Red Ons, Maria Montanelli - Herman Koch (1989)
mijn stem
70 stemmen
Nederlands
Psychologisch
143 pagina's
Eerste druk: Meulenhoff,
Amsterdam (Nederland)
De hoofdpersoon van Red Ons, Maria Montanelli heeft het niet zo begrepen op zijn school, het bekakte Montanelli-lyceum. Wanneer een zwakbegaafde jongen voor zijn ogen verdrinkt, wordt hij van school verwijderd. In zijn verhaal probeert hij aan te tonen dat de dood van de jongen te wijten is aan de 'chique buurt' waarin zij wonen, een omgeving waarin geld de maatstaf van alle dingen is geworden.
0
geplaatst: 4 september 2010, 21:17 uur
Het boek viel me nogal tegen,
Te veel stijlherhalingspatronen.
Te vaak een zin en dan "maar dat doet er nu niet toe" of maar daar gaat het nu niet over....
Verder is het uitgangspunt voor het verhaal leuk maar blijft Koch naar mijn idee te veel hangen in het negatief afschilderen (afzeiken) van zijn eigen personages. Ook de onrealistische sarcastische beschrijving van zijn hoofdpersoon gaat mij eriteren.
Het bewust willen "shockeren" door echt rot te doen tegen, en te denken over "Een zwakbegaafde jongen" blijft maar doordreinen.
Ondanks enkele leuke verhaallijnen die echter bijzaak zijn in het hoofdverhaal vind ik het geen geslaagd boek met te veel van het zelfde en te veel negativiteit.
Ik heb ook het Diner gelezen en ook daar zie ik deze stijlkenmerken terugkomen.
Ik ben duidelijk niet echt een fan van Herman Koch.
Alleen "Denken aan Bruce Kennedy" heeft mij goed vermaakt.
2 sterren
Te veel stijlherhalingspatronen.
Te vaak een zin en dan "maar dat doet er nu niet toe" of maar daar gaat het nu niet over....
Verder is het uitgangspunt voor het verhaal leuk maar blijft Koch naar mijn idee te veel hangen in het negatief afschilderen (afzeiken) van zijn eigen personages. Ook de onrealistische sarcastische beschrijving van zijn hoofdpersoon gaat mij eriteren.
Het bewust willen "shockeren" door echt rot te doen tegen, en te denken over "Een zwakbegaafde jongen" blijft maar doordreinen.
Ondanks enkele leuke verhaallijnen die echter bijzaak zijn in het hoofdverhaal vind ik het geen geslaagd boek met te veel van het zelfde en te veel negativiteit.
Ik heb ook het Diner gelezen en ook daar zie ik deze stijlkenmerken terugkomen.
Ik ben duidelijk niet echt een fan van Herman Koch.
Alleen "Denken aan Bruce Kennedy" heeft mij goed vermaakt.
2 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.