menu

La Morte Heureuse - Albert Camus (1971)

Alternatieve titel: De Gelukkige Dood

mijn stem
3,54 (13)
13 stemmen

Frans
Ideeƫnliteratuur

144 pagina's
Eerste druk: Gallimard, Parijs (Frankrijk)

De kantoorbediende Patrice Mersault komt via zijn minnares in contact met de rijke Roland Zagreus. Hij besluit de man te overvallen en met het gestolen geld op reis te gaan. Na een verblijf in Praag keert Mersault echter terug naar het zonnige Algerije. Hij zoekt er naar een mogelijkheid om het geluk te veroveren. Aanvankelijk in gezelschap van drie vriendinnen in het Huis tegenover de Wereld, daarna in een ascetische eenzaamheid.

zoeken in:
avatar van cortez
2,5
De voorloper van 'L' étranger'.... Het leest vrij vlot weg en bevat
een filosofische ondertoon, maar het blijft ook niet echt bij en is
heel oppervlakkig geschreven.

avatar van Wickerman
3,5
Voorstudie van De Vreemdeling, met een autobiografisch inslag. Hoewel niet voltooid, op sommige punten inconsistent, niet gemakkelijk leesbaar door de vele noten en de op sommige punten overlap met De Vreemdeling, is het verhaal niet onaardig. Een klassiek Camus verhaal, toch evenals De Eerst Man, eerder voor de liefhebbers en verzamelaars.

3,5
Misschien is dit postuum uitgegeven prelude op L'entranger te beschouwelijk en te filosofisch om echt aan te doen als roman en je volledig mee te slepen in 'het lot' van de hoofdpersoon. Met veel omslachtigheden wordt de natuur beschreven, maar dit heeft betreft mijn betrokkenheid met Mersault voor een averechts effect gezorgd. Sommige zinnen mogen er zijn, heus, maar me ermee identificeren lukt slechts zeer incidenteel. Misschien had wat meer dialoog dit werkje goed gedaan. De gesprekken die plaatsvinden, zijn vrijwel uitsluitend existentialistisch, ook dat werkt bevreemdend. Gesprekken waarin je het triviale met het wezenlijke verbindt, kan een veel betere uitwerking hebben.

Desondanks zitten er genoeg stukken in die dusdanig de banale wijsbegeerte overstijgen dat ze je aan het denken zetten. De intrinsieke beweegredenen van het hoofdpersonage gaan je niet in de koude kleren zitten. Vooral hoe de daden van Mersault zich tot moraliteit spreekt Camus zich niet tot nauwelijks over uit, en spoort des te meer aan om eigenhandig tot hoofdbrekens te komen. Blijkbaar heeft Mersault de moord op Zagreus nodig om zich over te geven aan zijn geluk: in hoeverre maakt dit hem een slecht mens? Is het afschudden van scrupules en morele reflectie nodig om je over te geven aan je eigen geluk? De vragen die Camus opwerpt, hebben hiermee op niet mis te verstane wijze validiteit.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:12 uur

geplaatst: vandaag om 22:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.