Engleby - Sebastian Faulks (2007)

De hoofdfiguur Michael Engleby is een jongeman uit Reading. Hij vertelt over zijn leven van jochie dat mishandeld(?) wordt door zijn vader, via kostschool (na dood van zijn vader) waar hij ook met fysiek en psychisch geweld te maken krijgt, naar universiteit (drugs en alcohol) tot aan werken als journalist en meer.

Zijn persoonlijke belevenissen worden verteld tegen de achtergrond van de jaren '60/70 tot en met begin van deze eeuw. Thatcher komt langs, net als Blair... hij heeft overal een mening over.
De enige twee mensen die hem na lijken te staan zijn Jenifer Arkland, zijn 'vriendin' en zijn zusje. De rest van de mensen zijn figuranten, passanten die soms wat langer en soms wat korter aan wezig zijn. Jenifer leert hij kennen op de universiteit.. lang duurt het allemaal niet.
Jenifer verdwijnt op een dag spoorloos. Michael vertelt uitgebreid en nauwkeurig over alle gebeurtenissen rondom de verdwijning, maar het is net alsof hij daarbij een en ander achterhoudt. Wat dat is en waarom dat is, wordt, als je het eigenlijk niet meer verwacht, duidelijk.

Citaat uit het begin van het boek:
Ik merkte dat ik kwaad was, en dat is iets wat ik hier misschien ook zou moeten bekennen. Woede. Ik heb op bepaalde momenten in mijn leven gemerkt dat die emotie zich van haar aanleiding kan losmaken en een onafhankelijke kracht worden.
Net als verdriet, zoals ik heb uitgelegd, een eigen leven lijkt te hebben, los van het verlies of de herinnering die het veroorzaakte, kan er ook in woede een moment zijn waarop het, zelfs als de bron van ergernis zou worden weggenomen, te laat zou zijn.

Afstand.. dat is het woord waarmee ik boek en hoofdpersoon in één woord zou beschrijven.

Engleby valt moeilijk in een hokje te plaatsen. Dat is meteen de grootste verdienste van het boek. Door tegelijkertijd een misdaadroman te zijn als een psychologisch, filosofisch, maatschappijkritisch en humoristisch boek, verveelt Engleby nooit.

Mike Engleby vertelt zelf over zijn leven, van zijn jeugdjaren in de jaren zestig in een internaat, waar hij gepest werd, tot het jaar 2006. Tussendoor heeft hij het vooral over zijn studententijd begin jaren zeventig aan een universiteit. Hij wordt er verliefd op een meisje, Jennifer Arkland, maar zij verdwijnt op een dag spoorloos. Na zijn studies raakt hij aan de bak als journalist.

Engleby komt wat moeilijk op gang, maar wordt alsmaar beter naarmate het boek vordert. Het interessante aan deze roman is dat we Mike Engleby enkel kennen zoals hij zichzelf beschrijft: een intelligente kerel met een fenomenaal geheugen, die altijd alles beter weet en er opmerkelijke ideeën op na houdt over allerlei onderwerpen. Naar het einde van het boek toe komen we te weten hoe anderen hem zien, wat ons een totaal ander beeld geeft van wat we tevoren allemaal gelezen hebben. Ook wordt duidelijk dat Engleby sommige gebeurtenissen 'vergeet' te vertellen.

Engleby is een rijke, knap geconstrueerde roman die spannend is zonder echt een thriller te zijn. Dat Sebastian Faulks een knap schrijver is, blijkt onder meer door de dagboeknotities van Jennifer Arkland, waarin hij het pompeuze en emotionele taalgebruik van een jong universiteitsmeisje overtuigend weet te imiteren.

Ik had nog nooit van Sebastian Faulks gehoord, maar hij blijkt al een hele poos als schrijver actief te zijn. Een van zijn eerdere roman, Charlotte Gray, werd zelfs verfilmd. Dus ik ga binnenkort zeker eens eerder werk van hem lezen.