Auxiety - Dieuwertje Heuvelings (2020)

Schrijfster Dieuwertje Heuvelings is sinds 2007 werkzaam in de muziekindustrie, en was onder andere playlist editor bij Spotify, waar ze de explosieve groei van Nederlandse hiphop van dichtbij meemaakte en vormgaf.

Boek en hoofdpersoon zijn gebaseerd op haar leven, maar het is geen autobiografie of sleutelroman. Amir de rapper lijkt bijvoorbeeld te staan voor rapper Boef maar is een mix van meerdere rappers die Heuvelings tegenkwam.

Ik heb Spotify al wel een tijdje, maar ik gebruik eigenlijk nooit afspeellijsten. Ik dacht ook dat het algoritmes waren, of gebruikers zelf, die dat soort lijsten maken. Maar een paar maand terug las ik over dit boek en het werk van auteur Heuvelings. Blijkbaar heeft Spotify mensen in dienst die zulke lijsten maken waarvan sommige ook enorm belangrijk zijn in de muziekscene. Zo leer je weer wat. Boeiende interviews met haar in kranten en bij Spijkers met Koppen op Radio 2.

In feite krijg je dat in dit boek ook wel mee, maar eigenlijk waren die interviews informatiever en sowieso leuker. En dit boek verder is echt een gedrocht. We volgen drie hoofdpersonen, onder meer een zekere Wytske die gemodelleerd is naar Heuvelings zelf, een A&R Manager en een rapper (gemodelleerd naar meerdere personen). Het probleem is, die personen gaan nooit leven. Alles wat ze beleven is simplistisch en al veel vaker verteld, Heuvelings weet er niks nieuws of bijzonders van te maken en alles blijft enorm plat.

Ook stilistisch is het vaak niet mooi. Dan speelt mee dat ze ook een beetje dat straattaaltje en mix van Engels en Nederlands uit dat wereldje meeneemt. Je merkt wel dat ze zich daarin best thuis voelt maar het blijft wel graflelijk (al kan zij daar dan niks aan doen natuurlijk). Maar als de schrijfster terugkeert naar normaal Nederlands dan wordt het wel heel simpel allemaal en is het gewoonweg niet mooi. Innerlijke gevoelens beschrijven, dialoog, gebeurtenissen, het komt allemaal zo simpel over en het is al zo vaak langs gekomen (de boze rapper, de verborgen gehouden relatie, de twijfels over de eigen baan die worden uitgesproken maar nooit invoelbaar gemaakt). Jammer, want ergens merk ik nog wel een zeker enthousiasme voor hiphop maar het komt in het boek niet goed over (kan Slowgaze niet eens een roman schrijven in dat wereldje?).

Wel kudo's dat ze enkele bedachte liedjes uit dit boek daadwerkelijk heeft uitgebracht en samen met alle andere muziek die genoemd wordt heeft opgenomen in een playlist van Spotify. Verder 1,0*.