menu

The Final Revival of Opal & Nev - Dawnie Walton (2021)

mijn stem
3,00 (2)
2 stemmen

Engels
Sociaal

368 pagina's
Eerste druk: 37 Ink, New York City (Verenigde Staten)

Opal is een onafhankelijke, jonge vrouw, die met haar stijl en houding tegen de stroom in gaat: Afro-punk avant la lettre. Ze groeit op in Detroit en kan zich niet voorstellen dat ze ooit genoegen neemt met een baan van negen tot vijf. Ondanks haar ongewone voorkomen geloof Opal dat ze een ster kan worden. Op een dag wordt Opal ontdekt door de beginnende singer-songwriter Neville Charles bij een open podium in een bar. Als Neville aanbiedt om samen rockmuziek te maken bij het jonge platenlabel Rivington Records gaat Opal hier graag op in. Net als Opal haar plek vindt in de flamboyante, funky creatieve scene in het New York City van de vroege jaren zeventig, zwaait een andere band van het platenlabel met de Confederate vlag tijdens een concert. Opals gedurfde protest en het geweld dat daarop volgt zet een reeks gebeurtenissen in gang, die de levens van haar naasten ingrijpend zal veranderen.

zoeken in:
4,0
Misschien niet het beste boek dat ik dit jaar ga lezen, maar waarschijnlijk wel het boek waarvan ik het meest zal hebben genoten. The Final Revival of Opal & Nev is een roman waarvan de vorm (documentaire) en inhoud (muziek, New York, jaren 70) mij enorm aanspreken. Waarbij Walton ook nog een heel begenadigd schrijfster blijkt.

Dit laatste blijkt bijvoorbeeld uit de manier waarop zij muziek en concerten beschrijft: je hoort de klanken en de opwinding terwijl je leest. Ook geeft ze ieder personage een uitgesproken eigen stem. Dit zorgt ervoor dat je op het laatst nauwelijks meer kan geloven dat ze nooit hebben bestaan, muziek en personages. Je leert die stemmen vooral zo goed kennen omdat Opal & Nev is geschreven als oral history: de personages vertellen het verhaal, als talking heads bij een documentaire.

Dan is er ook nog dat langgerekte hoogtepunt van dit boek. De beschrijving van de Rivington Riots, toen een muziekfestijn langzaam veranderde in een afschuwelijke tragedie. Ook dit is geschreven alsof je er bij bent. Het hoogtepunt binnen dit hoogtepunt is wat mij betreft de beschrijving die een fotografe geeft van een foto die ze tijdens het festival maakt: een meisjesgroep op het podium en een biker op de eerste rij, samen gevangen in een wanstaltige choreografie.

Al lezend deed Opal & Nev me denken aan twee uiteenlopende zaken. In de eerste plaats aan de vreselijke gebeurtenissen op het festival van Altamont (1969) waar dronken Hells Angels optraden als security bij een optreden van The Rolling Stones. Ook hier de combinatie van een slechte festivalvibe en een opeenvolging van noodlottige gebeurtenissen. Dat laatste deed me denken aan Marquez' 'Kroniek van een aangekondigde dood'. We weten al vanaf de eerste pagina hoe dit allemaal gaat aflopen, maar toch denken we bij elke noodlottige stap: Doe het nou niet!

Toch is dit ook weer geen meesterwerk. Na de tragedie van de Rivington Riots moeten we nog 160 pagina's en die zijn onvermijdelijk minder spannend dan de pagina's ervoor. Bovendien zijn sommige personages (Virgil, Pearl) afkomstig uit het grote boek van niet al te spannende standaardkarakters. Geen clichés, geen karikaturen, maar iets te weinig origineel. Het zijn maar kleine smetjes op een heerlijk boek!

avatar van handsome_devil
2,0
Ik ben blij om te zien dat jij ervan genoten hebt. Ik zelf kon heel weinig met de interview/documentaire vorm. Het verhaal kwam hierdoor heel erg afstandelijk op me over en dan gaan toch ook de andere smetjes die jij al noemt op den duur zwaar wegen. Alle stereotyperingen trok ik op een gegeven moment echt niet meer, de irritantste wat mij betreft: de 'bad' guys zijn natuurlijk witte mannen die drugsverslaafd, gewelddadig, seksistisch, oliedom en afkomstig uit het zuiden van de V.S. zijn. Kom op, zeg, die kennen we nu wel.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:56 uur

geplaatst: vandaag om 15:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.