Los Jefes - Mario Vargas Llosa (1959)

In het Nederlands zijn deze verhalen in 1977 bij Meulenhoff verschenen onder de titel 'De Jonge Honden van Miraflores' , met nog een verhaal extra (namelijk het titelverhaal, Los Cachorros) dat Llosa los gepubliceerd heeft in 1967 (zie hier voor deze novelle).

Eerder dit jaar maakte ik kennis met Mario Vargas Llosa middels Het Feest van de Bok. Een grootse vertelling die alle thema’s bevat die ik nu ook tegenkwam in de korte verhalen uit deze bundel. Machtsstrijd, machogedrag, geweld, vrouwenonderdrukking en een maatschappij die er in zijn geheel op uit is onderdrukkend te zijn. Wat opvalt is dat er in deze verhalen vaak sprake is van een hiërarchie, of dat nu geïnstitutionaliseerd is (een school, het leger) of informeel is, zoals binnen een vriendengroep. Het draait vaak om het behouden, verbeteren of verliezen van de plaats binnen die orde. Zelfs wat aan het begin een liefdesverhaal lijkt (Zondag), ontspint zich tot een letterlijke krachtmeting tussen twee alfamannetjes. Het mooie is dat Llosa de zwakheden van mensen met dergelijk gedrag aan het oppervlak laat komen, waardoor ze opeens mens worden. In die momenten schuilt het drama over het algemeen. Stilistisch zijn de verhalen weinig bijzonder en er is er geen die er echt uit springt. Gelezen in de uitgave die Freud hierboven noemt.