No Time for Goodbye - Linwood Barclay (2007)
Alternatieve titel: Zonder een Woord
mijn stem
54 stemmen
Engels
Thriller
352 pagina's
Eerste druk: Bantam,
New York (Verenigde Staten)
Middelbare scholiere Cynthia Archer wordt op een ochtend wakker en ontdekt dat haar vader, moeder en broertje weg zijn. Er ligt geen briefje, er wordt niet gebeld. Er wordt gewoon nooit meer iets van hen vernomen. Vijfentwintig jaar later weet Cynthia, inmiddels getrouwd en moeder van een dochtertje, nog steeds niet wat er is gebeurd. Als ze te gast is bij een Spoorloos-achtig televisieprogramma komt alles in een stroomversnelling.
- nummer 154 in de top 250
0
geplaatst: 14 april 2011, 18:46 uur
No Time for Goodbye is mijn kennismaking met Linwood Barclay en is op zich heel prettig. Ik verwachtte er vrij veel van gezien het hoge gemiddelde alhier, maar wat dat betreft viel het verhaal iets tegen, al neemt het niet weg dat ik me er zeker mee heb vermaakt.
De eerste pagina's roepen direct veel vragen op die gedurende het hele boek lekker blijven hangen. Barclay geeft hier en daar wat hints, maar zorgt er ook voor dat er veel nieuwe vragen in het leven geroepen worden. Het tempo zit er van begin af aan lekker in en verdwijnt eigenlijk geen moment. Doordat Barclay steeds weinig loslaat over de plot, was de drang om door te lezen wel aanwezig; de schuingedrukte korte hoofdstukken gaven het verhaal - zeker in het begin - een nog wat geheimzinniger tintje.
De hoofdpersonen zijn niet heel bijzonder diep uitgewerkt, maar je leeft toch met ze mee. Cynthia en Terry zijn, samen met hun dochter Grace, best aardige personages. Helaas maakt Barclay een verkeerde keuze door ergens halverwege Vince ten tonele te laten verschijnen; het verhaal neemt daardoor een andere en vrij onrealistische wending en dat vond ik wel erg jammer. De grenzen van de geloofwaardigheid werden nadat het boek de helft gepasseerd was sowieso vaker en op steeds vreemdere manieren overschreden. Naar het einde toe weet Barclay wel dat mystieke en spannende sfeertje vast te houden, maar als lezer merk je dat dit op een manier tot stand komt die nogal geforceerd aanvoelt. De keuze voor Vince was dus ongelukkig, maar zo zijn er nog meer passages aan te stippen die ik niet echt in de context van het verhaal vond passen, helaas. Ook het continu gebruikmaken van 'the F-word' werd na een tijdje vrij storend.
Maar goed, het boek is natuurlijk een thriller en wat betreft de spanning (in mijn ogen toch het meest cruciale element als je dergelijke boeken leest) zit het van begin tot eind wel goed. De uiteindelijke ontknoping was wel een lichte tegenvaller en ook enigszins vergezocht. De plottwists vliegen je om de oren, maar zijn lang niet altijd verrassend of erg geslaagd te noemen. De gebeurtenissen op de laatste tien pagina's kon je eigenlijk al uitstippelen.
Mijn kennismaking met Barclay is op zich vrij prettig te noemen: met No Time for Goodbye levert hij een meer dan degelijke thriller af, maar top is het allemaal absoluut niet. De plot is vrij conventioneel, soms wat geforceerd en dat uit zich in een paar passages die het boek voor een gedeelte uit de context halen. Daar staat tegenover dat het qua spanning wel goed zit en dat is uiteraard een element wat zeer zwaar meeweegt, dus kan er wel een aardige score vanaf.
* * * ½
De eerste pagina's roepen direct veel vragen op die gedurende het hele boek lekker blijven hangen. Barclay geeft hier en daar wat hints, maar zorgt er ook voor dat er veel nieuwe vragen in het leven geroepen worden. Het tempo zit er van begin af aan lekker in en verdwijnt eigenlijk geen moment. Doordat Barclay steeds weinig loslaat over de plot, was de drang om door te lezen wel aanwezig; de schuingedrukte korte hoofdstukken gaven het verhaal - zeker in het begin - een nog wat geheimzinniger tintje.
De hoofdpersonen zijn niet heel bijzonder diep uitgewerkt, maar je leeft toch met ze mee. Cynthia en Terry zijn, samen met hun dochter Grace, best aardige personages. Helaas maakt Barclay een verkeerde keuze door ergens halverwege Vince ten tonele te laten verschijnen; het verhaal neemt daardoor een andere en vrij onrealistische wending en dat vond ik wel erg jammer. De grenzen van de geloofwaardigheid werden nadat het boek de helft gepasseerd was sowieso vaker en op steeds vreemdere manieren overschreden. Naar het einde toe weet Barclay wel dat mystieke en spannende sfeertje vast te houden, maar als lezer merk je dat dit op een manier tot stand komt die nogal geforceerd aanvoelt. De keuze voor Vince was dus ongelukkig, maar zo zijn er nog meer passages aan te stippen die ik niet echt in de context van het verhaal vond passen, helaas. Ook het continu gebruikmaken van 'the F-word' werd na een tijdje vrij storend.
Maar goed, het boek is natuurlijk een thriller en wat betreft de spanning (in mijn ogen toch het meest cruciale element als je dergelijke boeken leest) zit het van begin tot eind wel goed. De uiteindelijke ontknoping was wel een lichte tegenvaller en ook enigszins vergezocht. De plottwists vliegen je om de oren, maar zijn lang niet altijd verrassend of erg geslaagd te noemen. De gebeurtenissen op de laatste tien pagina's kon je eigenlijk al uitstippelen.
Mijn kennismaking met Barclay is op zich vrij prettig te noemen: met No Time for Goodbye levert hij een meer dan degelijke thriller af, maar top is het allemaal absoluut niet. De plot is vrij conventioneel, soms wat geforceerd en dat uit zich in een paar passages die het boek voor een gedeelte uit de context halen. Daar staat tegenover dat het qua spanning wel goed zit en dat is uiteraard een element wat zeer zwaar meeweegt, dus kan er wel een aardige score vanaf.
* * * ½
* denotes required fields.
* denotes required fields.