er boeken over dit droomseizoen verschijnen die iets meer op afstand staan, waar tijd overheen is gegaan en die de prestaties nog beter in historisch perspectief kunnen plaatsen. Dit is een ander boek, een boek dat veel dichter op de huid zit, dat geschreven is tijdens het seizoen. Vissers beseft dit terdege: “soms is over elke zin nagedacht, dan weer heeft de verzengende deadlinestress zijn werk gedaan”. Toch weet Vissers heel duidelijk wat dit Ajax teweeg heeft gebracht, ook in historische context. “Ajax opent met zijn aantrekkelijk voetbal zowel de poort naar de toekomst als de deur naar het verleden.” Heerlijk boek om bij na te genieten, om af en toe weer even open te slaan en om over een paar jaar weer eens even uit de kast te halen om weer eens terug te denken aan het Ajax dat me euforisch en trots maakte.