Komt een Vrouw bij de Dokter - Kluun (2003)

Ik heb net een woordenboeken rondje gemaakt, de betekenis van moyenne is niet overal te vinden. Niet in Oosthoeks Handwoordenboek der Nederlandse Taal, zelfs niet in het basis-woordenboek van Van Dale.
Je kunt om te beginnen bij www.vandale.nl veel betekenissen vinden. Veel woorden zijn gratis terug te vinden, zie de rechterkant van de homepagina, onderaan.
Zo kun je ook moyenne vinden (wat zoals PeterW al aangaf een Franse oorsprong heeft).
De professionele digitale versie van van Dale is denk ik wel duur voor een dertienjarige (ik betaal € 48,-- per jaar).



Vraag: hoe ben je op het idee gekomen dit boek te bestellen?

ik weet niet ik lees nie zoveel maar had er wel zin in XDD maar ik vind het wel een mooie boek ookal ben ik nog niet zo ver maar hij zegt veel bijv ; kankerzooi dat zeg je tog niet

Ik weet niet in welke context dat is geplaats, maar waarschijnlijk probeerde Kluun je aan het lachen te maken. Kankerzooi kun je opvatten als een vrij schets van de situatie (zij heeft immers kan, toch? )

@Aurum, wist jij op je dertiende wat moyenne was?

Tja, en dan weet ik weer niet wat je bedoelt met XDD ...
Ook begrijp ik nog niet waarom je zin had om het boek te lezen.
Ik ben benieuwd waarom je er zin in had, want om eerlijk te zijn is het niet direct een boek dat ik je zou aanbevelen. Dat heeft ook met je leeftijd te maken.
Als je bijvoorbeeld niet zo veel leest is een boek met minder moeilijke woorden misschien een beter idee?
Had je hem in een boekenwinkel besteld of gereserveerd in de bibliotheek?

Mja, inderdaad niet echt een boek voor een dertienjarige, staan nogal wat schokkende dingen in als je het mij vraagt.

XDD is volgens mij een soort van smileyachtig iets,

maar inderdaad, ik ben ook wel benieuwd wat Priskoes op Psyche gaat antwoorden

Nou
Ik moest een boek voor nederlands voor boekverslag te maken XD
en op t lijstje dat je kon kiezen stond dit boek
en bijna alle andere boeken waren al bezet
dus koos ik dees

Dat kan ook een reden zijn om voor een boek te kiezen ...

En wat ga je in je boekverslag als argument aangeven waarom je dit boek zo hoog waardeert?
Ondanks de moeilijke woorden heb je het boek snel uit en geef je het 5*.

Tot slot een tip van een oude zeurpiet: laat je verslag eens door een ander lezen die goed is in Nederlands. Vraag of hij of zij mee wil kijken naar hoe je woorden moet schrijven. Daar is bijvoorbeeld Het Groene Boekje ook een prima hulpmiddel bij. Het allerbeste middel is denk ik: nog vééééél meer (gaan) lezen

Ik heb de boek nog niej uit

Stem dan ook niet.

De berichten lezend bij dit boek merk ik dat het contrast hoog is. Óf het is een goed en ontroerend boek, óf het is een waardeloos boek geschreven door waardeloze schrijver.
Veel van de argumenten die ik heb gelezen hebben betrekking op de hoofdpersoon in het boek. Veelvoorkomende kritiek is dat 'Stijn zo'n enorme hufter' is. Maar is het eerlijk naar de schrijver toe om zijn werk te beoordelen op het gegeven dat een karakter in zijn boek een klootzak is?

Andere gelezen kritiek gaat over vorm, schrijfstijl, en zelfs typografie. Maar dat vind ik allemaal een kwestie van smaak; ik vond de typografie modern en passend bij het luchtig vertelde, zware verhaal.

En nou kan het zijn dat het verhaal je niet pakt om bovenstaande kritieken. Als de vorm, of schrijfstijl, of typografie niet naar jouw smaak is, én (of daardoor) het verhaal je niet pakt, dan blijft er inderdaad weinig over. Een groot talent is Kluun niet, dat bewees hij met de opvolger 'de weduwnaar', waar een pakkend verhaal ontbrak en je het alleen moest doen met zijn manier van schrijven.

In KEVBDD heeft hij wat te vertellen; een verhaal over een waardeloze klootzak, bij wiens vrouw kanker wordt geconstateerd, maar waar je uiteindelijk toch sympathie voor voelt, dat boek heeft mij ontroerd en misschien ben ik daarom minder kritisch over zijn schrijfstijl. Het goede verhaal camoufleert in mijn ogen het gebrek aan echt schrijftalent.

Maar uiteindelijk gaat het erom wat het boek met je doet, en dat was in mijn geval: raken, ontroeren

Daar sluit ik me volledig bij aan. De weduwnaar is echt een draak van een boek...

De film komt er nu trouwens echt aan. In oktober/november - even geen idee wanneer precies - gaat hij in premiere. Reinout Oerlemans is de regisseur - zijn eerste klus... en Barry Atsma en Carice van Houten spelen Kluun en Carmen.

Ik begin me meer en meer af te vragen hoe serieus je hiermee bezig bent. Je stem is nu twee maal verwijderd.
Stemmen gebeurt bij voorkeur als je een boek uit hebt. Als iemand werkelijk niet door een boek heen komt, zou dat een uitzondering kunnen zijn, althans dat zou ik nog kunnen begrijpen.
Hiernaast kan ik me nauwelijks voorstellen dat het je onbekend is dat het woord niet anders geschreven wordt dan niej. Inmiddels heb je een top 10, ik neem aan dat het woord niet meerdere keren in deze boeken voorkomt. En het is het boek
Het kan natuurlijk zijn dat een en ander verklaarbaar is, maar mij bekruipt mij een vervelend gevoel ... Ik hoop dat ik mij vergis.

Misschien is ze wel dyslectisch. Zelf heb ik overigens wel eens gestemd op een boek dat ik niet uitgelezen heb. Maar alleen bij boeken die ik tot ver over de helft gelezen heb en me dan nog niet wisten te boeien.

Er staat echt veel seksuele dingen in

Prentieus, banaal geneuzel door een auteur met een veel te groot ego. Ga heen, Kluun.

Vind je het zo pretentieus (ik neem aan dat je dat bedoelt)?

In de show van Paul de Leeuw bracht mijn favoriete presentator dit boek ter sprake en hij was lyrisch over dit boek. Ik het boek geleend bij een vriend van me en gaan lezen en wat zal ik dan eens zeggen: Mwaaaah.... Het kon me allemaal niet echt pakken. De hoofdpersoon is een erg egocentrische man die denkt met zijn kopje en niet met zijn hoofd, als je het mij vraagt. Het enige originele aan het boek vond ik de memo-papiertjes, maar voor de rest vond ik het een opgeklopte massa met heel veel lucht. Voor mij: 2,5 *. En de hoop dat Kluun snel volwassen word.

P.S. Priskoes95, ik hoop voor dat je dyslectisch bent, want anders mag je wel weer eens opnieuw leren schrijven. Wat een ergernis!

Voor de tweede keer gelezen. Blijft goed.
Ondanks dat Stijn een enorme klootzak blijft in mijn ogen kan ik ergens ook heel veel sympathie voor hem opbrengen. Toch gek, want als er iemand tegen vreemdgaan is, dan ben ik het wel. Of iemand nu gezond of ziek is maakt mij niet uit, vreemdgaan is not done.

Maar goed, ik heb dus voor de tweede keer genoten van dit heerlijke boek. En het boek blijft zooo veel beter dan dat de film is!

Ik heb een beetje gemengde gevoelens na het lezen van dit boek. Aan de ene kant vond ik het boek te grof, niet mijn smaak. Ik moet ook eerst heel erg inkomen in de manier van schrijven, en dan die blokjes erdoor, die waren gewoon irritant. Maar gaandeweg begon ik te wennen aan de schrijfstijl en werd ik meegenomen door het verhaal.
Stijn vind ik aan de ene kant een ongelooflijke eikel, maar aan de andere kant zie en merk je ook echt dat hij van Carmen houdt. Dat heeft me ook weer ontroerd.
Het einde was indrukwekkend, hoe iedereen afscheid nam ik heb het dan ook niet droog gehouden. Toen ik de laatste zin had gelezen bleef ik nog even met het boek dicht in mijn handen zitten. Poe...Een hard maar ontroerend boek..

3.5*

Het boek vond ik goed te lezen, lekker vlot, plat en ik had het binnen 7 uur uitgelezen.
En inderdaad, zoals andere het al hadden aangegeven vond ik Stijn een verschrikkelijk man als personage. Een man die je niet graag als partner zou willen hebben. Daarentegen zag je ook de goede kanten van deze man en dat maakte het verhaal ook wel weer een beetje goed.
Je leeft helemaal met Carmen mee... gewoonweg hartverscheurend.
Na het lezen van het boek ging ik toch weer een beetje nadenken over het leven...het kan zo voorbij zijn.

Wat een geweldig boek!
Kluun heeft zo'n fijne schrijfstijl, dat je het boek zo uit hebt.

Kluun heeft net zoveel een eigen stijl als een gemiddeld boodschappenlijstje. Wat dat betreft zijn die aan te raden als je Kluun tof vond. Ze lezen ook heel snel.

Genoeg ophef over dit boek geweest....voor en tegenstanders, etc. etc. Mijn vrouw had dit boek uit de bieb geleend en ik dacht, laat ik het ook maar eens lezen.
Heb eerder; Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt! van Kluun gelezen en dat las vlot en met humor. Dat is hier wederom zo. Kluun's wijze van schrijven leest vlot, bijkans plat en grof en nietsontziend voor zijn omgeving, maar zeker ook voor de hoofdpersoon.
Eenieder heeft een oordeel natuurlijk; klootzak, not done en meer van die tralala. Maar bovenal wat voor mij naar voren komt, is de speciale relatie die deze 2 mensen met elkaar hadden. De valkuil is m.i om blind te staren op...kanker vs. vreemdgaan. Menne maat, zal het niet zijn. Maar vooral vanaf het gedeelte dat hij voor haar gaat zorgen, begint het er toch in te hakken. Niet zozeer door hemzelf, als door de kracht van Carmen. Het afscheid nemen van Luna kwam er behoorlijk bij mij in.
Kluun is m.i niet echt een schrijver in de traditionele zin van het woord, maar wel iemand die op een scherpe wijze kan observeren en dit met humor kan neerpennen.

...hoe Kluun niet kan schrijven. Dát is waar het boek op afgerekend moet worden. Het verhaal mag opgeschreven worden zoals het heeft plaatsgevonden inclusief een klootzak als hoofdpersoon, echter, dat is nog reden voor succes. Het boek schijnt vooral gewaardeerd te worden door de waargebeurde trieste gebeurtenissen die zich erin voltrekken, en persoonlijk vind ik dat het enige waarvoor ik het boek nog enigszins waardeer, maar of het verhaal waargebeurd is of niet mag voor de beoordeling geen rol spelen. Als we de factor waargebeurd nu weghalen, blijft er niet veel meer over dan een plat en matig geschreven verhaal.

Daar kan ik je wel in volgen. Maar waar een boek op afgerekend moet worden is voor eenieder persoonlijk. Ik ben geen professor in de letterkunde en reken iets af op wat het met mij doet. In Kluun's geval is die factor nu eenmaal meer van belang voor mij, dan de wijze waarop het geschreven is. Zoals gezegt ik vind het geen groot schrijver, maar dat stoort mij niet bij dit verhaal. Ik ben benieuwd of Kluun idd. buiten het neerpennen van wel/niet realistische gebeurtenissen, in staat is om een goed doordacht fictief verhaal te maken. Wat hij tot nu toe lijkt te doen is het weergeven van zijn eigen leven, met een fikse scheut fictie; Help, Ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt; Komt een vrouw; Weduwnaar.
Een vergelijking met Turks Fruit van Jan Wolkers ligt wat mij betreft mbt dit boek ook redelijk dicht om de hoek.

Een leuk boek om te lezen, maar het gaat meer over Stijn en z'n hippe leventje dan over Carmen en haar ziekte.

Ik vond het boek niet zo geweldig geschreven en de blokjes tussendoor irriteerden me mateloos, maar tegelijk heb ik het boek in één ruk uitgelezen en heb ik tranen met tuiten gehuild op het moment dat Carmen stierf. Ik merk dat het me ook nog redelijk bijblijft, dus geef ik Kluun toch het voordeel van de twijfel.

Ik heb het boek uiteindelijk eens gelezen, toch gewoon omdat ik er iedereen over gehoord had. Op mijn middelbare school las werkelijk iedereen het voor de leeslijst, en iedereen was er erg enthousiast over. Hier lees ik weer een groot aantal minder positieve geluiden.
Op televisie zag ik Kluun zijn verhaal vertellen, en ik kon hem wel haten toen ik hoorde dat hij vreemd was gegaan ten tijde van Carmens ziekte. Daar verandert dit boek niet veel aan. Hij probeert het uit te leggen, maar dat maakt niet dat ik het echt kan begrijpen. Toch komt naar voren hoe zielsveel hij van Carmen houdt.
Ik vond het een prettig boek om te lezen. Dat zijn schrijfstijl zo wordt bekritiseerd begrijp ik niet helemaal. Ik heb er niets op aan te merken. Voor mij hoeft een boek niet altijd omslachtig, poëtisch of hoogdravend geschreven te zijn. Doe mij soms ook maar gewoon, rechttoe, rechtaan, maar wel met veel gevoel. En dat doet Kluun, simpel, maar wel goed.

Ik vond het echt bijzonder om te lezen hoe Carmen de laatste week van haar leven doorbrengt. Met de meest dierbare mensen samen in huis, al het lekkere eten en drinken (veel rosé), nog even echt samenzijn.

(Je kunt overigens door het hele boek goed merken dat Kluun en zijn gezin totaal geen gebrek aan geld hebben, wat deze periode denk ik toch een schrale troost kon wezen omdat ze daar in ieder geval niet over na hoefden te denken en gewoon konden doen wat ze wilden.)

Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoeveel % van het boek nou autobiografisch is. Zowat alles?

Vreselijke man, die Kluun. Het irriteert me dan ook nog meer dat ik aan het einde toch een zakdoek moest pakken om mijn tranen te drogen, zowel van het lachen als van het huilen.

Logisch toch? Het is een autobiografisch boek? En als het een autobiografisch boek is over een klootzak, dan komt Carmens ziekte er minder in voor dan wanneer het gaat over een man die meer meeleeft met zijn vrouw. Uiteraard is Stijn een klootzak, maar ik geloof nooit dat Komt een vrouw bij de dokter zo'n bestseller was geworden als het een boek was geweest over Stijn die maandenlang voor zijn vrouw zorgt. Dan had het mij in ieder geval nooit zo gegrepen als nu.

Daarnaast, als het niet autobiografisch was geweest, maar verzonnen, zouden de reacties nooit zo heftig zijn geweest als dat ze over de afgelopen zes jaar zijn geweest, terwijl hij misschien wel precies hetzelfde zou hebben gedaan als het hem wel overkomen was... niet dan?

"Correct me if I'm wrong", uiteraard...