Leaves of Grass - Walt Whitman (1855)
Alternatieve titels: Grashalmen | Grasbladen
Engels
Gedichtenbundel
Romantiek / Esoterisch
95 pagina's
Eerste druk: Walt Whitman,
New York (Verenigde Staten)
'Leaves of Grass' is een Romantische gedichtenbundel, dat ondere andere de gedichten "Song of Myself", "I Sing the Body Electric", "Out of the Cradle Endlessly Rocking", en Whitmans lijkzang voor de vermoorde president Abraham Lincoln, "When Lilacs Last in the Dooryard Bloom'd". Veel van zijn gedichten zijn van materialistische aard en verheerlijken het lichaam, in tegenstelling tot veel van zijn voorgangers, die zich louter concentreerde op symbolisme, allegorieën, en religieuze en spirituele meditatie.
Toen deze bundel in 1855 in zijn vroegste vorm voor het eerst uitkwam, kreeg Whitman nogal wat wisselende reacties, de meeste recensenten waren geschokt of verrast dat Whitman God achterstelde t.o.v. het individu. Hij zette ook een afbeelding van zichzelf in achteloze houding op de eerste pagina.
Enkele reacties daarop:
“The damaged hat, the rough beard, the naked throat, the shirt exposed to the waist, are each and all presented to show that the man to whom these articles belong scorns the delicate art of civilization.”
“He stands in a careless attitude, without coat or vest, one hand thrust lazily into his pocket and the other resting on his hip ... the picture of a perfect loafer; yet a thoughtful loafer, an amiable loafer, an able loafer.”
Iets later verscheen een jubelende recensie:
"An American bard at last! One of the roughs, large, proud, affectionate, eating, drinking, and breeding, his costume manly and free, his face sunburnt and bearded, his posture strong and erect, his voice bringing hope and prophecy to the generous races of young and old (...) Right and left he flings his arms, drawing men and women with undeniable love to his close embrace, loving the clasp of their hands, the touch of their neck and breasts, and the sound of their voices. All else seems to burn under the fierce affection for persons'
Recensent: Walt Whitman
Ik merk echt die boedhistische invloed en het hollistische denkbeeld in de gedichten op, erg mooi en indrukwekkend is dat.
(Allen Ginsberg heeft Whitman ook meer dan grondig gelezen, zo te zien.)