De 21e Eeuw: Die in 1979 Begon - Maarten van Rossem (2026)
Nederlands
Historisch / Politiek
240 pagina's
Eerste druk: Nieuw Amsterdam,
Amsterdam (Nederland)
De 21e eeuw, die in 1979 begon is een geschiedenis in grote lijnen waarin Maarten van Rossem de doorwerking schetst van de meest kardinale veranderingen in bijna vijftig jaar: de opkomst van China en de opmars van het neoliberale denken. Deze ontwikkelingen, en andere belangrijke gebeurtenissen die zich sinds 1979 hebben voorgedaan, plaatst hij tegen de achtergrond van de mondiale machtsverschuivingen. Lange tijd werd de bipolaire wereldorde gedomineerd door de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie bleef Amerika als enige supermacht over. Tegelijkertijd maakte China vanaf het einde van de jaren zeventig een indrukwekkende industriële en economische groei door. Dit leidde in deze eeuw tot een nieuwe bipolaire machtsstructuur, met de vs en China als centrale spelers. Aan het begin van de 21e eeuw worden de contouren van een nieuwe wereldorde steeds duidelijker.
Maar nu gloort er hoop. In november 2023 zal het boek te langen leste toch nog van de drukpers rollen. Zo wordt ons voorgehouden althans. Eerst zien, dan geloven. Maar het onderwerp interesseert me, dat is duidelijk en een brede blik op onze tijd is waar we behoefte aan hebben.
Het zou trouwens zomaar kunnen dat er van de inzichten in die eenentwintigste eeuw, met zijn vermeende neoliberale tendensen, over een jaar niet zoveel meer klopt. Een reden temeer voor de auteur zijn uitgever even te laten weten dat er een nieuw boek aan zit te komen. In 2026.
Ik begrijp dat 't dino-boekje meer een project is van Gijs Rademaker.
Vorig jaar zomer, als ik me goed herinner, ging van Rossem met Rademaker op stap door de VS, op zoek naar sporen van dino's. Maarten deed daarvan verslag in zijn podcast. De fascinatie voor de dinosauriër bestond al langer, en deed hem bij Gijs Rademaker belanden, die deze hobby met hem deelde. Samen maakten ze een serie programma's, als podcast en voor TV bij Videoland. Gijs als journalist, Maarten als historicus (die graag even een TV-programmaatje volpraat), een prachtig resultaat. Ook het boek mag er zijn.
Overigens, geen misverstand, ik draag Maarten een warm hart toe, heb zelfs een abonnement op zijn glossy magazine.
Ja hoor, de uitgever kan me bevestigen dat ik dit boekje echt eind komende week kan ophalen bij mijn boekwinkel. Gebonden en wel. Geduld is een schone zaak.
Vandaag kreeg ik een mail van de boekwinkel, dat de bestelling wordt geannuleerd omdat het boek niet leverbaar is. 'Met excuses voor het ongemak.' De eerste keer dat ik zo'n bericht kreeg, was in 2021. Toen was ik nog mild, ach ja, corona en zo. De naakte waarheid is dat de auteur het te druk heeft om een boekje te schrijven, zoals ik al vermoedde in 2022, 2023 en najaar 2024.
Heel bijzonder dat de uitgever NieuwAmsterdam me vorige week nog kon melden dat de verschijningsdatum klopte en het ook vandaag nog op eigen website aankondigt.
In geduld geloof ik niet meer, in uitgevers nog minder, in Maarten het minst.
Ik zal op zoek moeten naar een andere levensoriëntatie.

We houden moed!
De uitgever verwacht het boek vanaf 17 februari 2026 te kunnen leveren. Bijna dubbel zo dik nu met 240 pagina's.
Waarom 1979? Ik denk met de start van het 'Thatcherisme'. Margaret Thatcher werd in dat jaar premier in het VK en voerde een strak neoliberaal beleid. In zekere zin het begin van een nieuw tijdperk.
Ik neem aan dat de auteur inmiddels weet waar het over moet gaan.
De 21e eeuw, die in 1979 begon | 9789046835630 | Nieuwamsterdam
Om alvast een tipje van de sluier op te lichten: volgens Van Rossem vormen niet het einde van de Koude Oorlog of de aanslagen van 11 september 2001 het belangrijkste kantelpunt in de wereldgeschiedenis, maar het moment waarop Deng Xiaoping in 1979 de feitelijke nieuwe leider van China werd. Met zijn economische hervormingen zette Deng de opkomst van China als wereldmacht in gang.
Daarnaast weet ik dat Van Rossem altijd al een boek wilde schrijven met de titel Het begon allemaal in de jaren zeventig, en op deze manier doet hij die wens eer aan.
Komt dit boek nu werkelijk uit? Of worden we weer in de maling genomen door van Rossem?
Hij zit nu bij Max... met boek!
Historicus van Rossem beschrijft ook nu weer de grote macro-economische en machtspolitieke lijnen. Opmerkelijk bij de schrijver vind ik altijd weer de blinde vlek voor het dagelijkse lokale leven van de gewone burger. Met die vertaalslag lijkt hij wat moeite te hebben. De historie wordt bij van Rossem vooral door machtspolitici geschreven. Daar kan hij dan ook een helder resumé van geven. En dat is overzichtelijk. Voor andere processen in de maatschappij, die niet minder geschiedenis schrijven, zijn dan weer andere deskundigen voorradig.
Na volledige lezing hoop ik er nog op terug te komen.
Terecht begint de schrijver met de wisseling van de wacht in het Verenigd Koninkrijk, waar in 1979 Margaret Thatcher als de nieuwe leider van de Tories een strak, zelfs rigide neoliberaal beleid invoerde, dat ook in de VS, met name onder Reagan, bewondering oogstte.
Het neoliberale klimaat gaf alle ruimte aan multinationals om wereldwijd te opereren. De productie werd verplaatst naar lagelonenlanden en de leiderschapswisseling in China zette de deur open voor de Aziatische expansie. “China was wellicht de grootste profiteur van de globalisering, al is mondialisering in het Nederlands een beter en mooier woord.” (40) Dat lijkt me wel een rake constatering. Zonder die mondialisering, die op westers liberaal economisch beleid stoelde, kon China niet zo groot worden. Daarbij lag er al een bruggenhoofd naar het Westen: “Hongkong was voor China het electriserende middelpunt met de moderne wereld, misschien zou je de stad het slaghoedje van de economische explosie kunnen noemen. In 1979 was Shenzhen een dorp ten noorden van Hongkong, nu is dat een stad met meer dan 10 miljoen inwoners.”
Grote stappen, snel thuis. De schrijver gaat met vaart door de decennia. Maar staat wat langer stil bij de nutteloze operaties in Irak na 11 september 2001. Daarin kan ik de schrijver goed volgen. Kredietcrisis en Arabische Lente passeren in enkele bladzijden en bieden weinig meer informatie dan we ook op Wikipedia kunnen vinden. Poetins militaire operaties en MAGA vullen aanzienlijk meer tekst. Ik begrijp dat van Rossem actueel wil zijn en zijn boekje heeft bijgewerkt tot de laatste minuut, maar is dat de taak van een historicus? Wordt daarmee niet een stukje distantie gemist?
Dat ons een demografische krimp te wachten staat, met name in China, waar de bevolking de komende 75 jaar zal halveren, is dan wel weer een juiste constatering, die met eenvoudige statistieken, zonder glazen bol, bewezen kan worden. Daarmee is de toekomstige wereldheerschappij van deze grootmacht dan ook discutabel.
Wat ik mis, behalve bespreking van de meer sociale onderwerpen (ik denk aan gezondheidszorg, AIDS, welvaartsontwikkeling en -verdeling, honger en droogte) is een visie op Afrika, Israël en Palestijnse gebieden. Doen die niet mee in de eenentwintigste eeuw? Of draait alles rond de liberale as van het kapitaal? Wie zal zeggen hoe de eenentwintigste eeuw verder zal verlopen? Onmogelijk te voorspellen en van Rossem zegt al gauw te veel als hij de eeuw doortrekt, maar ook te weinig. Hij mist het menselijke en sociale aspect. Er zijn grenzen aan de groei, ook technologisch. Misschien verschil ik teveel in mensvisie met de welbespraakte Utrechter.
Een aardig boekje, maar niet veel meer dan dat. Wie regelmatig een krant leest zal weinig nieuws ontdekken in dit boekje. De grote lijnen, in sneltreinvaart, voor wie de afgelopen 47 jaar wat gemist mocht hebben. Zelf blijven denken blijft toch nog steeds de beste optie.
