De Vrolijke Jaren - Simon Carmiggelt (1987)
Nederlands
Verhalenbundel
Sociaal / Autobiografisch
146 pagina's
Eerste druk: De Arbeiderspers,
Amsterdam (Nederland)
'De vrolijke jaren', de laatste bij Carmiggelts leven verschenen bundel, is een compilatie van jaren eerder geschreven stukken. Ze werden voor de krant geschreven tussen 1960 en 1970. Veel van de stukjes komen uit de periode dat zijn kleinkinderen werden geboren en (met hem) hun jonge jaren beleefden. Dat was voor Carmiggelt een onverwacht gelukkige tijd, vandaar ook de titel. Zo komt regelmatig de uitbundige fantasie van één van de kleinkinderen naar voren, maar kan het ook net zo makkelijk om observaties van de meest triviale bezigheden gaan, zoals een man en een vrouw die proberen hun huwelijksjubileum te vieren, of een vreselijk saaie man die Carmiggelt graag op bezoek krijgt, omdat hij er dan zo goed bij afsteekt tegenover zijn vrouw.
Het is de eerste keer (in elk geval in heel lange tijd) dat ik wat lees van Carmiggelt en het beviel me goed. De interacties met zijn kleinkind(eren) zijn leuk en zijn schrijfstijl bevalt me. Ik kwam regelmatig woorden tegen waar ik nooit eerder van gehoord had en dat iemand bv. z'n 'sjokkemel omstiette', klinkt wel grappig. En 'omstieten' is kennelijk nog steeds correct.
'In het Woud' is mijn favoriet, waarin een bijna sprookjesachtige sfeer wordt nedergezet. 'Geniaal' zou ik als goede tweede noemen, maar er zit niet een verkeerd verhaaltje tussen. 'Leest lekker tot heerlijk weg', is de conclusie.'Er gebeurt niet veel' zou je ook kunnen zeggen, maar juist dat het dan nog zo weet te boeien, is een verdienste.
Op naar 'De Avond Valt', eenzelfde soort verzameling Kronkels, die hier al in de wacht staat.