menu

Project Hail Mary - Andy Weir (2021)

mijn stem
4,07 (15)
15 stemmen

Engels
Sciencefiction / Avontuur

496 pagina's
Eerste druk: Ballantine, New York (Verenigde Staten)

Een astronaut wordt wakker in een ruimteschip, met twee dode crewleden naast zich. Hij is de enige overlevende van een wanhopige, misschien zelfs uitzichtloze missie en als hij faalt zullen de aarde en de mensheid vergaan. Hij weet dit alleen niet meer. Hij is zelfs zijn eigen naam vergeten. Als zijn herinneringen langzaam terugkomen, realiseert hij zich dat hij een onmogelijke taak moet zien te voltooien, en dankzij een onverwachte bondgenoot heeft hij misschien een kans…

zoeken in:
avatar van Insignificance
3,0
Redenen waarom ik hier niet eerder aan begonnen ben? Ik ben niet zo van red de wereld-avonturen, helemaal niet als het om een enkele reis gaat. En geheugenverlies, had ik er maar last van, dan had ik er nog zin in. Redenen waarom ik er toch aan ben begonnen? Al die hoge waarderingen her en der. En The Martian (ik heb de film gezien). Met die in het achterhoofd is het allemaal niet erg verrassend hoe Project Hail Mary zo ongeveer uitpakt. (Heel) veel (wetenschappelijk) gebabbel, tegenslag, nog maar wat gebabbel, ook nog maar wat meer tegenslag, enzovoort. Bezwaren genoeg dus, al heb ik daar weinig last van gehad.

Mede vanwege twee tijdlijnen (hoe het allemaal zover heeft kunnen komen komt zo ook aan bod) kabbelt het allemaal prettig door, ondanks dat onze astronaut een nogal vervelend trekje heeft. Hij houdt er een soort quasi lollige nonchalance op na (asjemenou!), die mij niet altijd beviel. Het deed me wat te veel denken aan een leraar die te pas en te onpas de popie jopie uithangt. Daar had ik vroeger al een hekel aan. En nu blijkbaar nog. Het zal geen toeval zijn; de astronaut was vroeger leraar. En een popie jopie. Aan de andere kant levert het zo wel een luchtig sfeertje op. Ongetwijfeld beter verteerbaar dan wanneer het zwaar op de hand te keer was gegaan.

Enfin, Ryland Grace, zo heet hij, is niet vaak erg leuk, maar soms stiekem wel (soms!) en hij krijgt bovendien steun van, in het toen, een buitengewoon kordate mevrouw Straat en, in het nu, die onverwachte bondgenoot. Leuke interactie, met name de een-tweetjes met de laatste zullen nog wel even blijven hangen. Het is me d'r eentje, die Rocko. Best vermakelijk van tijd tot tijd. En dat is zo'n beetje mijn gevoel over het boek in z'n geheel. Niet genoeg voor een sterrenregen, daarvoor is het me ook allemaal net wat te gelikt, maar ik heb me er niet mee verveeld. En af en toe was het zelfs een heel avontuur. Af en toe.

3,0
Ja, waar beginnen?
Andy Weir heeft voor dit boek duidelijk wat research gedaan en zich in heel wat technologische en fysische theorieën verdiept. Ik ben niet onderlegd genoeg in fysica en ruimtevaarttechnologie om deze mogelijkheden goed in te schatten, maar het wetenschappelijk positivisme van Andy Weir gaat in dit boek naar mijn gevoel toch een beetje in overdrive. Dat hij er zonder veel moeite toe over gaat om de VS, Rusland en China eensgezind te laten samenwerken aan Project Hail Mary, staat nu toch in schril contrast met de uitbraak van de Oekraïne-oorlog en de handelsoorlog met China. Dat positivisme vertaalt zich ook in de onverwoestbare optimisme van het hoofdpersonage ondanks uiterst dramatische omstandigheden en tegenslagen. Deze neemt bijna de proporties van superheld aan wanneer hij het ene na de andere technologisch defect aan zijn ruimteschip oplost, buitenaardse levensvormen ontdekt en in enkele weken tijd helemaal ontleedt, een buitenaardse taal leert, weken in eenzame isolatie, enzovoort. Toch een beetje veel voor één enkele leraar wetenschappen. Uiteindelijk moet hij het inderdaad wel niet alleen oplossen, maar krijgt hij hulp uit een onverwachte hoek, maar dat is toch wel een rasechte Deus ex machina.
Met dit boek is Weir toch redelijk hard verschoven als schrijver van speculatieve fictie of wetenschappelijke thriller naar schrijver van 'harde' science fiction. Maar dit boek hangt helaas daar jammerlijk tussenin. Als speculatieve fictie is het veel te ongeloofwaardig, als pure SF is het verhaal niet origineel genoeg.
Ik was niet erg gecharmeerd dus. Ik heb te vaak met een glimlach van ongeloof achter het boek gezeten, vrees ik. Het boeide me wel nog net iets meer dan de vorige van Weir, Artemis, dat een veel lager SF-gehalte heeft, maar eerder een futuristische thriller. Ditmaal is het veel meer SF, maar het verhaal schiet nu toch tekort om een boeiende SF te worden, tenzij je vooral geïnteresseerd bent in technische uiteenzettingen en wetenschappelijke theorieën. Weir schrijft sommige passages alsof hij zelf de leraar is die het hoofdpersonage is in Project Hail Mary. Dat haalt het tempo van het verhaal ook nog eens behoorlijk naar beneden.
Een lange uiteenzetting. Mijn excuses, maar er was toch wel het een en het ander over te zeggen.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:14 uur

geplaatst: vandaag om 03:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.