Erewhon - Samuel Butler (1872)
Engels
Ideeënliteratuur
248 pagina's
Eerste druk: Trübner & Co.,
Londen (Verenigd Koninkrijk)
Op zoek naar nog onontgonnen land ontdekt een jonge gelukzoeker het prachtige land Erewhon (een anagram van Nowhere). Dankzij zijn fysieke verschijning en ondanks dat hij een horloge bij zich draagt, wordt hij opgenomen door de buitengewoon mooie bewoners van dit land. Al snel ontdekt de jongeman dat deze ogenschijnlijk zo ideale maatschappij bizarre trekken heeft. Misdaad wordt behandeld alsof het een ziekte betreft, terwijl ziekte, armoede en ongeluk wreed gestraft worden. Vrijwel alle machines zijn vernietigd (en wat er nog wel over is, is opgenomen in een museum) op basis van een vreemde voorspelling. Kan de jongeman overleven in een wereld waar de moraliteit tegenovergesteld is aan wat hij gewend is?
In gedachten houdend dat het boek een tijdje geleden geschreven is en de verteltrant daarom (?) mij niet 'pakt', vind ik dit toch - vanwege de originele invulling van de Erowhiaanse cultuur - een niet onaardig boek.
De wijze waarop er met de evolutietheorie gespeeld wordt, is grappig en zeker de delen die over machines gaan zijn het lezen waard. Zeker als je weet dat daar tegenwoordig heel wat aandacht wordt besteed. En om dat te onderstrepen dacht ik... kom voeg een linkje toe naar Wikipedia: Artificial Intelligence. Ik lees het even na en ...wie wordt genoemd in de eerste alinea waarin aandacht wordt besteed aan 'de geschiedenis van AI'? Jawel.. Samuel Butler
.Need I say more? Het is gewoon een leuk boekje, waardoor je zo soms (helaas te weinig) ook fiks aan het nadenken wordt gezet.... in Erewhon is elke zieke een (grotere dan wel kleinere) misdadiger en wordt elke (in onze ogen) misdadiger behandeld of het een zieke betreft.... is dat laatste nou eigenlijk wel zo heel erg raar? Te meer als je te weten komt wat 'de behandeling' inhoudt van 'the straightener'. Ook religie krijgt een veeg uit de pan... muzikale banken... Universiteit van 'Unreason'.. allemaal waard om gewoon je gedachten lekker de vrije loop te laten gaan en hier en nu rond te kijken en je af te vragen... zijn wij wel zo anders of is het alleen een kwestie van net even anders ingevuld, maar wel hetzelfde
Tis jammer dat het verhaal te vaak een beetje als een 'college' verteld wordt, waardoor ik als lezer te passief moet blijven... anders waren het meer sterren geworden.