La Mémoire de l'Air - Caroline Lamarche (2014)

Heb er een zuur stuk over geschreven:

Een verstikkende vertelling over misbruik | Literair Nederland

In het universum van 'Het geheugen van de lucht' mag geen moment op zichzelf bestaan. De tekst is daardoor overladen, gemaakt en verstikkend.

Ik snap die hele Franse Reeks niet goed. Hoe wordt dat gefinancieerd, vraag je je af.

Aangezien dit waarschijnlijk geen lucratieve uitgave(reeks) is, neem ik aan dat het Letterenfonds dit subsidieert. Daarbij laten ze ongetwijfeld ook meewegen hoe goed dit boek is ontvangen in het land van herkomst. Al is er nog een andere mogelijkheid. Zoals Nederland de uitgave van Nederlandse schrijvers in het buitenland subsidieert, zou ook Frankrijk de uitgave van Franse werken in Nederland kunnen subsidiëren. Geen idee of dat hier het geval is.

Mooie recensie trouwens! Je hebt me helemaal overtuigd.

Bedankt.

De colofon vermeldt alleen een projectbeurs van Literatuur Vlaanderen voor de vertaling. Ik had eerder al uit dezelfde reeks De gefnuikte roeping gerecenseerd en dat kan zelfs in Frankrijk geen verkoopsucces zijn geweest (ik zie wel dat daar dezelfde beurs achter zat trouwens). Ik vroeg me zelf af of er niet een legaat zou kunnen spelen of iets dergelijks. Maar inderdaad, een Franse (of Europese?) ondersteuning is ook mogelijk.

Ha, deze is niet zo goed bevallen begrijp ik.

Prachtig toch al die kleine uitgeverijen. Het lijkt een beetje op die bierbrouwers met van die lekkere speciaalbiertjes. De grote jongens wagen zich niet meer aan schrijvers als Thomas Bernhard en Maurice Blanchot omdat het niet verkoopt.
Marc Vleugels is wel een bijzonder geval. Hij doet bijna alles in zijn eentje, de vormgeving, soms drukt hij nog met handpersen en doet het boek zelf op de post. Het geheim is de kleine oplage, zodat hij alles thuis kan opslaan. Hij hoopt er eens van te kunnen leven en draait op dit moment quitte.

In dit volkskrant artikel staat een interview met hem waar hij verteld over zijn werk:
DPG Media Privacy Gate - volkskrant.nl

‘Ik heb geen zendingsdrang. Mijn boeken zijn voor echte lezers, voor mensen die weten wat ze willen lezen. Ik vergelijk het weleens met lp’s: je hebt het palletspul, in het geval van muziek zijn dat de cd’s of wat mensen tegenwoordig streamen. Daarnaast zijn er liefhebbers die vinyl kopen. Mijn boeken zijn een soort vinyl.’

Marc Vleugels is een held van de literatuur!

Het is qua aanpak wel sympathiek inderdaad. De vergelijking met vinyl gaat niet op, want de vinylmarkt is juist al jaren een groeimarkt en een verdienmodel voor de platenzaken als ik me niet vergis.
Ik vind het op zich goed dat de onbekendere Franse pareltjes worden uitgegeven, maar iets meer selectie op kwaliteit zou wel mogen in mijn ogen: het moeten wel pareltjes zijn. Ook het werk van Duras wat hij dan publiceert (Gesprek in een parkje) is ronduit ondermaats. Het is niet dat haar bekendere werk zoveel gelezen wordt of zo goed beschikbaar is, dus ga daar dan voor. Daar valt daadwerkelijk een lezerspubliek voor te winnen.

Hier een overzichtje van de uitgaves uit de Franse reeks.

Ik ben wel erg blij met Heuvel van Jean Giono (lijkt op De grote angst in de bergen van Ramuz). Dat pareltje kan ik iedereen aanraden om aan te schaffen en dan iets van Marc in huis te hebben...

Er is een tweede recensie geschreven over dit boek op Literair Nederland. Voor de liefhebbers:

Een monoloog zo gespannen als een veer.