Klinkt als een jeugdbewerking van de Divina Commedia.

De eerste tien jaar van mijn leven was ik niet zwart. Ik was op veel manieren anders dan de mensen om mij heen, maar donkerder was ik niet. Dat weet ik. Er is een dag geweest waarop ik een verkleuring gewaarwerd. Later, toen ik eenmaal zwart wás, ben ik weer verschoten."

Arthur Japin - De zwarte met het witte hart

mooie openingszin van
Hermann Hesse (Narziss en Goldmund):

Voor de poort van het klooster Mariabronn, met haar op tweelingzuiltjes rustende ronde boog, vlak bij de weg, stond een kastanjeboom, een vereenzaamde zoon van het Zuiden, onheuglijk lang geleden meegebracht van een pelgrimstocht naar Rome, een kastanje van een edel soort, noest van stam; hartelijk breidde zijn kruin haar rondingen uit boven de weg, ademde met ruime longen in de wind, liet in het voorjaar, als alles in haar omgeving groen was, als zelfs de notebomen in de kloostertuin reeds getooid waren met prille, rossige blaadjes, nog geruime tijd op haar bladeren wachten, deed vervolgens, ongeveer in de periode, dat de nachten het kortst zijn, vanuit de bladerbundels de matte, witgroene stralen opbloeien van haar zonderlinge bloesem, die zulk een suggestieve, zulk een tegelijk drukkende en pikante geur verspreidden, en liet in oktober, nog nadat fruit- en wijnoogst achter de rug waren, in de herfstwind uit haar geleidelijk geel wordende bladerkroon de stekelige vruchten vallen, die niet ieder jaar rijp werden, waar de jongens uit het klooster elkaar om in de haren zaten, en die door de uit Frans-Zwitserland afkomstige subprior Gregor op zijn kamer in het haardvuur gepoft werden.

I wasn't there when I died.

Die ken ik.. die ken ik....geloof ik.... oohh.... welk boek was dat nou

Google zegt: 'Nobody True' van ene zekere James Herbert...

Vals spelen?

...of zich uit de slag trekken met de middelen die men heeft?

De persoon van wie je houdt bestaat voor 72,8 procent uit water en het heeft al weken niet geregend.

Buzz Aldrin waar ben je gebleven? - Johan Harstad

Dat vind ik nou echt een lelijke openingszin: hij klinkt veel te bedacht en semi-poëtisch.

Ik vind hem helemaal geweldig! Na zo'n openingszin kan de rest van het boek alleen maar tegenvallen, lijkt me.

En dan eigenlijk in het Duits, nog zoveel mooier is het daar opgeschreven. Ik moet ook nodig eens de rest van dat boek lezen.

Andere mooie zinnen:

Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze. (Anna Karenina)

Ik ben een ziek mens (Aantekeningen uit het ondergrondse)

De portier is een invalide (Nooit Meer Slapen)

Het was nog donker, toen in de vroege morgen van de tweeëntwintigste december 1946 in onze stad, op de eerste verdieping van het huis Schilderskade 66, de held van deze geschiedenis, Frits van Egters, ontwaakte. (De Avonden)

Als Gregor Samsa eines Morgens aus unruhigen Träumen erwachte, fand er sich in seinem Bett zu einem ungeheueren Ungeziefer verwandelt. (Die Verwandlung)

En de zin uit Terug naar Oegsgeest, die ik niet even voor de hand heb.

:
Het lijkt wel een hut in een boomkruin of de roef van de ark, die kamer met zijn houten wanden, waar die baardige patriarchale gorilla zich te midden van zijn kroost heeft laten fotograferen.

Net toen ik dacht dat m'n dag niet erger kon worden, zag ik die dode vent naast m'n kluisje staan.

Verkozen - PC Cast & Kristin Cast

Een Neerlandse klassieker:

"De geschiedenis van een vrouw. Hoe zij zocht de koele meren des Doods, waar verlossing is, en hoe zij die vond."

Frederik van Eeden. Laatst nog gelezen voor school, dus ik kan je er de oren van het hoofd over lullen. In de tweede zin verklap je de titel al, maar die is uiteraard Van de koele meren des doods.

Edit: Fok, ik dacht dat dit 'Raad het boek' was. Weer niks gewonnen dus.

Niet zozeer de mooiste, maar wel één die schitterend de toon zet van het verhaal dat volgt:

'Het was een klein stadje, nauwelijks meer dan een dorp, en er woonden vrijwel uitsluitend oude mensen, die zo zelden doodgingen dat het zelfs ergerlijk was.'

Uit Rothschilds viool van Tsjechov, een verhaal over een krakend cynische doodskistenbouwer.

Ik heb er ook nog ééntje gevonden, de eerste zin van De oorlog van het einde van de wereld (Vargas Llosa):

"De man was zo lang en mager dat het leek alsof je hem altijd en profil zag."

Een hele korte: 1801.

Is die niet van Wuthering Heights?

Verder kan ik me niet zo veel openingszinnen herinneren. Behalve die van The Bell Jar
van Sylvia Plath: Het was de zomer dat ze de Rosenbergs elektrocuteerden, ik was in
New York en ik wist niet wat ik er deed.

Niet helemaal goed geloof ik.

Als Clemens bij uitzondering eerder uit z'n bed kwam dan Sita, ging hij naar de keuken om thee te zetten en terwijl hij wachtte tot het water kookte, dacht hij: ik ben toch eigenlijk een goed mens, dat ik haar niet vergiftig.

Ik herken het.

Geen openingszin , maar de beste zin tout court van het afgelopen jaar volgens Tzum:

Anton Valens in het Boek Ont'

"Het was dinsdagavond kwart voor acht en een van de laatste dagen van oktober in het roemruchte stervensjaar van de gulden, dat schitterende, harde betaalmiddel met zijn waaier van kleurige biljetten als de staart van een paradijsvogel, dat met goedvinden van de kroon door de directeur van De Nederlandsche Bank verkwanseld werd voor een grauwe eenheidsmunt waar er al zoveel van zijn en die de ‘euro’ wordt genoemd."

Prijs voor beste zin naar Anton Valens - nrc.nl


Hier vind ik nou echt niets aan... Het is niet omdat een zin lang is dat hij mooi is...

Wat niet wil zeggen dat ik hem zelf op papier zou kunnen zetten natuurlijk!!!

Spuuglelijke haast clichématige zin ja.

Het is wel een openingszin overigens.

Hier het originele nieuwsbericht:
Nieuws: Anton Valens wint Tzum-prijs met zin uit Het boek Ont - Tzum literair weblog

Heb de site met nominaties even doorgekeken, maar dat was niet veel soeps. Dat beeld van die paradijsvogel vind ik nog wel aardig.

Gruwelijk lelijk is het minst van je ervan kunt zeggen. Nare woorden (betaalmiddel, goedvinden), lelijke clicheuitdrukkingen (roemrucht, waaier van biljetten, met goedvinden van de kroon) tot 2 keer toe passief taalgebruik (verkwanseld werd, wordt genoemd). En bovendien veel te lang (zonder lekker te bekken, zeg maar). En dan hebben we het nog niet eens over de inhoud. Was de gulden geen eenheidsmunt dan? Zijn de eurobiljetten niet kleurig? Was de gulden altijd al, ehm, hard (ik neem aan dat hij de wisselkoers bedoelt)?

Kortom, als het zou gaan om de lelijkste openingszin zou ik het eerder geloven.

Ik zucht.

Vijftig Tinten Grijs van E.L. James

Het was een jaarlijks terugkerende gebeurtenis geworden. De ontvanger van de bloem werd nu tweeëntachtig.

Die eerste zin herkende ik meteen..
http://3.bp.blogspot.com/-MxJ18h5TsJk/TufixpaehnI/AAAAAAAABLI/z8SR5B0dkNE/s400/enhanced-buzz-2804-1323354402-13.jpg