Hood - Emma Donoghue (1995)

Na het lezen van Room van dezelfde auteur, had ik hier veel meer van verwacht. Er is niet echt een plot, maar daar kan ik mee leven. Alleen graaft Donoghue niet diep genoeg in het innerlijk van Pen om het boek interessant te houden. Pen als mens is gewoon niet interessant genoeg om er 360 pagina's aan te wijden - zeker niet aangezien je niet echt zicht krijgt op wie ze is, of hoe ze geworden is wie ze is. Ze lijdt haar dagdagelijkse leventje en denkt daarbij terug aan haar overleden geliefde, waar ze 13 jaar lang een deurmat voor was. Op zich is het wel verfrissend dat ze geen ideale relatie hadden, maar het is onbegrijpelijk dat ze een relatie hadden na de middelbare school in de eerste plaats. We leren Pen ook niet goed genoeg kennen om te kunnen begrijpen waarom ze bij iemand zou blijven die haar emotioneel zo slecht behandelt. Deze roman stelt een lesbische relatie ook behoorlijk clichématig voor - alsof lesbische vrouwen niet in staat zijn tot monogamie - maar dat kan ik de auteur nog vergeven, aangezien het boek midden jaren 90 uitgegeven werd en het toen misschien nog zo geen cliché was.

Interessant thema, maar erg chaotisch en saai geschreven. Ik had moeite om mijn aandacht er bij te houden.