Über Menschen - Juli Zeh (2021)
Alternatieve titel: Onder Buren
mijn stem
12 stemmen
Duits
Psychologisch / Sociaal
416 pagina's
Eerste druk: Luchterhand,
München (Duitsland)
In 'Onder buren' is Dora met haar hondje naar het platteland verhuisd. Ze had behoefte aan een nieuwe omgeving, meer bewegingsvrijheid, meer ademruimte. Tijdens de lockdown wilde ze niet in de grote stad blijven, en nu wordt ze geplaagd door de vraag waarnaar ze eigenlijk op zoek is in deze tijdelijke leegte. Is het afstand van haar vriend Robert, die met zijn activisme steeds verder van haar af komt te staan? Of hoopt ze erachter te komen waarom de wereld zo verwarrend is geworden? In Bracken, een klein dorp in het niemandsland van Brandenberg, is het niet zo idyllisch als het op het eerste gezicht leek. Dora’s nieuwe huis is nog ongemeubileerd, de tuin is een wildernis en de busverbinding naar de stad is slecht. En dan is er ook nog de buurman, die met zijn rechtse uitspraken voldoet aan al haar vooroordelen over mensen met een kaalgeschoren hoofd. Terwijl Dora haar gedachten probeert te ordenen, ontmoet ze mensen die niet in een hokje passen en die al haar vastgeroeste ideeën op zijn kop zetten.
7
geplaatst: 8 januari 2022, 08:15 uur
'Onder buren' heeft alle eigenschappen van een topboek: spanningsbogen, natuurbeschrijvingen, filosofische bespiegelingen die me aan het denken zetten, en een hoofdpersoon die levensecht wordt in mijn hoofd. Sommige aspecten zijn uitvergroot of overdreven, maar ik denk er geen moment over na of het wel realistisch is. Dora’s emoties worden prachtig beschreven, ook al zijn ze verwarrend. Juli Zeh heeft weer een meesterwerk afgeleverd.
Onder buren – Juli Zeh | Lalagè leest - lalageleest.nl
Onder buren – Juli Zeh | Lalagè leest - lalageleest.nl
3
geplaatst: 22 juli 2024, 14:53 uur
Dora verhuist in coronatijd van de stad (Berlijn) naar het platteland (Brandenburg).
Daar blijkt dat mensen over en weer vooroordelen hebben over elkaar.
Dora ontdekt dat mensen gecompliceerder zijn dan hun façade.
Dat klinkt als een keukenmeidenromannetje maar je moet door dat vooroordeel heen kijken. Juli Zeh heeft meer te bieden dan dat.
Het verhaal wordt goed opgebouwd, de personages worden prima uitgewerkt en aan het eind is iedereen een stapje verder, de lezer ook.
Daar blijkt dat mensen over en weer vooroordelen hebben over elkaar.
Dora ontdekt dat mensen gecompliceerder zijn dan hun façade.
Dat klinkt als een keukenmeidenromannetje maar je moet door dat vooroordeel heen kijken. Juli Zeh heeft meer te bieden dan dat.
Het verhaal wordt goed opgebouwd, de personages worden prima uitgewerkt en aan het eind is iedereen een stapje verder, de lezer ook.
3
geplaatst: 22 juli 2024, 17:34 uur
Wel jammer dat de mooie woordspeling in de Duitse titel verloren is gegaan in de Nederlandse vertaling.
5
geplaatst: 11 januari 2025, 18:52 uur
Inmiddels het boek uitgelezen. Het bleek een fijne leeservaring. Juli Zeh bespreekt verschillen tussen de stads- en plattenlandscultuur. Bovendien creëert ze driedimensionale personages; zelfs al hebben die soms vervelende denkbeelden. Ook vind ik het getuigen van lef om de Covid-epidemie en Black Lives Matters te duiden zonder daarbij te verzanden in cliche's. Dit is een schrijfster waar ik nog wel eens vaker een boek van ga lezen. 
2
psyche (crew)
geplaatst: 27 augustus 2025, 17:00 uur
misterfool schreef:
Wel jammer dat de mooie woordspeling in de Duitse titel verloren is gegaan in de Nederlandse vertaling.
Wel jammer dat de mooie woordspeling in de Duitse titel verloren is gegaan in de Nederlandse vertaling.
Zeker! Maar wat een ontdekking deze schrijfster, ik verlang er steeds naar om verder en door te lezen, dat is feestelijk lezen, zoals ik het als kind al graag deed.
Ik weet nu zeker dat ik meer van haar zal gaan lezen. Dag stapel met allerlei andere boeken …
En hahaha de statiegeldkwestie dat zou ik kunnen doen expres, stil verzet. Wat eerlijk is eerlijk niets met anti-ideologie te maken zou hebben, maar met dwingende ‘eisen’ 🫣
3
psyche (crew)
geplaatst: 31 augustus 2025, 16:51 uur
Ondanks alles
Vrij snel in de roman ‘Onder Buren’ van Juli Zeh word ik geraakt door de zin
‘Van alles wat haar te binnen schiet of opvalt, ziet ze ook altijd het tegendeel’ …
Meteen zie ik mezelf weer zitten in destijds nog de vierde klas van de lagere openbare school; de juf zei iets over totempalen van Indianen en ook nog eens iets over aanbidden van de zon “Hahaha, die Indianen”. Toen al was mijn directe gedachte: wie zegt dat wij gelijk hebben? Wat ‘gelijk’ was of wie wij precies waren, daar had ik nog geen concreet idee bij.
Met spijt en wat verdrietig heb ik deze roman dichtgeslagen. Hoofdpersoon Dora is de stad ontvlucht, weg van de man met wie ze leeft, midden ‘In tijden van Corona’ de nieuwe kwestie waarover de man met wie ze leeft zichzelf ‘deskundig’ acht, dit na de klimaatproblemen en geïnspireerd door Greta Thunberg. Inclusief voor Dora dwingende leefregels.
Herkenbaar voor mij Dora’s wetenschap dat ze soms nog drie dagen later gevatte antwoorden aan het bedenken is. Wat is beter, primair of secundair reageren? Zeker als je nieuwe buurman in landelijk gebied zich voorstelt als de ‘dorpsnazi’ die hij inderdaad blijkt te zijn.
‘Onder buren’ of beter gezegd de oorspronkelijke titel ‘Über Menschen’ ontwikkelt zich in korte rustige overzichtelijke en tegelijkertijd inhoudelijk sterke hoofdstukken in een voor mij meesterlijk werk, gedachten als: Toch is het vreemd. Een aanslag op de existentiële misvatting dat je goed en kwaad met gemak uit elkaar kunt houden.
Ja, wat een meesterlijk maar ook fijn, fijn boek vind ik dit. Vol bijzondere herkenbare mensen, personages. En wat mooi dat er voldoende zelfspot of humor is in dit boek, bijvoorbeeld als Dora naar een gaai kijkt:
De gaai glimlacht. Misschien is het wel een grijns. Hoewel dat eigenlijk niet kan, met een snavel.
En wat mooi, hoe mensen gescheiden door een letterlijke en figuurlijke muur nader tot elkaar kunnen komen. Ondanks stevige woorden over en weer. Vertrouwen dat die woorden uitgesproken kunnen worden. Dat het goed is dat dit gebeurt. Ondanks alles. Ondanks de verschillen die je in elkaar kunt haten.
Ja,ja: 5*
Vrij snel in de roman ‘Onder Buren’ van Juli Zeh word ik geraakt door de zin
‘Van alles wat haar te binnen schiet of opvalt, ziet ze ook altijd het tegendeel’ …
Meteen zie ik mezelf weer zitten in destijds nog de vierde klas van de lagere openbare school; de juf zei iets over totempalen van Indianen en ook nog eens iets over aanbidden van de zon “Hahaha, die Indianen”. Toen al was mijn directe gedachte: wie zegt dat wij gelijk hebben? Wat ‘gelijk’ was of wie wij precies waren, daar had ik nog geen concreet idee bij.
Met spijt en wat verdrietig heb ik deze roman dichtgeslagen. Hoofdpersoon Dora is de stad ontvlucht, weg van de man met wie ze leeft, midden ‘In tijden van Corona’ de nieuwe kwestie waarover de man met wie ze leeft zichzelf ‘deskundig’ acht, dit na de klimaatproblemen en geïnspireerd door Greta Thunberg. Inclusief voor Dora dwingende leefregels.
Herkenbaar voor mij Dora’s wetenschap dat ze soms nog drie dagen later gevatte antwoorden aan het bedenken is. Wat is beter, primair of secundair reageren? Zeker als je nieuwe buurman in landelijk gebied zich voorstelt als de ‘dorpsnazi’ die hij inderdaad blijkt te zijn.
‘Onder buren’ of beter gezegd de oorspronkelijke titel ‘Über Menschen’ ontwikkelt zich in korte rustige overzichtelijke en tegelijkertijd inhoudelijk sterke hoofdstukken in een voor mij meesterlijk werk, gedachten als: Toch is het vreemd. Een aanslag op de existentiële misvatting dat je goed en kwaad met gemak uit elkaar kunt houden.
Ja, wat een meesterlijk maar ook fijn, fijn boek vind ik dit. Vol bijzondere herkenbare mensen, personages. En wat mooi dat er voldoende zelfspot of humor is in dit boek, bijvoorbeeld als Dora naar een gaai kijkt:
De gaai glimlacht. Misschien is het wel een grijns. Hoewel dat eigenlijk niet kan, met een snavel.
En wat mooi, hoe mensen gescheiden door een letterlijke en figuurlijke muur nader tot elkaar kunnen komen. Ondanks stevige woorden over en weer. Vertrouwen dat die woorden uitgesproken kunnen worden. Dat het goed is dat dit gebeurt. Ondanks alles. Ondanks de verschillen die je in elkaar kunt haten.
Ja,ja: 5*
1
psyche (crew)
geplaatst: 8 september 2025, 22:29 uur
Tzum | Recensie Erik-Jan Hummel d.d. 12 oktober 2021
0
geplaatst: 18 januari, 21:23 uur
Ik ben toch een stuk minder enthousiast dan anderen hier - de eindejaarslijstjes van 2025 maakten overigens wel dat ik dit boek wilde lezen.
Ik vond vooral dat het platteland en dan in het bijzonder de bewoners nogal clichématig en als karikaturen werden neergezet. Ze krijgen wel meerdere kanten zoals de nazi met een klein hartje maar dat is me toch afgezaagd en deed me niets. Op hele kleine momenten is dit boek wel sterk (bijvoorbeeld als Dora in het huis en de kamer van het buurmeisje komt kijken) maar te vaak is dit van dik hout zaagt men planken.
Eigenlijk is alleen de hoofdpersoon Dora goed uitgewerkt en Zeh weet goed haar innerlijke belevingswereld neer te zetten. Zij is op elk moment geloofwaardig. Alleen jammer dat de hele plot eromheen en de overige personages zo tegenvallen, 2,5*.
Ik vond vooral dat het platteland en dan in het bijzonder de bewoners nogal clichématig en als karikaturen werden neergezet. Ze krijgen wel meerdere kanten zoals de nazi met een klein hartje maar dat is me toch afgezaagd en deed me niets. Op hele kleine momenten is dit boek wel sterk (bijvoorbeeld als Dora in het huis en de kamer van het buurmeisje komt kijken) maar te vaak is dit van dik hout zaagt men planken.
Eigenlijk is alleen de hoofdpersoon Dora goed uitgewerkt en Zeh weet goed haar innerlijke belevingswereld neer te zetten. Zij is op elk moment geloofwaardig. Alleen jammer dat de hele plot eromheen en de overige personages zo tegenvallen, 2,5*.
* denotes required fields.
* denotes required fields.