Petro Imperatorė: Knyga I - Kristina Sabaliauskaitė (2019)
Alternatieve titel: Peters Keizerin
Litouws
Historisch
333 pagina's
Eerste druk: Baltos Lankos,
Vilnius (Litouwen)
Voltaire noemde het ‘het Assepoesterverhaal van de achttiende eeuw’: hoe Marta Skowronska, een straatarme boerendochter, werd uitgehuwelijkt aan een Zweedse dragonder, door een bende Russische soldaten werd verkracht, werd verkocht als seksslavin en terechtkwam bij het Russische Hof. Daar werd ze al spoedig ontdekt door tsaar Peter de Grote, met wie ze trouwde en twaalf kinderen kreeg, van wie er slechts twee volwassen zouden worden. ‘Peters Keizerin’ is het buitengewone verhaal van deze Litouwse vrouw, die haar leven lang niet kon lezen maar het wel schopte tot keizerin Catharina Ivan Rusland. Kristina Sabaliauskaitė laat Catharina in deze historische roman zelf haar levensverhaal vertellen, vanaf haar sterfbed. ‘Peters Keizerin’ is een roman over een onmogelijk huwelijk dat tegelijk een culturele kloof tussen Oost en West laat zien, over de permanente perikelen binnen het Russische Rijk, over de stichting van de stad Sint-Petersburg en over de eenzame strijd die Catharina als vrouw haar leven lang moest voeren om te worden wie ze was.
De mooiste scènes vind ik die over de bouw van Sint-Petersburg. De beschrijvingen van de vele oorlogen zijn gelukkig compact.
Peters keizerin – Kristina Sabaliauskaitė | Lalagè leest - lalageleest.nl
Het zijn de best verkochte boeken ooit in Litouwen, maar het raakt dan ook hun eigen geschiedenis.
Het eerste deel scoorde een verkoop van circa 80.000 exemplaren op een bevolking van 2,8 miljoen...
Sabaliauskaitė probeert de feitelijk verstreken tijd te beschrijven, volgt haar hoofdpersonen 'in realtime', door elk hoofdstuk een uur te laten duren. Bovendien had ze de beperking dat één hoofdstuk in 24 pagina's van het manuscript moest passen. Dat getal 24 begon voor haar een eigen leven te leiden bij haar uitwerking van het verhaal.
Op de voorkant van haar twee boeken in Litouwen maakt ze gebruik van de symboliek van twee speelkaarten, gebaseerd op schilderijen die begin achttiende eeuw in Den Haag zijn gemaakt (rond 1717?).
Peter (h)erkende zijn portret direct, maar had moeite met het portret van Catharina; wellicht door de sterke uitstraling van zijn vrouw, zoals Sabaliauskaitė suggereert. Haar portret bleef achter bij de Russische gezant in Den Haag; zijn portret ging mee op de terugtocht naar Rusland en kwam uiteindelijk begin twintigste eeuw in de Hermitage in Sint-Petersburg terecht.
Op de afbeelding op de voorkant van het tweede boek wordt de speelkaart omgedraaid, met haar portret boven omdat zij op dat moment een leidende rol heeft in de geschiedenis. De titel van het werk van Sabaliauskaitė is dubbelzinnig: is zij de keizerin van Peter, door hem gekozen, of heerst zij juist over Peter?
Ik ben inderdaad benieuwd of het werk van Sabaliauskaitė zo goed aanslaat in Nederland, dat er ook van het tweede deel een Nederlandse vertaling verschijnt.
Ik ben inderdaad benieuwd of het werk van Sabaliauskaitė zo goed aanslaat in Nederland, dat er ook van het tweede deel een Nederlandse vertaling verschijnt.