menu

De Site / Gebruikers / Essentiële Boeken Voor Je Lezend Bestaan

zoeken in:
avatar van handsome_devil
Jaaa, vooral doen!

avatar van manonvandebron
Chapter the First: Kindertijd

Als kind las ik alles wat ik onder ogen kreeg, zonder onderscheid tussen highbrow en lowbrow: tv-bladen, kookrecepten, gebruiksaanwijzingen, boeken over natuur, godsdienst, hobby’s enz. Op zolder vond ik een oude collectie strips van Nero en co. Mijn bijnaam was de Boekenwurm. Ik werd lid van de bibliotheek en las veel boeken met een mengeling van spanning, avontuur en humor. Enkele favorieten:

A.D. Hildebrand - Bolke de Beer (1935)
Dit was lange tijd mijn favoriete kinderboek, het eerste deel van een reeks. Het gaat over dieren op de Veluwe. Ze kunnen spreken en beleven allerlei spannende en grappige avonturen. In één deel moeten ze wegens de ontbossing verhuizen. Dit sprak zeer tot de verbeelding.

C. Joh. Kieviet - Uit het Leven van Dik Trom (1891)
De schelmroman is een eerbiedwaardig genre, in de Nederlandse literatuur vertegenwoordigd door de olijke streken van deze dikzak. Hij haalt allerlei kwajongensstreken uit, maar heeft een gouden hart. Z’n vader herhaalt stukken van z’n zinnen, dat ie stukken herhaalt.

Leopold Vermeiren - De Rode Ridder (1954)
Bekender is de stripreeks van Willy Vandersteen, maar dit is de originele reeks over Johan, de held ten tijde van de kruistochten. Hij was bijzonder dapper, net als z’n schildknaap Koenraad. De Saracenen met hun kromzwaarden waren de ultieme slechteriken.

Astrid Lindgren - Pippi Langkous (1945)
Vroeger gingen meisjesboeken vaak over rolmodellen als Tiny (Martine) of Heidi in de bergen: braaf maar saai. De roodharige Pippi daarentegen lapte alle regels aan haar laars, weigerde naar school te gaan, wilde niet opgroeien en at liever snoep dan groenten. Astrid Lindgren bedacht nog meer kleurrijke figuren, zoals Michiel van de Hazelhoeve, superdetective Kalle Blomkvist, de gebroeders Leeuwenhart en Ronja de Roversdochter.

Roald Dahl - Danny the Champion of the World (1975)
Roald Dahl was mijn favoriete jeugdschrijver. Om de aandacht van de jonge lezers vast te houden hanteerde hij de regel dat er om de halve bladzijde een grap of een verrassende gebeurtenis in voor moest komen. Ideeën kreeg hij door gekke verhalen te fantaseren voor z’n eigen kinderen. Hij gebruikte onbestaande woorden en onmogelijke uitvindingen. Hierin bedenken twee stropers enkele creatieve methodes om vogels te vangen.

avatar van handsome_devil
Jaa, dat boek van Roald Dahl was leuk! Samen met De Heksen mijn meest geleende Dahl-boek denk ik.

avatar van Pageturner
Daantje de wereldkampioen! Elke keer als ik rozijnen eet, denk ik aan hem.

avatar van manonvandebron
Chapter the Second: Tienerjaren

Echte tienerboeken heb ik maar weinig gelezen. Vanaf m’n twaalfde ging ik naar de volwassenenbibliotheek. Veel lezers haken af op die leeftijd. Je bent te jong voor pillen van achthonderd bladzijden, maar te oud voor kinderboeken. Voor mij waren kortverhalen en detectives een goede uitkomst, aangevuld met enkele Nederlandstalige schrijvers. Daarnaast ging ik nogal wat non-fictie lezen, over geschiedenis, filosofie, psychologie en zelfs parapsychologie. Dit zijn enkele blijvers die ik in deze periode leerde kennen:

Ward Ruyslinck - Golden Ophelia (1965)
Dit was een van de eerste boeken voor volwassenen die ik uitlas. De beperkte lengte - 139 bladzijden - maakte het uitnodigend. Ward Ruyslinck (door het struikgewas) is een van die schrijvers die reeds tijdens hun leven in vergetelheid begonnen te raken, weggeconcurreerd door Amerikaanse pulp en videogames. Nochtans is dit een erg knap verhaal over een ultrabureaucratische maatschappij waarin iemand administratieve toestemming moet vragen om zelfmoord te plegen. Het sprak me aan dat een zwaar onderwerp als zelfmoord met humor en lichtheid behandeld kon worden.

Roald Dahl - Someone Like You (1953)
Dahl kende ik al als jeugdschrijver, maar in z’n kortverhalen is hij op z’n allerbest. Ze gaan over gewone mensen die toch hun kleine afwijkingen of obsessies hebben. Ze zijn in een vlotte, humoristische stijl geschreven en bevatten meestal een verrassende ontknoping. Lamb to the Slaughter is een titel met een figuurlijke en een letterlijke betekenis. The Great Automatic Grammatizator gaat over een machine die zelf verhalen kan schrijven, waardoor het beroep van schrijver overbodig wordt.

Edgar Allan Poe - The Tell-Tale Heart (1843)
De Amerikaanse grootmeester van het kortverhaal is Edgar Allan Poe. Zijn mysterieuze vertellingen spraken mij meteen aan, omdat hij op enkele zinnen tijd een duistere sfeer op weet te roepen. Dit verhaal wordt verteld uit het standpunt van een gestoorde persoonlijkheid. Poe, die de choleraepidemie in New York meemaakte, had een obsessie voor de dood en een fobie om levend begraven te worden.

Arthur Conan Doyle - The Adventures of Sherlock Holmes (1892)
Poe was ook de eerste schrijver van detectiveverhalen, maar dat genre werd naar een hoogtepunt getild door A. C. Doyle, de bedenker van Sherlock Holmes. De verhalen worden verteld door z’n gezel Dr. Watson, die goed kan observeren maar zelf nooit de juiste conclusies trekt. De verfilmingen van Sherlock Holmes vind ik een verschrikking, met als enige uitzondering de reeks met Jeremy Brett uit de jaren ‘80. Het zijn oefeningen in logisch denken, maar Doyle heeft ook een prachtig taalgebruik en schetst een mooi beeld van Londen.

Agatha Christie - The Murder of Roger Ackroyd (1926)
Jarenlang had Agatha Christie een abonnement op mijn leeslijst. Ze schreef zesenzestig detectiveromans, waarvan drieëndertig met Poirot en twaalf met Miss Marple. Gespreid over ruim tien jaar zou ik ze uiteindelijk allemaal lezen. Steevast hield ik een lijstje bij van alle verdachten met bijhorende alibi’s, motieven en psychologische kenmerken. Soms trapte ik in een valkuil, maar na een tijdje leerde ik die beter doorzien. Haar boeken spelen zich af op een trein, op een eiland, in het Midden-Oosten of zoals hier in een typisch plattelandsdorpje met veel geroddel. Als whodunnit is het vernuftig opgebouwd. De vele verfilmingen van Christie halen niet het niveau van de originele boeken.

avatar van manonvandebron
Chapter the Third: De Russische Bibliotheek

Op m’n achttiende koos ik als vakantieboek een dikke bundel met verhalen uit de Russische Bibliotheek van uitgeverij Van Oorschot. Zo leerde ik grote namen kennen als Poesjkin, Gogol en Tsjechov. Toen ik na een kleine drie weken de volledige bundel uit had, bedacht ik dat me evengoed eens aan zo’n grote Russische klassieker kon wagen. Dat werd meteen De Gebroeders Karamazov. Daarna ging ik er zo twee of drie per jaar lezen. Rusland in de negentiende eeuw was een gouden periode voor de literatuur.

Fjodor Dostojevski - De Gebroeders Karamazov (1880)
Vanaf de eerste hoofdstukken was ik meegesleept, want er zijn meteen personages en dialogen die de aandacht opzuigen. Het draait rond een moord, maar voor Dostojevski was dat vooral een kapstok om zijn filosofie van het geweten aan op te hangen. Ivan Karamazov verkondigt de theorie dat alles geoorloofd is in afwezigheid van een God of een hiernamaals. Hij is de denker, z’n broers Dmitri en Aljosja zijn de doener en de observeerder. Onder de gebeurtenissen en personages zit een laag met diepzinnige ideeën. Het is zo’n boek dat je eens om de tien jaar kunt herlezen om er nieuwe dingen in te ontdekken. Een verhaal-in-het-verhaal is dat van Jezus en de grootinquisiteur.

Lev Tolstoj - Oorlog en Vrede (1869)
Deze kolossale historische roman gaat over de periode 1805 - 1812, toen Rusland in oorlog was met het Frankrijk van Napoleon. Scènes aan het front worden afgewisseld met voorvallen bij vijf Russische families. De ontwikkeling die Natasja en Pierre doormaken, zegt veel over de evolutie van Tolstojs eigen ideeën. Hij wilde af van een oppervlakkige, materialistische levensstijl en steunde maatschappelijke veranderingen, zoals het vrijlaten van de lijfeigenen. Hij bestreed de opvatting dat één persoon, zoals Napoleon, de geschiedenis kon veranderen. Hij zag het als een algemene tijdgeest met een opeenstapeling van kleine oorzaken.

Anton Tsjechov - De Weddenschap (1889)
Nog een naam waar je niet omheen kunt, is Anton Tsjechov. Hij blonk uit in toneelstukken en kortverhalen. Z’n stijl was realistisch, met nuchtere observaties van het leven van gewone mensen. Hij schreef over de maatschappelijke veranderingen, zoals de verarming van de adel, en had vaak een filosofische invalshoek. Mijn favorieten zijn De Dame met het Hondje, Zaal No. 6 en De Weddenschap. In het laatstgenoemde verhaal gaat iemand de uitdaging aan om vijftien jaar lang in totaal isolement te leven. Hij krijgt elke dag eten en kan boeken aanvragen, maar moet al die tijd alleen in één kamer blijven.

avatar van manonvandebron
Chapter the Fourth: Hier sprechen wir English

Een nieuwe wereld ging open toen ik in het Engels begon te lezen. Die taal horen we dagelijks in films, series en popmuziek, maar literatuurklassiekers zijn toch nog wat anders. Ik begon met het herlezen van mijn favoriete kortverhalen en detectives in de originele taal. Daarna schakelde ik over op het iets zwaardere werk. Vooral de Britse romans van de negentiende eeuw waren een ontdekking. Weg met snelle auto’s, computers en yuppies, leve koetsen, kaarslicht en butlers.

Jane Austen - Pride and Prejudice (1813)
De intrige bij Jane Austen draait meestal om de vraag wie-trouwt-met-wie, maar zonder stroperige romantiek. Ze roept een levendig beeld op van het Engelse platteland in die tijd, met verfijnde humor en sociale satire. Je kunt je zo voorstellen dat je er zelf zou rondlopen. De titel slaat op de verwaande eerste indruk die Mr Darcy maakt, en op Elizabeths neiging hem al te snel te beoordelen.

Emily Brontë - Wuthering Heights (1847)
Emily Brontë werd slechts dertig jaar oud, maar haar enige roman doet haar in de herinnering voortleven. Het is een gothic novel of griezelroman, maar ook een familiekroniek of dagboekroman. Wuthering Heights (Woeste Hoogten) is een huis in Yorkshire dat omringd wordt door wilde natuur en stormen. Heathcliff klimt op van arm straatjongetje tot plaatselijke rijke, maar de liefde van Cathy kan hij niet krijgen. Bijzonder is de vertelstructuur: een web van brieven, getuigenissen, dagboekfragmenten en gebeurtenissen die de verteller zelf meemaakt. De bovennatuurlijke momenten zijn ijzingwekkend.

Charles Dickens - Great Expectations (1861)
De grootste Engelstalige romanschrijver is wellicht Charles Dickens. Zijn verhalen hebben een luchtig en jeugdig kantje, maar hij beschrijft ook de grauwe kant van Londen, met verloederde buurten, boefjes, gevangenissen en openbare executies. Hier volgen we de ontwikkeling van Pip, die opgroeit in een smidse, totdat hij het vooruitzicht krijgt op een anonieme erfenis. Op z’n weg komt hij bonte figuren tegen, zoals een ontsnapte veroordeelde en een afgewezen bruid voor wie de tijd stil is blijven staan. Met z’n taalgebruik geeft Dickens de spreektrant van verschillende bevolkingslagen weer.

Thomas Hardy - Tess of the d’Urbervilles (1891)
Thomas Hardy plaatste z’n romans in Wessex, zijn eigen fictieve versie van het Zuid-Engelse platteland. De vader van Tess Durbeyfield is een ouwe zuiplap die er prat op gaat dat z’n voorouders van adel waren. Een ontmoeting met een vermeend familielid brengt haar in een negatieve spiraal. Ze zal armoede moeten doorstaan en de veroordeling door een maatschappij met strenge, victoriaanse fatsoensnormen. Hardy gaf kritiek op de Anglicaanse Kerk en geloofde zelf in een vorm van mystiek door verbondenheid met de natuur.

Edith Wharton - The House of Mirth (1905)
Edith Wharton was een binnenhuisarchitecte en tuinontwerpster in New York. Architectuur en interieur zeggen vaak veel over wie in een bepaald huis woont. De titel, ontleend aan het Bijbelboek Prediker, verwijst naar de ijdelheid van de New Yorkse high society. Hun weelderige levensstijl is slechts een laagje vernis. Wanneer je dat eraf schraapt, blijven afgunst, roddel en venijn over. Lily Bart is een jonge vrouw die contacten heeft in dat rijke milieu zonder er echt toe te behoren. Ze heeft een gracieuze stijl, maar weet zichzelf ook in nesten te werken.

Graham Greene - The Quiet American (1955)
Graham Greene combineerde zwaarwichtige politieke onderwerpen met spanning. Dit speelt zich af in het Vietnam van de jaren ‘50. In de Eerste Indochinese Oorlog streed de communistische Vietminh voor onafhankelijkheid van Frankrijk. Een derde strekking kwam er via inmenging van de Amerikanen, die een onafhankelijk maar democratisch Vietnam wilden. De Britse oorlogsjournalist Fowler en de Amerikaan Pyle botsen op ideologisch en romantisch vlak, want ze vallen allebei voor de plaatselijke schone Phuong. Naar aanleiding hiervan werd Greene van antiamerikanisme beschuldigd.

avatar van liv2
wow manonvandebron

fantastisch!

avatar van handsome_devil
Leuk om te lezen, manonvandebron! Die Engelstalige klassiekers, daar moet ik toch ook echt eens aan.

avatar van manonvandebron
Chapter the Fifth: Andere landen

Als ze mij de weg vragen in het Frans, begin ik te stamelen. Toch heb ik ook in die taal al wat dingen gelezen. Ik begon met kortere dingen van Françoise Sagan en Georges Simenon, maar later heb ik me ook aan Stendhal en Zola gewaagd. Andere talen lees ik in een Nederlandse vertaling. Naast Frankrijk hebben vooral Duitsland en Zuid-Amerika veel moois voortgebracht. Dit zijn drie favorieten:

Stendhal - Le Rouge et le Noir (1830)
Rood was de kleur van het leger in de tijd van Napoleon. Tijdens de Restauratie (1814-1830) was Frankrijk weer een monarchie, maar veel Fransen droomden van een nieuwe revolutie. Dat geldt ook voor Julien Sorel, de zoon van een houtzager. Om op te klimmen in de maatschappij trekt hij echter een zwart habijt aan en wordt hij seminarist. De militaire strategieën van Napoleon gebruikt hij om twee vrouwen te veroveren. Er zit veel geschiedenis en politiek in verwerkt, maar dat gaat niet ten koste van de leesbaarheid.

Thomas Mann - Der Tod in Venedig (1912)
Ideaal als kennismaking met de Duitse literatuur is deze novelle van net geen honderd bladzijden. Gustav von Aschenbach wordt getroffen door wanderlust, een romantische drang om op reis te gaan. Hij trekt naar Venetië, waar een gondelier hem doet denken aan Charon op de Styx. Hij raakt geobsedeerd door een Poolse jongeling, die hij van op afstand gadeslaat. Er zitten bespiegelingen in over kunst en esthetiek. Dit is uitstekend geschikt om tijdens een pandemie te lezen.

Isabel Allende - Het Huis met de Geesten (1982)
Als je tegen een Chileen 11 september zegt, denkt die aan 1973. Toen pleegde president Salvador Allende, een verre oom van de schrijfster, officieel zelfmoord tijdens de staatsgreep van Pinochet. Dat vormde voor Isabel Allende de aanleiding om een kroniek van Chili te schrijven. Over een periode van zeven decennia volgt ze een familie, met sociale tegenstellingen en politieke omwentelingen op de achtergrond. De conservatieve bruut Esteban Trueba overleeft drie generaties. Zijn vrouw, dochter en kleindochter - Clara, Blanca en Alba - hebben progressievere ideeën en zijn paranormaal begaafd. Magische en realistische elementen gaan wonderwel samen.

avatar van manonvandebron
Chapter the Sixth: Hier spreekt men Nederlands.

De meeste Nederlanders en Vlamingen hebben nog slechts een beperkte kennis van de literatuur in hun eigen taal. Dat handvol verplichte boeken op de middelbare school heeft vaak een omgekeerd effect. Ook bij mij is de interesse pas later gekomen. Vooral de generatie net na de Tweede Oorlog blijkt toch wel van een zeer hoog niveau te zijn, zowel in Vlaanderen als in Nederland. Dit is mijn versie van de Grote Drie:

Louis Paul Boon - De Kapellekensbaan (1953)
Boon schreef over de streek waar hij zelf opgroeide: Erembodegem, een deelgemeente van Aalst. Het is een raamvertelling met centraal het verhaal van Ondineke, een arme dochter in een arbeiderswijk op het einde van de negentiende eeuw. Het heeft een ontroerend kantje, maar laat ook de smerige kanten van de buurt zien en de sociale onrechtvaardigheid. Dit verhaal wordt omkaderd door de discussies van de schrijver Boontje met enkele vaste bezoekers. Zij hebben het over de zin van literatuur in de moderne tijd. Boon had een gewaagd soort humor en een kleurrijk taalgebruik met veel dialectinvloed.

Hugo Claus - De Verwondering (1962)
Zijn bekendste is natuurlijk Het Verdriet van België, maar dit is meer een persoonlijke favoriet. Het is het bevreemdende verhaal van een Oostendse leraar die op een kasteel terechtkomt met bewoners die al jarenlang wachten op de terugkeer van een Oostfrontstrijder. De ideologische tegenstellingen tijdens en na de Tweede Wereldoorlog zijn vaak een thema bij Hugo Claus. Dan springt het echter naar verschillende verslagen in schriftjes. De leraar blijkt in een psychiatrische instelling te zitten. Hij is een onbetrouwbare verteller, dus moet je als lezer beslissen wat je wel of niet kunt geloven. De bruuske overgang tussen verschillende schrijfstijlen en vertelstandpunten is typisch voor het modernisme van de twintigste eeuw.

Harry Mulisch - De Ontdekking van de Hemel (1992)
Harry Mulisch schreef een grootschalige roman waarin hij z’n ideeën over religie, wetenschap, geschiedenis, politiek en kunst verwerkte. De omkaderende scènes in de hemel zijn in een humoristische stijl geschreven. De suggestie is dat er hogere wezens zijn die ingrijpen en het lot van de mens bepalen, zonder dat dat in tegenspraak is met de wetenschap. Op aarde culmineert dat in een zoektocht die naar heilige plaatsen als Rome en Jeruzalem leidt. Met z’n ambitieuze aanpak, lichte vertelstijl en uitgebreide kennis is dit het kroonstuk op een oeuvre.

avatar van manonvandebron
Chapter the Seventh (and Last): De Eenentwintigste Eeuw

Tot nu toe heb ik nog geen enkele titel uit de huidige eeuw genoemd. Ik heb geen idee welke boeken uit deze tijd over honderd jaar nog gelezen zullen worden. Veel publicaties zijn al te duidelijk op een duidelijk afgelijnde doelgroep gericht, alsof ze door de great automatic grammatizator geschreven werden. Ongetwijfeld zijn er veel goede recente boeken die ik nog niet gelezen heb. Van wat ik wel ken, zijn dit enkele aanraders:

Michel Faber - Under the Skin (2000)
Strikt gezien is dit toch nog de twintigste eeuw, maar laten we daarover niet moeilijk doen. Verrassend genoeg heeft Michel Faber (°1960) de Nederlandse nationaliteit, maar als kind emigreerde hij naar Australië en als volwassene naar Schotland. Daar speelt ook deze sciencefictionroman zich af. Na het zien van de bevreemdende film wilde ik het boek wel eens lezen, en dat bleek een voltreffer. Het gaat over een buitenaards wezen dat de gedaante van een vrouw aanneemt en lifters in de val lokt. Isserley behoort tot een lagere klasse op een andere planeet en komt een opdracht vervullen. Beetje bij beetje begint ze sympathie te voelen voor de menselijke soort.

Cloud Atlas - David Mitchell (2004)
David Mitchell is een Brit, niet te verwarren met de gelijknamige komiek. Deze roman heeft een complexe structuur met zes verhalen in zes verschillende periodes, gaande van de negentiende eeuw tot de verre toekomst. De schrijfstijl is telkens aangepast aan de periode. Hij springt van zeeavontuur naar brievenroman, komedie en science fiction, zonder dat het gekunsteld overkomt. Een rode draad is dat de protagonist telkens een manuscript vindt met het verhaal van z’n voorganger. Alle zes hebben ze een geboortevlek in de vorm van een komeet. In het begin was het even moeilijk om hierin te komen, maar het bleef boeien tot het einde.

Camilla Läckberg - Steenhouwer(2005)
Thrillers en detectives heb ik altijd veel gelezen, maar de laatste jaren is dat wat verschoven van Brits naar Scandinavisch. De boeken van Camilla Läckberg spelen zich af in en rond het Zweedse vissersdorpje Fjällbacka. Non-fictieschrijfster Erica Falck en politie-inspecteur Patrik Hedström lossen telkens een misdaad op. Veel aandacht gaat naar de psychologische kant, met thema’s als mishandeling, opvoeding en sluimerende familievetes. Läckberg wisselt graag af tussen twee verhaallijnen: een in het heden en een in het verleden. In 1923 maakt een steenkapper de dochter van de baas ongewenst zwanger. Wat het verband is met de recente moord op een zevenjarig meisje, blijft lange tijd onduidelijk. Het levert een pakkend mysterie op.

Van Bolke de Beer tot Camilla Läckberg: dat is een overzicht van mijn leesgeschiedenis. Het was een mooie opdracht om boeken te selecteren en te bespreken. Hopelijk halen forumleden er wat tips uit. Als anderen zich geroepen om ook wat bij te dragen aan dit topic, moeten ze dat vooral niet laten.

avatar van Dardan
manonvandebron schreef:
Hopelijk halen forumleden er wat tips uit.
Gisteren De Weddenschap gelezen, waarvoor dank, al ging dat natuurlijk bijzonder snel in dit geval.

Geen Chapter the Eighth: Here we speak Deutsch?

avatar van eRCee
Mooi overzicht manonvandebron! Recordtempo ook. In de 21e eeuw valt nog een wereld te winnen.

avatar van Bilal030
De Alchemist (Paulo Coelho)

Tijdens mijn tienerjaren heb ik vrijwel niets gelezen. Andere zaken genoten mijn interesse (voetbal, muziek, meisjes). Het was dan ook bij een meisje thuis dat ik onder de indruk raakte van haar boekenkast. Dit was denk ik zo rond mijn 20e. Ik pikte een boek eruit met een intrigerende titel: de alchemist. Met waar ik toen mee worstelde was dit boek een geschenk uit de hemel. Het hielp mij om weer wat positiever in het leven te staan en mijn liefde voor lezen was weer getriggerd. Sindsdien keek ik nooit meer terug en is lezen een belangrijk deel in mijn leven geworden en heb ik mijn liefde voor verhalen weer herontdekt.

Dwalen door Amsterdam met S. Carmiggelt

Heb heel wat jaren veel in Amsterdam rondgehangen. Heb er namelijk gestudeerd en daarna een lange tijd gewerkt. Ik ging toen ook regelmatig wandelen door de binnenstad maar ook in Oost waar ik studeerde en werkte. Op een mooie ochtend in de herfst kwam ik dit boek tegen bij Concerto. De naam van de auteur zei mij nog niets toentertijd. Ik dronk er een kopje koffie en bladerde dit boek door. Voor ik het wist had ik het boek bijna uitgelezen. Voor altijd zullen deze verhalen mij terug doen denken aan die ochtend, aan het wandelen door het prachtige Amsterdam. Carmiggelt is een groot favoriet van me geworden. Hoeveel sfeer, situaties en levensechte karakters hij met weinig woorden neer kan zetten vind ik fenomenaal. Heb het aan dit boek te danken dat ik nu regelmatig van korte verhalen kan genieten.

avatar van Bilal030
De opwindvogelkronieken (Haruki Murakami)

Niet mijn eerste Murakami, dat was het geweldige Kafka op het strand, maar dit boek deed mij duizelen van leesplezier. De hoofdpersoon is eigenlijk een saaie man die niet zoveel doet. Op een dag komt zijn kat niet naar huis en gaat hij op zoek naar de kat. Op doodnormale wijze begint een verhaal dat de lezer langs de gekste personen brengt waarvan je niet weet of ze er zijn of alleen in het onderbewuste van de hoofdpersoon bestaan, de wrede belevenissen van een soldaat in de Chinees-Japanse oorlog, corrupte politici; het zijn maar enkele voorbeelden van deze knotsgekke roman. Al deze zaken worden trouwens op sobere wijze beschreven. Ik kijk altijd uit naar nieuw werk van Murakami omdat ik altijd verzekerd ben van heel wat leesplezier.

Tom Poes en Olivier B. Bommel (Marten Toonder)

Dit gaat niet over één boek maar over de gehele serie.
Tijdens mijn studie had ik een docent waar ik erg op gesteld was. Ik was al een jaar of 23 maar had nog nooit van Ollie Bommel gehoord. Mijn docent citeerde regelmatig uit de ‘Bommelsaga’ en barstte daarna in lachen uit. Het maakte mij nieuwsgierig aangezien wij het vaak over boeken en strips hadden. Zo kwam ik erachter dat hij alle gebundelde uitgaven van de Bezige Bij in bezit had. Na zijn loftuitingen over het tekenwerk van Toonder maar vooral over de geweldige verhalen vol humor en taalvondsten wilde ik graag een boekje lenen. Sindsdien ben ik eigenlijk wel een ‘fan’ van Toonder en zijn Bommelverhalen. De combinatie van tekst en tekenwerk vult elkaar goed aan. Toonder is fantasierijk, zo bedenkt hij vele typische karakters en heerlijke verhalen waarin een en ander herkenbaar is.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:14 uur

geplaatst: vandaag om 08:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.