Beschermvrouwe van de Verschoppelingen II - Delphine Lecompte (2021)

Nederlands
Verhalenbundel
Autobiografisch / Humoristisch

256 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)

De dichteres Delphine Lecompte maakte haar prozadebuut met het eerder in 2021 verschenen eerste deel van ‘Beschermvrouwe van de Verschoppelingen’. Daarin legde ze beurtelings zichzelf, haar dierbaren en haar vijanden op de pijnbank en hield ze feilloos de grootste moraalridders een spiegel voor die toonde dat hun luide geroep diep wortelt in hypocrisie. In dit tweede deel tiert de waanzin andermaal welig. In ‘De Blote Borsten van Tante Anne’ haalt de hoofdpersoon de meest vreemde herinneringen op aan haar Tante Anne en haar moeder; haar tante met de talloze bijzondere minnaars uit alle streken van de wereld en haar moeder met een wat saaiere relatie. De verhouding tussen Simon, de zoon van Anne, en de hoofdpersoon heeft ook zo zijn eigenaardige kanten. In ‘Tanden’ toont de ik-figuur haar obsessie met haar gebit en soms dat van anderen. Dat begint met de prothese van haar grootmoeder en het prachtige gebit van haar grootvader en loopt via de melktanden van de ik-figuur door naar een berucht sadistisch tandartsenkoppel en de afkeer van haar eigen gebit. In ‘Sleutels’ blijkt de liefde van de hoofdpersoon voor de ouderwetse sleutels: kloek, glanzend, krullerig, frivool...De vondst van een hotelkamersleutel op een weg laat de hoofdpersoon een verband met een misdrijf veronderstellen. Dat loopt op een vreemde manier af.