Het Dovemansorendieet: Over Zin en Onzin van Gewichtsverlies - Maarten 't Hart (2007)

't Hart geeft, in zijn gebruikelijke stijl en met de nodige humor, zijn oerdegelijke en ongenuanceerde kijk op onze eetgewoonten. En laat daar geen spaan van heel. Supermarkten, boeren, vissers, consumenten, ziekenhuizen, sporters, dikzakken; iedereen krijgt er van langs. Zijn devies is een dieet dat aan weinig mensen besteed zal zijn, vandaar dat hij zich richt tot dovemansoren. Het moet namelijk niet te lekker smaken (want dan ga je teveel opscheppen), verschoond zijn van vlees en vis (de mens is een herbivoor en bovendien is het maar zielig voor al die dieren) en je gaat er flink van laxeren ('je mag overal in bijten, mits je er flink van gaat schijten'). Het boekje is leuker dan het dieet, kun je wel stellen.

Dit is wel een erg aardig werkje van de schrijver. In tegenstelling tot wat de omslag doet vermoeden, is het geen receptenboek of propageren van een methode. Terecht staat het te boek als een autobiografische verhalenbundel. Een verhaal als 'bloedworst' is bijvoorbeeld ouderwets doorspekt met bijbelcitaten die 't Hart dankzij zijn lagere schooltijd op de Dr. Abraham Kuyperschool maar al te goed kent. 'Niet ontberen, maar laxeren' houdt de lezer het liedje 'poep, kak, stront, overal in het rond' voor. Met het zelfgemaakte liedje '... voerde hij zijn brave ouders naar de grenzen der vertwijfeling. Voor dat liedje schaam ik me niet. Niemand minder dan Wolfgang Amadeus Mozart werd net zo gefascineerd door alles wat met de ontlasting te maken heeft als ik.'

Tja, wat moeten we ervan denken. De schrijver is tenslotte bioloog en fervent tuinier. Samengevat komen zijn adviezen, die hij terloops rondstrooit neer op: eet wat je wilt maar zorg dat het niet al te lekker is. En bedenk: wat je eet moet er ook weer uit!