De Puinhopen van Acht Jaar Paars - Pim Fortuyn (2002)

Scherpe en dikwijls bijtende aanklacht jegens acht jaar paars, waarin Fortuyn zelfs best wat sterke punten aansnijdt. Niettemin moet ik toch ook opmerken dat zijn betoog te vaak op anekdotes leunt, hoe tekenend die vaak ook zijn. Tevens merk je duidelijk dat hij voorheen columnist was en dat deze schrijfstijl zich hier soms voorzet. Dat levert een uiterst leesbaar boek op, maar sommige uitspraken zijn wat hyperbolisch. Een zachtere aanpak was- zeker in het politieke landschap van toen- wellicht effectiever geweest. De Islam een achterlijke cultuur noemen, is bijvoorbeeld voer voor demonisatie. Het wordt hier echter wel gerelateerd aan de verworvenheden van de moderniteit, zoals de emancipatie van de vrouw. Voorts bekritiseerd Fortuyn de bemoeizucht van de VS en de UK en bovendien maakt Pim zich ook hard voor het zelfbeschikkingsrecht van de islamitische wereld.

Uiteindelijk is dit een boek waarbij ik mijn laatste oordeel nog niet paraat heb, aangezien ik daarvoor tegengesteld geluid verder dien te onderzoeken. Vooralsnog heb ik in ieder geval niets haatdragends ontdekt.