Amalia - Claudia de Breij (2021)

Leuke titel maar wel een te persoonlijk, lichtelijk misogyn en rancuneus stuk als ik zo vrij mag zijn.

Het moet braaf en goeiig? Zeggen wat je denkt en wat je vindt van een dweperig niemendalletje en dat een beetje aanzetten zonder over de schreef te gaan, daar is toch niks mis mee? Ik herken Claudia de Breij wel in het stukje van Max Pam. Komt ook omdat ik altijd heel erge kromme tenen van Claudia de Breij krijg.

Wat voor rancune zou Max Pam tov Claudia de Breij moeten koesteren? En waarom is het direct vrouwenhaat als ie een vrouw bekritiseerd?

‘kwekje Claudia’, de verwijzingen naar het figuur van de genoemde vrouwen (en Pam die daar natuurlijk een mening over heeft) en nog een paar zinnetjes zijn toch vrij ergerlijk. Heeft geen enkele plaats in een serieuze bespreking. Sowieso heel erg duidelijk dat Pam zijn mening eigenlijk al klaar had voordat hij nog maar een letter had gelezen, het was gewoon een fijne aanleiding om zich even lekker te laten gaan. Ik vind Claudia de Breij verschrikkelijk, heb niks met Amalia en dit boek lijkt me ook echt een straf om te moeten lezen, maar dit stuk vind ik erg onprofessioneel (er staat uiteindelijk weinig zinnigs in ook).

De verwijzingen naar het uiterlijk/ gewicht vind ik in context van het betoog inderdaad onpasselijk. Een lage opmerking die afleidt van het punt dat de schrijver wil maken. Dat er rond dit soort boeken een plichtmatigheid hangt die ver verwijderd oogt van enige authenticiteit , kan ik nochtans beamen. Desalniettemin kan ik mij er niet echt druk om maken. Er is een deel van de bevolking die gefascineerd is met het koningshuis en klaarblijkelijk is er dan vraag naar dit soort boeken. Een ander deel is weer gefascineerd met voetbalbiografieën en sommigen halen weer dure boeken in huis van een of andere obscure Russische schrijver die een nobelprijs heeft gewonnen. Voor ieder zo hun niche zou ik zeggen.

Het doet me allemaal een beetje teveel denken aan 'Geen Stijl' en ander geblaat. Dit soort stukjes is ook duidelijk beïnvloed door de internetcultuur. Max Pam was 15 jaar geleden een heel serieuze man met bijdrages voor Buitenhof enzo. Maar met dit soort op de persoon gerichte afbraakcolumns heb ik niks.

Los van dat ik dit boekje voor geen goud zou willen lezen.

[Correctie: voor een flinke klomp goud doe ik het trouwens wel, bedenk ik me.]

Hier ben ik het grotendeels mee eens. Ik ben te weinig bekend met het werk van De Breij om iets van haar te vinden, maar het stuk van Pam is echt een oubollig stukje journalistiek. Goedkoop scoren ook. Dat hij als 75-jarige zo nodig iets van het uiterlijk van Amalia (en Adele) moet vinden komt ook een beetje tragisch over. En dat hij liever heeft dat Amalia wordt geïnterviewd door de bejaarde Noordervliet dan door iemand die qua belevingswereld ietsjes dichter bij Amalia staat, zegt ook al genoeg. Zoals sommige mensen kromme tenen van De Breij krijgen, krijg ik die over het algemeen van Pam. Ieder zijn smaak, zullen we maar zeggen.

Ik heb trouwens nog een dikke tip voor Max Pam: neem een geit.

Begin van het artikel vind ik eigenlijk best scherp: '..het opgewonden meisje dat voor het eerst de hemel van een parfumerie bezoekt.' en het 'steil achterovervallen'. Ik kan die dweepzieke De Breij ook amper verdragen, ik bedoel, kijk alleen maar naar dat fotootje en hoe ze daar met dat boekje zit..
Maar, dan zegt Pam dat hij het vreemd vindt dat er niet een echte schrijver voor dit klusje is gevraagd. Nu ken ik de vorige boekjes van Haasse en Rubinstein niet, maar ook die lijken me vrij onbenullig en nodeloos onderdanig en oppervlakkig. Wat Nelleke Noordervliet betreft ben ik het wel met Dutch2.0 eens, die kun je toch niet op zo'n jong ding afsturen hahaha...
Eigenlijk zou zo'n boekje geschreven moeten worden door een schrijver die ook kritische vragen durft te stellen, bijvoorbeeld wat Amalia ervan vindt dat haar pappa in zijn vrije tijd graag dieren afknalt in het bos achter het Loo? Maar goed, bij de RVD weten ze echt wel wie ze uitkiezen.

En het stukje over het uiterlijk en gewicht van de prinses, ach.. zo heel erg vind ik het nou ook weer niet. Ik moet eerlijk bekennen dat ik Adele ook mooier vond toen ze nog wat voller was. En misschien is het wel een reactie op iets wat in het boek voorkomt, De Breij kennende gaat het ongetwijfeld ook over het uiterlijk van de prinses.

Redacteur Hilbrand Rozema schrijft in het ND van vrijdag:


Verder geen woord over De Breij maar wel wat interessante info uit het boekje. Wat dan? Nou, dat Amalia op survivaltocht is geweest in Zuid-Afrika en 40 uur alleen op een berg heeft gebivakkeerd.

En verder moet ik onze kattenvriend teleurstellen: Amalia is een paardenmeisje en ze is bezig met het behalen van haar jachtakte. Knallen maar! (Heb je Spencer al gezien? Zit een mooie scene in over Diana en de fazantenjacht.)

Kwekken vind ik qua werkwoord dan wel weer bij Claudia de Breij passen.

Ik ben blijkbaar nog gewend aan de ouderwetse column waarin het nog bot en hard mocht zijn, ik begrijp wat je bedoelt maar mij stoort het niet, ik zie er ook geen vrouwenhaat in.

Je ziet het pas als je het doorhebt, zou ik willen zeggen. Vrouwen die in de publieke belangstelling staan krijgen regelmatig te maken met haatcampagnes, waarbij sommigen op mij georchestreerd overkomen, of in elk geval aangewakkerd. Het herhalen van generalisaties en vooroordelen, zoals dat vrouwen 'kwekken' of niet grappig zijn, is een wat subtielere variant hiervan. Minder subtiel wordt het wanneer vrouwen in de politiek welbewust worden betiteld als 'heks'. Dit overkwam niet alleen Kaag maar ook Clinton en Julia Gillard en is niet zo onschuldig als het bij oppervlakkige beschouwing wellicht lijkt. De afkeer van vrouwen als Claudia de Breij, Yvonne Jaspers en Famke Louise heeft mij altijd buitensporig toegeschenen.

Je suggestie dat columns vroeger harder mochten zijn (met het impliciete idee dat we nu overgevoelig zijn) deel ik niet. Volgens mij is het juist meer een 'doe maar zo lomp mogelijk, dan lezen meer mensen het'-principe. Als ik abonnee was van HP/De tijd zou ik in elk geval niet blij zijn met dit soort puberaal broddelwerk.

Met je eerste alinea ben ik het gewoon eens hoor, maar heeft imo niet zoveel met wat Max Pam over Claudia de Breij zegt te maken.

Sommige mensen wekken gewoon irritatie, daar zitten de vrouwen tussen die jij noemt, maar ook mannen als Ali B, Thierry Baudet, Ivo Niehe of Gordon en Joling. Het zou raar zijn als alleen bekende mannen afkeer wekken. Zoals de onvolprezen Frank Zappa in de 70s al zong, Ladys you can be an asshole to.

Wat betreft colums en overgevoeligheid:
Tsja, daar denken we dan anders over.

Ik heb eerder de indruk dat tegenwoordig een tribalisering plaatsvindt, waardoor iemand, die op een of enkele vlakken een voor sommigen onwelgevallige mening heeft, direct in een bepaalde frame mag plaatsnemen (jihadist, tokkie, wappie, fascist ,gütmensch, opmerkingen als "jij bent af" etc. ). Een onderliggende maatschappelijke verschuiving (de nieuwe verzuiling?) die overigens genegeerd wordt middels het eindeloze, semantische gezanik over de correctheid van bepaalde termen. Het taalgebruik is hierdoor minder kleurrijk, maar de achterliggende insteek achter zulk soort columns is dikwijls venijniger. Alsof in het digitale tijdperk de onderliggende menselijkheid niet meer wordt erkend en je beoordeeld en afgemaakt wordt naar indeling bij een bepaalde sociale groep of veronderstelde machtspositie.

Diana had inderdaad niks met jagen, al doet haar naam iets heel anders vermoeden. Ben wel benieuwd naar die film van Larraín, en dan in het bijzonder inderdaad naar die ene scène.

https://https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/de-blik-van-prinses-amalia-is-warm-maar
-verder-straalt-ze-een-superieure-gereserveerdheid-uit~b8cd2d28/

Alsjeblieft zeg...

Ik heb dit boek niet gelezen en staat ook niet op mijn planning. Wel wil ik kwijt dat ik altijd (veel) meer sympathie heb gevoeld voor het Nederlands Koningshuis dan voor het wereldvreemde koningshuis van België. Een klein voorbeeldje, Maxima heeft tenminste moeite gedaan om Nederlands te leren waar ik alleen maar bewondering voor kan hebben. Onze koningin weigert/verrekt het om Nederlands te leren (heb het over de vrouw van koning Albert, naam ontgaat me even). Dit is slechts één voorbeeld, kan er nog genoeg andere opsommen waarom ik jullie Koningshuis vele malen sympathieker vind. Willem-Alexander staat als koning ook echt dichter bij de mensen dan onze vorst die in zijn ivoren toren leeft. Ze hebben totaal geen voeling met het land en de mensen die er leven.

Dus mijn Noorderbuurse mede-forummers, de boodschap van mijn betoog: voordat jullie een potje willen klagen over Amalia, Maxima en co, besef dan dat jullie nog bij de goede zitten.

Jullie betalen ze denk ik niet genoeg.

Wat een discussie, terwijl niemand het boek heeft gelezen!
Ik vind het een leuk portret van onze kroonprinses, die heel goed weet in wat voor positie ze zich bevindt, met alle voor- en nadelen die daarbij horen. Ik heb er alle vertrouwen in dat deze intelligente vrouw zich met hart en ziel zal inzetten voor ons land.

Natuurlijk twijfel ik ook weleens of zo'n systeem nog wel van deze tijd is en of het niet te duur is. Mijn vader heeft me ooit uitgelegd dat een gekozen president die elke paar jaar wisselt veel duurder is. Bovendien heeft Amalia de keus om van de troon af te zien als ze het echt niet ziet zitten.

Ons koningshuis werkt verbindend en dat hebben we hard nodig. Hopelijk kunnen we dit jaar weer gewoon Koningsdag vieren. Of je nou Oranjegezind bent of niet, gezellig is het altijd.

Mooi verwoord!

De beste (en eigenlijk ook enige) grap die Claudia de Breij ooit heeft gemaakt is stellen dat ze cabaretier is. Voorts zingt ze weleens een liedje en daarin is ze aardig. En nu in de lijn van Haasse en Rubinstein schrijft ze een boekje over een troonopvolger. Hopen dat dat beter bevalt. En warempel ja, dit is (binnen de beperkingen van deze opdracht) best een prima tussendoortje. Verwacht niets diepgaands (verre van zelfs) maar De Breij probeert een beeld te schetsen van Amalia en haar leven. Door interviews, maar ook door een scherp oog. En dat doet ze goed. Leren we de echte Amalia kennen? Nee. Krijgen we een beeld, een kennismaking met haar, precies zoals het boekje moet doen? Ja, zeker wel.

De Breij kiest voor een boekje met een hele lichte toon in de ik-vorm geschreven over haar weekje met Amalia op pad. Dat kan worden gezien als egodocument maar het werk eigenlijk vrij goed in dit geval. Het is lekker speels en informeel opgeschreven, als twee vriendinnen bij elkaar. Is dit journalsitiek? Nee, maar dat pretendeert De Breij ook niet te zijn (in tegenstelling tot cabaretier). 3,5*

p.s. Ik vraag me wel af (in het boek wordt dit nergens duidelijk) waarom De Breij deze opdracht heeft gekregen. Want ze staat niet bekend als scrhijfster (i.t.t. haar twee voorgangers).

Amalia was van de week nog in het nieuws omdat ze haar jachtakte gehaald zou hebben en in de verschillende nieuwsberichten daarover werd steeds naar dit boek verwezen waarin de prinses gezegd heeft dat 'de akte niet meteen bedoeld is om te gaan jagen, maar vooral dient ter voorbereiding op het toekomstige beheer van Kroondomein het Loo', al staat dat in het boek net iets anders opgeschreven. Omdat ik er het fijne van wilde weten dit boekje toch maar geleend en gelezen.
Bij het stukje over jagen, in totaal een halve bladzijde, wordt er geen enkele vraag gesteld of zelfs maar een opmerking gemaakt die ervoor zorgt dat ze wat meer kwijt wil of loslaat over het onderwerp. Het blijft allemaal heel oppervlakkig en weinigzeggend. Het stukje eindigt met 'Of ze er dan later iets mee wil, zal tegen die tijd blijken.' Aan het begin van het boek zegt De Breij nog dat dit boek absoluut geen pleidooi is vóór de monarchie of een pamflet ertegen, maar louter bedoeld om ons kennis te laten maken met onze toekomstige koningin, maar is die kennismaking interessant genoeg? Ik weet nu, en dat had ik zelf ook wel kunnen bedenken, dat ze graag met vriendinnen appt en van paardrijden houdt, zoals zovele meisjes van haar leeftijd dat doen, al blijft dat paardrijden voor veel van die meisjes bij dromen. Het boek had net zo goed over de 17-jarige Lisa uit Sappemeer kunnen gaan, ik zeg maar iets, alleen het decor is dan net iets anders.
Maar De Breij is zegt ze zelf bang voor een iets te heftige vraag en durft haar 'inner Pauw' niet aan te spreken. Maar wat is een heftige vraag? Je kunt toch gewoon een normaal gesprek voeren met iemand over jagen en hoe de ander daar in staat? Of staat er ergens buiten een schavot klaar waar ze je hoofd op leggen zodra het te gevoelig wordt allemaal?
Nee, het moet vooral leuk blijven en De Breij is de uitgelezen persoon voor dit klusje, want die stelt geen 'ingewikkelde' vragen.
Verder is de schrijfstijl zeker niet slecht, maar met goed lopende zinnen en een aardige woordenschat schrijf je nog geen goed boek natuurlijk. En.. 'inwendig de slappe lach'? Really?
Laten we hopen dat Amalia als eerste staatshoofd die bloederige cirkel van dieren afknallen zal gaan doorbreken. En anders hoop ik dat ze ergens in dat bos wordt opgevreten door een wolf, als die al niet veel eerder is doodgeschoten tenminste.
Fatsoenlijk onderdanig boekje waar je geen fluit aan hebt.

Dat Amalia wellicht gaat jagen, acht ik wel sympathiek (toont i.i.g dat ze geen speelbal van de publieke opinie is). Een eerlijke manier om je te verhouden tot de natuur; waar eten en gegeten worden de modus opperandi is. Dat is in ieder geval beter dan het simpelweg kopen van vlees uit de supermarkt. Geeft ook een stukje zelfredzaamheid. Tevens is het een mooi tegengewicht tegen de overdreven hysterie rond dit onderwerp . Heb er zelf niet de tijd of de middelen (danwel het richtingsvermogen) voor, maar zou met alle liefde zelf een jachtakte halen. Ach ja, ik hou het voorlopig wel op vissen.

Jij noemt het overdreven hysterie, ik noem het empathie hebben voor onze mede-aardbewoners, maar ik had van jou ook niet anders verwacht haha..
Gelukkig zijn er tegenwoordig in elke supermarkt wel een aantal schappen te vinden met vleesvervangende producten, nog niet zo bijster veel maar dat worden er gestaag steeds meer. Ik schat dat supermarkten over 20 tot 30 jaar zo'n 80 procent vegan zijn.
Dat argument van jagers dat het 'beter is dan een stukje vlees uit de supermarkt' slaat dus als een tang op een.. jawel, varken. Alsof iemand als Willem-Alexander die dieren afschiet omdat hij moeite zou hebben met de bio-industrie.

Hahaha. Je moet toch even íets dieper nadenken. Als je twee weken geen voedsel koopt en dan gaat jagen met de middelen die de natuur je aanreikt, dan begint de eerlijkheid ergens op te lijken.

Doet me denken aan mensen die vinden dat huisdierkatten die vogels afmaken "de natuur" is, waarna ze vervolgens rustig de etensbakken voor hun huisdier weer volscheppen.

O nee, ik had jou geliket, maar nu zie ik opeens het tweede gedeelte.
Dat vindt deze poes niet leuk.

Ik lees vooral veel inhoudloze arrogantie van je, Ercee. Desalniettemin had ik mijn argument ook wat beter kunnen verwoorden. Naar mijn mening heeft de consumptiemaatschapij ons vervreemd van de oorsprong van ons voedsel. Althans, rationeel weet je dat het vlees in de schappen van een dier komt, maar men weet onvoldoende welke waarde dat heeft Ik vind het eerlijker dat een consument eens van het begin tot het eind betrokken is bij het produceren van vlees. Dat wil dus ook zeggen het afmaken van het dier en het preparen van het carcas. Dat het wellicht nog eerlijker zou zijn om een gelijke strijd op leven en dood te voeren, betekent natuurlijk niet dat het geen verbetering is ten opzichte van de normaalsituatie.

Door het bezigen van empathie op deze manier impliceer je dat de gevoelswerelden van slachtvee/jachtdieren en mensen gelijk zijn. Menig dier -zoals bijvoorbeeld kippen etc.- heeft niet eens een conceptie van een Ik. Sowieso indiceert empathie als argument dikwijls dat inhoudsloze gevoelspolitiek vol tribalistische dogma's zal volgen. Dat je vervolgens ook nog eens gaat fantaseren over een geweldadige dood van iemand die kiest om te jagen, maakt dat natuurlijk niet beter.

Om desalniettemin toch enigzins mee te gaan met jouw denkrichting. Ik vind wel dat de slacht waar mogelijk enigzins humaan/moreel moet gebeuren. Zo heeft Temple Grandin een machine ontworpen, waardoor koeien de dood/gevaar niet voorvoelden. Dat vind ik een goede ontwikkeling. Op zich kan ik er ook mee eens zijn dat vlees als luxeproduct wordt beschouwd en zodoende niet bij elke maaltijd hoort .

Desondanks blijf ik het eten van vlees zien als iets moreel neutraals. Zo lang het carcas goed wordt verwerkt, vind ik ook jagen niet moreel slecht, zelfs al haalt de jager plezier uit de jacht. Dat een deel van de bevolking vegan wil eten, moeten ze zelf weten. Zo lang ze mijn recht niet ontzeggen om wel vlees te eten (al dan niet de facto door het onbetaalbaar te maken middels accijnzen etc.) heb ik daar geen problemen mee.

Ik wist niet dat je het over de jacht op kippen, varkens en koeien had.

Meer inhoudsloze arrrogantie. In plaats van argumentatie: jammer.

Beide reacties van mij zijn op inhoud, jij speelt twee keer op de man.

Je stelling dat jagen eerlijk is (zie mijn eerste reactie) of de vervreemding tussen de mens en zijn voedsel terugdringt (zie mijn tweede reactie), raakt gewoon kant noch wal.