menu

Mijn Updates +
De Site / Gebruikers / Schrijf zelf eens wat

zoeken in:
Zeer herkenbaar inderdaad.

Ha, ondertussen mijn eindexamenverhaal teruggevonden. Valt me nog alleszins mee, soms een beetje ruw maar niet slecht voor een uurtje improvisatie .

Heh, ik wil je motivatie niet verder naar beneden halen, maar het verhaaltje is nog het makkelijkste van het hele proces.

We weten wat er gebeurt, waarom het gebeurt en bij wie het gebeurt, maar tussen de regels door moeten de karakters nog 'ademen'.

het "herschrijven"proces is misschien het vervelendste gedeelte, je kan er behoorlijk onzeker en gefrustreerd door raken en op een gegeven moment moet je het maar loslaten en iemand met een objectievekijk erop loslaten(een vriend/vriendin,kennis collega etc), waardoor je weer aan het herschrijven gaat. Wanneer is het af?moeilijk te bepalen, ik weet het eigenlijk ook niet...

avatar van Tejo
Schrijven is inderdaad bepaald niet makkelijk (nou ja, het is eigenlijk net zo moeilijk als je het zelf maakt, natuurlijk). In mijn hoofd sprookt altijd het idee dat je duizenden manieren hebt om iets uit te drukken / neer te zetten en dat dus net die ene manier die ik gekozen heb de minst goede is.

Hoe dan ook ben ik begonnen met het beschrijven van mijn drie mooiste kinderjaren, in een Noord-Gronings dorp. Ik weet nog verrassend veel uit die tijd, is toch alweer 26 jaar geleden. Ik heb een soort systeempje (vier hoofdcategoriën, waarbinnen een paar vaste punten) opgesteld van hoe te werken. Gewoon van onderdeel naar onderdeel en dan zorg ik later wel voor soepele overgangen. Geen idee of het gaat werken maar ik probeer het gewoon. Vooral niet denken dat het een meesterwerk moet worden want dat wordt het toch niet, hehe.

Je moet eigenlijk tegelijk architect en binnenhuisarchitect zijn, eerst teken je het bouwplan, daarna ga je de kamers verdelen en daarna alles inkleden en behangen. Eerst de funderingen leggen en het metselwerk, het verhaal uitschrijven in grote lijnen is idd het gemakkelijkste, ik vind het ook wel een verademing als de plot eindelijk klaar is, daarna komen de verbouwingen,inkleuringen en de revisies, en de onzekerheid of alles wel goed gedaan is, ik heb ondertussen al enkele boeken geschreven, maar ik vind het razend moeilijk om te bepalen wanneer een boek eigenlijk af is. De bedoeling is om ze ooit uit te geven, maar wanneer

avatar van Arno
Vroeger (toen ik in de lagere school zat) was ik verzot op verhalen - zelfs boeken - schrijven. Eén echt boek heb ik ooit geschreven, toen ik 12 was, en het was 46 pagina's lang. Verder ook tientallen kortverhalen, voor onder andere verhalenwedstrijden en zo.
De laatste jaren is het (jammer genoeg) nogal verminderd, omdat ik veel minder tijd heb, door schoolwerk, sport en muziek. Maar ik droom er nog steeds van om later (sport)journalist te worden (indien het als wielrenner niet lukt ), of vertaler van boeken, films... dus schrijven is in zekere zin toch nog steeds mijn ding.

avatar van Boek Pegasus
Ik heb al van jongs af aan geschreven. In de lagere school brachten we een klein krantje uit. Gewoon enkele bladzijden met nieuwtjes, moppen, cartoons, ... dat we dan zelf copieerden en verdeelden in onze klas. In het middelbaar was er een echt schoolkrantje. Daarvoor schreef ik regelmatig teksten. Tegen het laatste jaar aan kroop ik meer en meer in de pen om teksten te leveren. Fictieve verhalen, grappige voorvallen, verslagen van een gebeurtenis, ... Zo heb ik nog op het punt gestaan om verder te studeren in de journalistiek. Die optie is samen met muziekacademie toch niet doorgegaan en ben na 1 jaar verzekeringen (wat meer in de branche lag van m'n studies) gaan werken.

Wel zat ik al een tijd in verenigingen. Bij de tafeltennis was ik de eindverantwoordelijke voor het clubbladje waarin verslagen en nieuws kwamen. Dat vulde ik dat verder aan om het blad vol te krijgen. Ook bij de jeugdbeweging was ik de persoon die het boekje rond maakte en voorzag van extra teksten. Nu hou ik me vooral bezig met het fanbladje van de dansgroep waar ik medewerker ben. Diverse teksten zoals colums, muziekweetjes, verslagen, interviews, ... Ook heb ik een tijd kinderverhalen geschreven voor de website. Die staan er nog steeds op (www.malisa.be) waar dat is er de laatste tijd niet meer van gekomen jammer genoeg.

lezert
Misschien leuk om een topic te hebben waarin de gebruikers zelf af en toe een eigen stukje kunnen schrijven.
Het is de bedoeling dat de stukjes niet lang zijn, dus geen verhalen van drie bladzijden of zo, en verder mag het natuurlijk proza, poëzie, rijm, songtekst, of wat dan ook zijn.
Het kan diep uit het hart komen of gewoon een luchtig stukje.

Je kunt er ook een beknopte reden bij zetten, waarom je juist dat of dat schrijft.

(als jullie het niets vinden, dan hoor ik dat ook graag. Niets zo treurig als een topic waar geen reacties op komen.)

lezert
Ik zal dan gelijk openen:



Net een beetje uit het raam gekeken, over stad en land en in de lucht (ik woon acht-hoog, dus ik heb wat uitzicht )

Wat een mooie rustige grijze dag, een dag om stil in het duin te zitten, wachten tot het donker wordt, en dan naar huis te gaan om thee te drinken en soep te eten.

Een dag dat je geen geluid hoort, behalve het gekrijs van meeuwen, ver weg, en geritsel en geruis van de wind in het helmgras.

Wat een mooie dag om je jong te voelen en te denken dat je alles kan, te denken dat tijd een verzinsel is van oude mensen. Te denken dat alles goed komt.

Wat een mooie rustige grijze dag, zoals er vroeger zo veel waren, toen alles nog kon en er geen tijd bestond.

Mooi hoor.

En met het vastleggen van die laatste zin, voltooit Flavio het verhaal dat hij wil vertellen.
Een epos, vol heldendaden, die tragische conflicten overwinnen.
Maar op het moment dat de felle ochtendzon de duisternis verlicht, waarin Flavio zijn heroiek heeft laten plaatsvinden, verdwijnt ook die droom.

Het is één van de vele volumes die hij aan de wereld wilde schenken. Hij schatte dat deze laatste droom goed was voor een pagina aantal van duizend.
Wellicht komt het een keer terug. Misschien een fragment. Misschien helemaal niet.


Ik werd wakker en terwijl ik mijn droom probeerde te reconstrueren van oorzaak, conflict tot resolutie, slipte het langzaam weg.... Herkenbaar, nietwaar?

Ja, toen ik je laatste drie zinnen nog niet gelezen had, vroeg ik me al af of het je eigen ervaring was

Maar als het over dromen gaat is het zeker herkenbaar. Erg irritant overigens 's ochtends.

Ben nu weer aan het verhaal begonnen en heb het tempo erin. Hopelijk weet ik nu het grootste deel te schrijven

Mooi! Jullie zijn gewoon dichters.
Lezert ik vind het zeer mooi hoe jij met banale woorden zeer mooie, schilderende zinnen kan neerpennen.
Ook het stukje van ToNe vind ik iets hebben, al kan ik het niet goed onder woorden brengen wat ik er zo goed aan vind.

Low Husky
#7

Het leven is somber
Somber is het leven
Wat is somber?
Leven.
Leven kan zo somber zijn
dat somber zijn geen leven meer is

Amen.

door lowhusky, 19 oktober, 23:19 uur.

Low Husky
lezert schreef:
Ik zal dan gelijk openen:



Net een beetje uit het raam gekeken, over stad en land en in de lucht (ik woon acht-hoog, dus ik heb wat uitzicht )

Wat een mooie rustige grijze dag, een dag om stil in het duin te zitten, wachten tot het donker wordt, en dan naar huis te gaan om thee te drinken en soep te eten.

Een dag dat je geen geluid hoort, behalve het gekrijs van meeuwen, ver weg, en geritsel en geruis van de wind in het helmgras.

Wat een mooie dag om je jong te voelen en te denken dat je alles kan, te denken dat tijd een verzinsel is van oude mensen. Te denken dat alles goed komt.

Wat een mooie rustige grijze dag, zoals er vroeger zo veel waren, toen alles nog kon en er geen tijd bestond.


Talent!

Een haiku:

Voor morgen een resultaat
Vandaag staar ik naar het lege papier
Ik zal falen

avatar van Psychocandy
Mooie !

Ik heb twee stukken, die mijn bericht wel ietwat lang zullen maken, maar beiden zijn ze afzonderlijk nog geen bladzijde lang. Ik heb dit overigens ook al een paar jaar geleden geschreven, ik hoop dat dat niet erg is?

Eerste stuk heet Moorddadig:

Ook in tijden van nood,
bakt de bakker zijn brood.
Zijn ervaring is groot...
...maar ík maakte hem dood!

In mijn bolide,
rij ik over Ide.
Dat klinkt erg morbide,
maar het ríjmt zo solide.

Mijn vriendin bedroog mij tot op heden,
probeerde voor mij te vluchten met rasse schreden.
En ondanks al haar smeekgebeden,
heb ik tóch haar keel maar doorgesneden.


Tweede stuk heet Terwijl Dit Alles Gebeurde:

Terwijl een nieuwe dag aanbrak,
Terwijl de ochtend gloorde,
Terwijl de eerste zonnestralen zich over de horizon uitstrekten,
Terwijl de haan begon te kraaien,
Terwijl de wereld ontwaakte,
Terwijl de buren weer eens heftig ruzie begonnen te maken,
Terwijl mensen een vluchtig ontbijt namen en zich naar hun werk spoedden,
Terwijl scholieren en studenten zich versliepen,
Terwijl zij de hele wereld bij elkaar vloekten omdat ze te laat waren,
Terwijl de ochtend op het punt stond over te gaan in middag,
Terwijl mijn liefde door de jouwe werd beantwoord,
Terwijl jouw twee jaar jongere zusje groen en geel aanliep van jaloezie,
Terwijl duizenden arme en dakloze mensen somber hun lot en leven overzagen,
Terwijl miljoenen mensen leden aan hongersnood,
Terwijl er opnieuw oorlog werd gevoerd en er niet gemaald werd om de slachtoffers,
Terwijl er opnieuw politieke beslissingen werden genomen waar iedereen het mee oneens was,
Terwijl er opnieuw de nodige moorden, inbraken en telefoontjes werden gepleegd,
Terwijl de wachtlijsten in ziekenhuizen alleen maar langer werden,
Terwijl de wereldeconomie instortte…

Terwijl de aarde hevig begon te schudden,
En terwijl de doden hierdoor werden gewekt uit hun eeuwige slaap,
Terwijl dijken door vloedgolven werden doorbroken,
En terwijl branden en explosies elkaar opvolgden tot ze geen bijzonderheden meer waren,
Terwijl mensen in hevige paniek hun huizen verlieten,
En terwijl het ene na het andere gebouw tot de grond toe afbrokkelde,
Terwijl aardbevingen en gedoofde vulkanen in alle hevigheid losbarstten,
En terwijl God zijn toorn liet neerkomen op de aarde en zijn bevolking,
Terwijl de Duivel de mensheid tot waanzin en moordlust dreef,
En terwijl gebeden werden omgeruild voor wapens en geweld,
Terwijl de mensheid langzaam maar zeker begon uit te sterven,
En terwijl wandelende lijken zich over de wereld verspreidden,
Terwijl de hemel rood kleurde van vuur en de aarde van bloed,
En terwijl de Apocalyps in volle gang werd gezet…

…lag ík te slapen!

Prachtig

ToNe jouw haiku raakt me. Ik moest er echt een paar minuten over nadenken.

Psychocandy 'moorddadig' vind ik echt heel goed geschreven. Rijmen in een gedicht is een cliché, maar jij tilt jouw gedicht met al jouw rijmen naar een hoger niveau.

Laat maar komen die zelfgeschreven stukjes van jullie.

avatar van Psychocandy
Dank, Wolf, blij dat mijn werk geapprecieerd wordt ! Overigens ben ik het niet helemaal met je eens dat rijm cliché is; dat hóeft het in ieder geval níet te zijn. Dit zeg ik niet om Moorddadig de hemel in te prijzen, ik wil er slechts mee zeggen dat de manier waarop, dat daar 'm de kneep zit. Als je het in een humoristische context gebruikt, of mooie zinnen maakt, maak je daarmee een behoorlijk verschil.

Overigens, mochten mensen het niet hebben gezien, de 'climax' van Terwijl Dit Alles Gebeurde staat in spoilertags.
Ik zal proberen hier vaker iets te posten, dit is leuker dan dat doorgeefverhaal wat ik een maand geleden begon .

Low Husky
Psychocandy, ik zou jou werk ietsjes korter maken de volgende keer, want misschien hebben mensen geen zin om zo'n stuk tekst te lezen

Low Husky schreef:
Psychocandy, ik zou jou werk ietsjes korter maken de volgende keer, want misschien hebben mensen geen zin om zo'n stuk tekst te lezen


...en zoiets durven te zeggen op een boekensite

avatar van Psychocandy
Low Husky schreef:
Psychocandy, ik zou jou werk ietsjes korter maken de volgende keer, want misschien hebben mensen geen zin om zo'n stuk tekst te lezen

steve schreef:
...en zoiets durven te zeggen op een boekensite

Hahaha ! Ja, nee, klopt, dat heb ik weleens vaker gehoord, dat dat gedicht te lang is. Maar met zo'n anti-climax vind ik het wel toepasselijk .

Ik was zo respectloos om nu pas te lezen wat de rest in dit topic heeft geschreven. Ik heb daarin niets, maar dan ook helemaal niets kunnen ontdekken wat niet prijzenswaardig is. Mijn complimenten!

Low Husky
steve schreef:
(quote)


...en zoiets durven te zeggen op een boekensite


Ja, ik ben niet echt een vaste user dus daarom durf ik dat wel te zeggen Nee, man, ik adviseerde psychocandy gewoon even, want zo'n stuk tekst is te lang voor mij.

avatar van Psychocandy
Dat mag, natuurlijk, meningen zijn welkom .

avatar van Psychocandy
Ik ben ook weer begonnen met schrijven en ik zit nu op drieëntwintig pagina's, maar mijn verhaal en de manier waarop ik het wil schrijven zal wellicht vijfhonderd of meer pagina's nodig hebben. Ik ben van plan het uit te laten geven.

avatar van Nicolage Rico
Ik kwam net op een kort, simpel rijmpje.

Begrafenis, een raar woord
Een f in plaats van een v
Het is niet zoals het hoort
Begrafenis, dan zeg ik liever nee

Low Husky
Mooi stukje nicolage.

avatar van FisherKing
Verslagje van de werkelijkheid dat ik toevallig heb geschreven (lectuur dus) :

"Donderdag: Onze jongste poes moet ontpoest worden. Maar die druktemaker laat zich niet vangen. Ik kijk raar op als ze ineens achter ‘t gordijn gaat zitten en ze haar laat oppakken, maar haar ogen spreken boekdelen. Ik moet snel beslissen haar in ‘r nekvel te grijpen, die ze verder heel strak houdt. Mijn vrouw kan dat niet aan, ik ook niet, ben de pineut dus. Ik trek haar bij ‘r nekhaar, til haar op en sleur haar naar ‘t vervoershutje, die mijn vrouw al aan klaarhoudt, op zijn kop.

Met een jammerlijk gevoel haar erin gemikt, moest helaas met volle kracht. Ze is opmerkelijk rustig. Bij de dierenarts aangekomen natuurlijk verdere problemen. Omdat ze zo wild kan reageren neem ik geen enkel risico. Ik laat ze niet los, ondanks gezeur van de DA. Met moeite wordt ze in een containertje geschoven die als operatiebasis werkt. Assistent heeft haar handen vol eraan. Prikt nog zelfs bijna in 't oog van ons lieftallige poesje

Met een leeg, en vooral ontevreden gevoel reizen we weer weg, al dat gedoe, het put zo uit.

Na 2 uur halen haar weer op, ze is al wakker helaas, en kijkt ons zielig aan. Op ‘t moment dat we haar uit ‘t kooitje proberen te halen, ontsnapt ze, ze kan het eigenlijk niet, maar iets in haar zegt dat ze dit moet doen, ik zie een lelijke rode streep over haar buik en hoop dat ‘t verder geen schade kan. Ze ontsnapt naar zolder, we kunnen zo helaas niet voor haar verder zorgen.

Een uurtje later sluipt ze naar beneden, het kruikje dat we klaargemaakt hadden (ze is een kouwkleum) komt dan alsnog van pas. Gelukkig dat ze eindelijk naar beneden komt.

Deze dag ziet ze me als de boef van de operatie.
Gelukkig hebben dieren maar een 1-dags-geheugen. Dat zouden mensen ook moeten hebben.!"

Louis2703
Ik moet gewoon even wat schrijven, ik weet niet wat, maar het moet.
Schrijven, dat doe je met een pen, niet met een toetsenbord. Schrijven op de computer is makkelijker maar onorgineel. Je hebt geen eigen handschrift, alles is netjes afgewerkt en je krijgt een prachtige lay-out.
Schrijven, daar krijg je een lamme arm van. Schrijven, dat doe je op school. Schrijven doe je niet op de computer, en zeker niet op een notebook. Schrijven doe je in een blocnote, op papier, niet op een beeldscherm waar je snel de letters ziet verschijnen.
Schrijvers zijn niet goed meer, ze zijn verwend. Ze schreven eerst op perkament, daarna op een typmachine. Nu, nu is alles digitaal. Alles komt op internet. Niemand schrijft meer voor de lol, zomaar een blaadje vol. Zelfs sinterklaas typt zijn gedichten op de computer. De sint zat te denken wat hij Louis2703 nou weer zou schenken. Nooit meer dat nette, statige handschrift van die oude goedheiligman.
Toch heeft typen ook zijn voordelen. Je krijgt geen lamme handen, maar eelt op je vingers. Je inkt raakt nooit op en als de printer stuk is, geen nood. Via internet wordt zo een mail verstuurd naar een uitgever of iets dergelijks. Waarna je boek een maand later in de winkels ligt. Mensen blijf toch typen, onleesbare handschriften worden leesbaar. Mensen wat ben ik blij dat er een computerbestaat, anders had ik nooit zo'n lap tekst geschreven. Computers zet mensen aan tot schrijven, op msn, internetfora zoals de meters en chatrooms. Niet alles draagt bij aan een betere taalvaardigheid, maar men leert typen. Typen een van de belangrijkste vaardigheden heden ten dage. Mooi dat het bestaat.
Typen.

avatar van Psychocandy
Aan kwaliteit geen enkel begrek in dit topic ! Mag ik de auteurs van de afgelopen drie stukken hartelijk becomplimenteren?

Tijd dat ik ook weer 's 'n stukkie typ (sorry Louis, of juist niet ). Binnenkort .

Gast
geplaatst: vandaag om 19:46 uur

geplaatst: vandaag om 19:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.