menu

The Promise - Damon Galgut (2021)

Alternatieve titel: De Belofte

mijn stem
3,36 (7)
7 stemmen

Engels
Historisch / Sociaal

288 pagina's
Eerste druk: Chatto & Windus, Londen (Verenigd Koninkrijk)

Kort voor haar overlijden dwingt Amor Swarts moeder haar man een belofte af. Het jonge meisje is daarvan een stille getuige: hun zwarte hulp, Salomé, zal haar eigen huis krijgen, als dank voor jarenlange trouwe dienst. Amors vader heeft echter zijn eigen prioriteiten en de belofte wordt niet ingelost. Na zijn dood ontstaan nieuwe kansen, maar Amors broer en zus blijven zich verzetten: Anton is lafhartig en maakt geen keuzes, Astrid is gefocust op haar eigen gewin. Amor blijft achter met een sluimerend schuldgevoel. Kan zij nog iets uitrichten of is het daarvoor te laat? Terwijl we de decennia doorkruisen, verweeft Damon het verhaal van een teleurgestelde natie van apartheid tot Jacob Zuma.

zoeken in:
avatar van handsome_devil
3,5
Damon Galgut, ik had eerlijk gezegd nog nooit van de beste man gehoord. Hij is een Zuid-Afrikaans schrijver en was nog pas een tiener toen zijn eerste roman uitkwam. In 2010 stond zijn boek In a Strange Room al op de shortlist voor de (Man) Booker Prize, maar ja, daar was ik toen nog niet erg in geïnteresseerd. The Promise, zijn nieuwste, staat nu ook weer op de longlist. Tijd om eens kennis te maken met het werk van Galgut dus.

In The Promise zijn we getuige van de teloorgang van een witte Zuid-Afrikaanse familie. Het begint allemaal met de dood van de moeder van Amor, Anton en Astrid, ergens in de jaren tachtig, wanneer de rassensegregatie nog volop in werking is. Ze is na een lang ziekbed gestorven, maar het is slechts het begin van een hele hoop ellende voor het gezin. Vlak voor de dood van de moeder heeft Amor gehoord dat het haar moeders wens was om Salome, de zwarte huishoudster van de familie, een huis te schenken. Aan deze wens wordt geen gehoor gegeven en we lezen hoe het noodlot de familie achtervolgt, in de decennia die erop volgen.

Lees verder

avatar van -JB-
3,5
De Belofte is een sociale roman over onderhuids racisme in Zuid-Afrika in de tijd dat de apartheid is opgeheven. We maken kennis met een witte Zuid-Afrikaanse familie, die vanwege onenigheden uit elkaar valt. Verplichte familiegelegenheden zoals begrafenissen brengen de familieleden soms weer even bij elkaar. De roman leest duidelijk als een allegorie op Zuid-Afrika, waarbij eenheid (van het land/ van de familie) ver te zoeken is. Onderhuids zijn er spanningen die alleen onder druk naar boven komen. Liever ontlopen de familieleden elkaar om confrontatie te voorkomen, maar daarmee blijven de onenigheden bestaan. Galgut schrijft zo een interessante roman, waarbij de diepere betekenis steeds verder ontrafeld wordt. De karakters blijven alleen erg achter. Ze staan vooral in dienst van de allegorie en het is hierdoor moeilijk om hen echt te begrijpen of je als lezer in hen te verplaatsen. Maar blijkbaar stond dit de jury van de Man Booker Prize niet in de weg om Galgut de prijs toe te kennen. Ikzelf vond dit toch wel een duidelijk minpunt van het boek.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:56 uur

geplaatst: vandaag om 13:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.