Ojos de Perro Azul - Gabriel García Márquez (1974)
Alternatieve titel: Ogen van een Blauwe Hond
Spaans
Verhalenbundel
Psychologisch
117 pagina's
Eerste druk: Plaza y Janés,
Barcelona (Spanje)
Deze verhalenbundel bevat tien vroege verhalen uit de tijd dat de schrijver voor het liberale dagblad El Espectador werkte en veel door Zuid Amerika reisde. In speelse en wrede, maar vooral absurde vertellingen probeert Márquez het onwerkelijke werkelijk te laten worden, zoals bijvoorbeeld in het verhaal ´Eva is in haar kat gevaren´, waarin een meisje in haar kat wil incarneren. Het titelverhaal gaat over de ontmoeting tussen en vrouw en haar droomgezicht: door de magische herkenningswoorden ´ogen van een blauwe hond´ tegen kelners te zeggen, in tafels te krassen en met lippenstift op tegels te schrijven probeert ze de gedroomde man in de realiteit te vinden.
Mijn favoriet is Eva is in haar kat gevaren. De ervaringen van de dolende geest van een overleden vrouw worden weergegeven. Pas in de slotzin wordt duidelijk dat ze drieduizend jaar geleden leefde. Mogelijk was ze een prinses bij de Oud-Egyptenaren. Bij hen was de kat een heilig dier, dus zou dat een logische keuze zijn voor een reïncarnatie.
In het titelverhaal komt via een terugkerende droom een surrealistisch element binnen, wat bij de latere Márquez vaker voor zal komen. Het slotverhaal, over een verwoestende overstroming, speelt zich in Macondo af, het fictieve dorp dat ook de locatie zou vormen van Honderd Jaar Eenzaamheid (1967). Dit is het werk van een getalenteerde twintiger die stilaan z'n eigen stijl ontwikkelt.