menu

De Site / Gebruikers / Essentiële Boeken Voor Je Lezend Bestaan

zoeken in:
avatar van misterfool
geplaatst:
Maak je de reis nog af Pageturner

avatar van Pageturner
geplaatst:
Ja hoor, trouwe lezer De afgelopen dagen waren bijzonder hectisch op het werk, maar nu heb ik weer tijd voor de laatste twee hoofdstukken.

avatar van Pageturner
geplaatst:
Hoofdstuk 5
Waarin magie heel gewoon blijkt te zijn


Tussen een stapel oude tijdschriften die mijn papa had achtergelaten, zat het allerlaatste nummer van Panorama, een Vlaams magazine dat eind 1997 ophield te bestaan. Voor de gelegenheid had men tussen de interviews (waar mijn papa het ongetwijfeld voor gekocht had) en het vrouwelijk naakt lijstjes samengesteld met de twintig beste films, platen en boeken aller tijden. Op één in de boekenlijst stond The Catcher in the Rye van J.D. Salinger (een fantastisch leesavontuur op mijn zestiende), op twee Het huis met de geesten van Isabel Allende.

https://www.deslegte.com/images/cached/resample/jpg/data/uploads/284/451/cms_visual_1304979.jpg_1577807225000_284x451.jpg

Ik ontleende het boek in de bib net voor het laatste examen van mijn eerste jaar aan de hogeschool, maar nam mezelf voor het pas daarna te lezen. Toch kon ik het niet laten om al eens een pagina te bekijken. Voor ik het wist, zat ik hoofdstukken verder. Het huis met de geesten bleek verslavend.

Zoals ik iets over Afghanistan weet dankzij Khaled Hosseini, weet ik iets over Chili dankzij Isabel Allende. Vier generaties van een familie passeren de revue in haar boek, midden in de veranderende Chileense samenleving. Het nevenpersonage De President is natuurlijk Isabels nonkel Salvador Allende, die in 1973 werd afgezet in een door de Amerikanen gesteunde staatsgreep. En zo zit er nog wel meer geschiedenis in dit boek, steeds door de ogen van gewone (en minder gewone) Chilenen, die in turbulente tijden hun gewone leven willen blijven leiden. Allende toont hoe je met de geschiedenis van één familie eigenlijk die van de hele wereld kan vertellen, schreef Panorama, en dat zit er niet ver naast.

Ook ontdekte ik door dit boek Pablo Neruda, die een gastrol heeft als De Dichter. Zijn bovenaards mooie poëzie heeft me enorm beïnvloed. Toch is het niet één en al realisme hier. Voor Allende is het de gewoonste zaak van de wereld dat de mater familias met geesten praat, de toekomst voorspelt of dingen laat bewegen met haar gedachten. De manier waarop Allende een familiekroniek, de geschiedenis van haar land en bovennatuurlijke sagen met elkaar vermengt, greep me meteen aan. Een buitengewoon interessante stijl levert het op, met eindeloze mogelijkheden. In dezelfde straatje zitten we bij Things Fall Apart van Chinua Achebe en To Kill a Mockingbird van Harper Lee. Nodeloos te zeggen dat ook die boeken onvergetelijk voor me zijn.

Net als De vliegeraar, dat vier jaar daarvoor de diepste indruk naliet, heb ik nooit gedurfd Het huis met de geesten te herlezen. En ja, ik weet dat ik Honderd jaar eenzaamheid echt eens moet uitlezen.

avatar van Pageturner
geplaatst:
Hoofdstuk 6
Waarin de held ontdekt dat non-fictie ook buitengewoon spannend kan zijn


In het eerste jaar aan de hogeschool las ik nog veel boeken, daarna vervloog de tijd om te lezen en had ik mijn handen vol met taken, stages en examens. Enkel tijdens de zomer kon ik nog letters verslinden. Na drie jaar volgde een master aan de universiteit, waar ik veel voor moest lezen. Wetenschappelijke onderzoeken en filosofische teksten, welteverstaan, met titels als Who I am in how I teach is the message: self‐understanding, vulnerability and reflection (een klassieker in het genre). Lezen voor de lol was er altijd minder bij. Van december 2015 tot juli 2016 las ik City on Fire, het kasseidikke, half-geniale boek van Garth Risk Hallberg dat zich afspeelt van december 1976 tot juli 1977 (hé!). Daarna deed ik iets minder lang over het nog veel indrukwekkendere Oorlog en terpentijn.

https://media.standaardboekhandel.be/product-image?code=9789023494676&size=small

Ik heb jullie al meegenomen naar Ierland, Afghanistan, Amerika en Chili, nu blijven we gewoon in België. Want Oorlog en terpentijn is de Grote Belgische Roman, laat daar geen twijfel over bestaan. Stefan Hertmans neemt ons mee van het Gent van de eeuwwisseling naar de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog om het verhaal van zijn grootvader te vertellen. Tegelijk onderzoekt hij hoe die plaatsen er in het heden uitzien. Daar betrekt hij ook zijn vader en zijn zoon bij, waardoor Oorlog en terpentijn, net als Het huis met de geesten, een kroniek van vier generaties wordt in een wereld die in de loop der jaren onherkenbaar veranderd is.

Scènes uit het boek als die waarin de loopgraven overspoeld worden door ratten, muizen, wezels en konijnen die uit hun holen vluchten voor het water van de IJzer, dat de Belgen net laten stromen om de opmars van de Duitsers tegen te houden, lieten een veel diepere indruk na dan alle documentaires in zwart-wit die voorheen de Groote Oorlog voor me hadden verbeeld. Scènes die ik ook las met mijn leerlingen van zeventien en achttien, die daarvoor nog nooit een boek hadden gelezen en plots overdonderd waren door literatuur. Toen ik vorig jaar door de Westhoek fietste, maar ook toen ik vlakbij huis naar het slagveld aan de Zenne en het decor van de Hel van Schiplaken trok, voelde alles plots zoveel tastbaarder, zoveel menselijker aan. Opeens had die periode van zinloos bloedvergieten een gezicht.

Oorlog en terpentijn bood me ook een manier om naar het verleden te kijken. Momenteel werk ik aan een project om herinneringen van gewone Mechelaars aan de Tweede Wereldoorlog zichtbaar te maken in het straatbeeld, en ooit wil ik iets doen met het dagboek van mijn opa, die als eenentwintigjarige het krankzinnige plan opvatte om te gaan lesgeven in Congo, dat net onafhankelijk was geworden. Ideeën die ik te danken heb aan Stefan Hertmans en zijn meesterlijke vertelkunst.

Epiloog

En nu? Veel en weinig tegelijk. De laatste jaren las ik meer kranten dan boeken, meer non-fictie dan fictie, meer losse verhalen en gedichten dan bundels. Ik ben op zoek gegaan naar proza dat zich afspeelt in mijn thuisstad Mechelen, waarbij ik heel wat nieuwe dingen ontdekte, ik zit te researchen over dingen zo uiteenlopend als de geschiedenis van de Koerden, het verzet in België tijdens WO II of drugsbendes vandaag de dag om zelf dingen te schrijven. Maar ik lijk het vastbijten in een roman wat verloren te zijn. Bonita Avenue ligt hier al lang, en ik vind het indrukwekkend geschreven, maar toch ben ik er weer van afgedwaald. De tijd dat ik op het strand in Almeria een vijfhonderd pagina’s tellende biografie van een gekke wiskundige lag te lezen, lijken soms zo ver weg. Misschien kan wie het stokje van me overneemt me wat tips geven om het lezen terug te vinden?

avatar van handsome_devil
geplaatst:
Bedankt voor je toffe stukjes! Ik heb ze met veel plezier gelezen, kreeg al bijna ontwenningsverschijnselen toen je een paar dagen geen update plaatste.

Ben benieuwd wie de volgende wordt.

avatar van Jason82
geplaatst:
handsome_devil schreef:
Bedankt voor je toffe stukjes! Ik heb ze met veel plezier gelezen, kreeg al bijna ontwenningsverschijnselen toen je een paar dagen geen update plaatste.

Ben benieuwd wie de volgende wordt.

Wie durft nog na jullie mooie en persoonlijke bijdragen!

avatar van misterfool
geplaatst:
Beetje druk met andere dingen op het moment, maar ik wil volgende week (+- 6 juli) wel een poging wagen.(Heb dan een weekje vakantie).

avatar van misterfool
Proloog

Op een regenachtige woensdag werd een brilsmurf geboren.
Die persoon ging naar een bepaalde basisschool in de provincie.
Hij leerde lezen en of het daarna goed gekomen is, is heden ten dage onderwerp van discussie.
Gezien wij onze lezers niet willen vervelen met de voorlopige uitkomst van een bijna 30 jaar lange studie, beëindigen we bij deze de proloog. We hopen op uw begrip.

Fase 1, oftewel de Jongen die bleef lezen.
https://www.boekmeter.nl/images/cover/0/42.jpg
Harry Potter and the Prisoner of Azkaban - J.K. Rowling (1999)

Hoe pertinent de illusie van vrije keuzes ook moge zijn, uiteindelijk ben ik ook een kind van mijn tijd. Op de basisschool ben je voornamelijk onderhevig aan cultuur waarmee je toevallig in aanraking komt: Idols, de platenkast van je vader, maar ook de boeken die de school en de plaatselijke bibliotheek in voorraad heeft.

Als het op kinderboeken aankomt, weet ik nog dat ik de boeken van Paul van Loon met veel plezier las. Tevens staan mij de verhalen van Roald Dahl en Jan Terlouw nog enigszins bij. Het zijn echter boeken waar ik mij slechts vlagen van herinner. Nee, de echte eerste leesmanie kwam door een hype die zich in mijn jeugd voltrok. Ik groeide immers op toen de eerste Harry Potter-film in de bioscoop werd getoond. Het was zelfs de eerste film die ik op het grote scherm zag en naast in Emma Watson bewijs gevonden te hebben voor de schoonheid van het vrouwelijk geslacht, was de film ook aanleiding om de, toentertijd slechts, vier uitgebrachte Harry Potter-boeken aan te schaffen.

Mijn Harry Potter-liefhebberij moet zijn hoogtepunt hebben gevonden in de eerste jaren van de middelbare school. Het vijfde deel was net uitgekomen. De verhaallijnen werden iets duisterder. Dat paste goed bij een leeftijd (11 à 12) waar de onschuldige fase van het kindzijn steeds meer van je wordt afgeschut. Je krijgt in die periode immers meer mee van het nieuws. Ook begin je een eigen identiteit te creëren.

Als ik een boek uit de serie moet kiezen die mij is bijgebleven, is het wel de Prisoner Of Akzaban. Het eerste boek waar effectief een gevoel van dreiging wordt gecreëerd. Ook een mooie conclusie waarin blijkt dat de samenleving slachtoffer en slechterik heeft omgedraaid en ook tijdsrijzen een rol speelt. Het boek appelleerde zo aan mijn jeugdige fantasie. Ik heb het deswege meermaals met plezier gelezen.

Heden ten dage heb ik overigens wat minder waardering voor het Harry Potter-universum. De manicheïstische wijze waarop met moraal wordt omgegaan, komt wat kinderlijk over en ik vind de overdreven fanverheerlijking van de boeken/acteurs/schrijfster behoorlijk vervreemdend.
Niettemin blijven de boeken wel overeind als meer dan uitstekende fantasieverhalen die in hun plaats in de zeitgeist hebben verdiend.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:18 uur

geplaatst: vandaag om 18:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.