De profetische beginzin van Huizinga's In de schaduwen van morgen:

Wij leven in een bezeten wereld. En wij weten het. Het zou voor niemand onverwacht komen, als de waanzin eensklaps uitbrak in een razernij, waaruit deze arme Europese mensheid achterbleef in verstomping en verdwazing, de motoren nog draaiende en de vlaggen nog wapperende, maar de geest geweken.

"A screaming comes across the sky. It has happened before, but there is nothing to compare it to now." Uit: Gravity's Rainbow van Thomas Pynchon.

De openingszin van Het Proces van Kafka is hier al eerder genoemd, en is inderdaad ook geweldig. Die van Honderd Jaar Eenzaamheid is ook erg mooi.

Zojuist op het balkon las ik het begin van Een hart zo blank (Marías):

'Ik wilde het niet weten, maar ik ben te weten gekomen dat een van de meisjes, toen ze geen kind meer was en kort nadat ze was teruggekeerd van haar huwelijksreis, naar de badkamer ging, zich voor de spiegel posteerde, haar blouse losknoopte, haar beha afdeed en haar hart zocht met de loop van het pistool van haar eigen vader, die in de eetkamer zat met een deel van het gezin en drie gasten.'

De beginzin van Dan Leno and the Limehouse Golem/Het Proces tegen Elizabeth Cree van Peter Ackroyd:

Op 6 april 1881 werd binnen de muren van de Camberwell gevangenis een vrouw opgehangen.

Wellicht niet zo'n heel bijzondere openingszin, maar nodigt wel uit tot verder lezen.

Het eerste waar Nederlanders aan denken, als ze iets willen verkrijgen dat hun eigen land niet oplevert, is niet het zelf te gaan maken, maar het te zoeken in den vreemde.

Willem Frederik Hermans - Au pair (1989)

Openen met zo'n snerpende kritiek op de Nederlandse geest, het is alleen een grootmeester als WFH gegeven.

Hebben ze me nou in het perceel van een pond of in dat van vijftien shilling gegooid?

Cré na Cille - Máirtin Ó Cadhain (1949)

De brandende morgen in februari dat Beatriz Viterbo stierf, na een verheven doodsstrijd die zich geen moment verlaagde tot sentimentaliteit of angst, merkte ik dat de ijzeren aanplakborden op de Plaza Constitución net waren beplakt met een of andere reclame voor lichte sigaretten; dat deed me pijn, want ik begreep dat het onophoudelijke, onmetelijke heelal al afstand van haar nam en dat die verandering de eerste was van een eindeloze reeks.

Borges, De Aleph.

(Ik zou iedereen die het schrijven van een boek aspireert willen verzoeken deze beginzin te lezen, en nog eens goed na te denken over je voornemen.)

Vele malen in het verleden wenste ik dat het onmogelijke zou gebeuren - en dan gebeurde het.

Uit "Alleen", kortverhaal in Short Friday (1964) van I.B. Singer. Eigenlijk moet ik de hele eerste alinea quoten voor het perfecte beeld, maar deze korte, mysterieuze zin volstaat ook.

Er was eens... "Een koning!", hoor ik jullie roepen.
Nee hoor, dat hebben jullie mis! Er was eens een stuk hout.

Raad zelf maar uit welk boek, er zijn geen prijzen te winnen.

the Cheshire cat,
Le Avventure di Pinocchio - Carlo Collodi

Juist, that's the one!

Kwam vorige week nog langs in 'Met het mes op tafel' deze vraag.
Niemand die 'm goed had.

Ik heb verschillende versies van het boek, in tekst en/of tekeningen. Inclusief een versie uit 1967, groot model paperback met tekeningen van Jacovitti; en een onverwachte Griekse versie uit 2002.

Mooi!

Dit noemen ze nu profetisch ! bijna 10 jaar na datum ....