menu

De Aanslag - Harry Mulisch (1982)

mijn stem
3,71 (507)
507 stemmen

Nederlands
Oorlog

256 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)

De Aanslag is geschreven in vijf episodes die plaatsvinden tussen 1945 en 1981. De hoofdpersoon is Anton Steenwijk, die in 1945 twaalf jaar oud is. Op een avond in januari 1945 zit het gezin Steenwijk in de huiskamer te mens-erger-je-nieten, als ze plotseling opgeschrikt worden door schoten. Fake Ploeg, een NSB-er, is doodgeschoten; zijn lijk ligt op de stoep bij de buren. Kort na de schoten komt de buurman, meneer Korteweg met zijn dochter Karin naar buiten en leggen het dode lichaam voor het huis van Steenwijk. Antons broer Peter wil het lijk gaan terugleggen, maar al snel arriveren de Duitsers waardoor Peter moet vluchten. Antons huis wordt in brand gestoken door de Duitsers en Anton wordt meegenomen naar een politiebureau in Heemstede. Hij weet niet wat er met zijn ouders en zijn broer is gebeurd. Anton brengt de nacht door in een van de politiecellen, samen met een andere vrouw. Anton wordt de volgende dag naar zijn oom en tante in Amsterdam gebracht. Hier groeit hij op. In de overige episodes van het boek komt Anton steeds meer te weten over wat er die avond nou eigenlijk precies gebeurd is, en komt hij een aantal mensen tegen die bij de gebeurtenissen van die avond betrokken waren.

zoeken in:
Het eerste boek wat ik van Mulisch gelezen heb.
En als ik heel erg eerlijk ben, vond ik het helemaal niet erg om te lezen. Ik vond namelijk eerst helemaal niet leuk als we iets moesten lezen voor welk vak dan ook. Maar sinds dit boek leer ik steeds beter boeken kennen, en zo begin ik het leuk te vinden om te lezen.

Het verhaal van dit boek heeft mij helemaal meegesleept, heb dagen lekker zitten lezen. Het is lekker geschreven en je word gewoon meegenomen in het verhaal, als je het mij vraagt is dit gewoon 1 van de beste boeken.

avatar van liv2
liv2 (crew)
christian schreef:

Het verhaal van dit boek heeft mij helemaal meegesleept, heb dagen lekker zitten lezen. Het is lekker geschreven en je word gewoon meegenomen in het verhaal, als je het mij vraagt is dit gewoon 1 van de beste boeken.



Opzet geslaagd, meer moet dat niet zijn!

4,5
De Aanslag behoort echt tot mijn favoriete boeken. Het heeft me zo ontzettend geïntrigeerd, dat de eerste 20 jaar na de oorlog leek alsof Anton nergens last van had, maar dat dan ineens alles terugkomt. Het is eigenlijk een geruststellende gedachte (of juist een vervelende gedachte?) dat dat in de realiteit ook echt zo is.

Ik vind Anton echt geweldig. Als je het boek leest, heb je het gevoel alsof jij de enige bent die hem echt kent. Hij is eigenlijk heel moeilijk, en wil eigenlijk niet toegeven dat de oorlog hem meer heeft gedaan dan hij eigenlijk denkt. Wat ik ook fijn vind en een verademing, is dat er zo luchtig wordt over gesprongen naar verschillende periodes in zijn leven. Als er iets ergs gebeurde, werd al snel iets anders beschreven en werd er niet heel veel aandacht besteedt aan de emotionele kant ervan. Dat is fijn, want zo is het leven ook eigenlijk. De realiteit is hard, en toch moet je doorgaan. Wat Anton dan wel weer laat zien, is dat hij de emotionele kant ervan ook weer teveel heeft verwaarloosd.

Ik heb dit boek denk ik al 5x gelezen en op dit moment zelfs weer!

dhgveldhuizen
Één van de betere boeken van Harry Mulisch. Ik ben niet zo'n fan, maar dit boek spreekt mij toch wel aan omdat de verteller meer naar de achtergrond verdwijnt en niet zo'n betweter is als in De Procedure, bijvoorbeeld.

avatar van FelixTheCat
4,0
Gelezen op school. Eén van de mooiste oorlogsboeken.

avatar van Jasper
4,5
Dit leek me altijd één van de mindere boeken van Mulisch. Waarom? Tsja, het is typisch zo'n boek dat iedereen heeft gelezen, maar waarvan ik niemand hoor zeggen 'Dit is het beste boek ooit!'.
Nu ben ik er gisteren in begonnen en heb het vandaag uitgelezen en dat was helemaal geen kwelling. Een sublieme spanning - heel het boek lang. Het bouwt enorm op, tot die gruwelijke ontdekking op het laatst. Fantastisch - kan zich meten met de andere romans die ik van Mulisch ken (Ontdekking van de hemel, Stenen Bruidsbed, Siegfried, e.d.).

1,5
Vond het boek erg tegenvallen en heel onsamenhangend in elkaar zitten. Sommige stukken slaat naar mijn idee nergens op en hadden er uitgelaten kunnen. Er had veel meer in kunnen zitten. Er zijn veel mooiere verhalen over de oorlog geschreven.

2,5
Ik vind de aanslag van Harry Mulisch zeker geen slecht boek, maar nu ook geen hoogstaand werk. Ik vind dat het verhaal zeer sterk start met meteen een moord, een brandstichting en daarbij nog eens heel wat raadsels. De acties volgen zich in een razendsnel tempo op en als lezer heb je geen tijd om je te vervelen.

Tot het eerste deel van het verhaal is alles zeer positief, maar daarna valt het verhaal helemaal stil en komen er zeer weinig boeiende gebeurtenissen aan bod. Pas 100 pagina’s later komt de langverwachte ontknoping en weten we hoe het plot in elkaar zit.

Het werd allemaal voorspelbaar en saai in tegenstelling tot het begin van het verhaal, waar de boeiende gebeurtenissen zich maar bleven opstapelen. Er mocht gerust zo’n 80 pagina’s uit het boek geschrapt worden, zonder dat dit een invloed heeft op het verloop van het verhaal.

Wel positief is de schrijfstijl van Harry Mulisch die zeer gemakkelijk is om te lezen. Hij gebruikt geen moeilijke woorden en zijn zinnen zijn vlotjes te volgen. Maar mijn conclusie is dat het verhaal na het eerste deel veel te langdradig en te voorspelbaar is.

avatar van Feutje
Ik ben het wat zijn eerste alinea betreft, eens met El Loco; je gaat op in de gedachten van de hoofdpersoon en kunt kleine details (zelfs de naam "buitenrust" wordt uitgelegd, wat mij ergens behoorlijk irriteerde) niet zelf uitvogelen; te veel voorgekauwd.
Langdradig, langdradig, langdradig - ACTIE!. Maar daarmee zeg ik exact hetzelfde als El Loco duidelijk probeert te maken... Dus daar schieten jullie niets mee op. Ik vond het een heel prettig weglezend boek en heb me niet verveeld. Heb hem twéé keer gelezen; een keer luchtig - omdat ik geen zin had om me echt te verdiepen in het verhaal erachter - en één keer diepgaand. Uiteindelijk word je wel bezig gehouden met de vraag wiens schuld het nou eigenlijk is. En dat maakt dit boek voor mij de moeite waard.
Maar ja. Dat is uitsluitend het gegeven, dat je het op twee manieren kunt lezen en dat voegt geen extra waarde toe aan het verhaal en of dat verhaal historisch correct is. Het heeft mijn hersenen niet zodanig geprikkeld dat ik naar de bieb ben gegaan en boeken erover heb opgezocht. Eerder irritatie als dingen te rooskleurig werden afgeschilderd - en dan heb ik het niet over verbranden van romannetjes omdat je geen hout hebt.
Informatief? NEEN. Niet als je een grootouder hebt (of een ouder, voor de oudere generariet op Boekmeter) die nog redelijk scherp is (in mijn geval niet dus, maar ik heb alles aangehoord toen ze nog wél scherp was), kun je er meer uithalen. Dat vooral omdat het dan gevoel krijgt en dat was bij dit boek ver te zoeken.
Harry Mulisch schrijft - naar mijn mening - erg vlak, maar zet zijn boek zó in elkaar, dat het haast wiskundig is. That's all I have to say about it.

avatar van mjk87
3,5
Heel ander werk dan dat ik normaal van Mulisch lees. Weinig filosofie op bepaalde dadendrang, maar gewoon een redelijk eenvoudig verteld verhaal. En hier zie je dan ook de schrijver Mulisch, met goed leesbare zinnen, een heel behoorlijke spanningsopbouw, een prima hoofdpersoon.

De verhaal opbouw is aardig, met eigenlijk slechts vijf fragmenten en een proloog. De meeste informatie wordt steeds in elk eerste hoofdstuk gegeven van een deel van het leven van Steenwijk, als brug door de jaren heen, en de rest is van belang voor de plot. En die stukken zijn uitvoerig beschreven, maar beslaan slechts een kort maar belangrijk fragment uit het leven van Steenwijk. Geen boek in de meest klassieke vorm dus. Ondanks dat het wat anders is dan een normale Mulisch, zie je wel zijn hand. Af en toe gaat hij dieper op vraagstukken in.

Al met al een prima leesbaar boek, alleen wordt het nergens echt bijzonder en ik mis daarnaast ook de typische filosofie van Mulisch. Dat is wat hem voor mij interessant maakt. Wel ruim voldoende, 3.5*.

avatar van dallben
4,0
"Overal was het al dag, maar hier was het nacht, neen, meer dan nacht."

Het boek was in het begin een beetje in een inkomer. Maar toen ik eenmaal vertrouwd was geraakt met de schrijfstijl vond ik het toch wel prettig lezen. Eigenlijk deed het me een beetje denken aan jeugdliteratuur - lekker simpel – maar dan met erg veel vergelijkingen en soms een paar moeilijke woorden en wat latijn tussen door. Het leest in ieder geval prettig weg, ik las het in 6 dagen uit. Ook de korte hoofdstukken en de indeling in meerdere episodes zorgen ervoor dat je vlot door het boek komt.

De gebeurtenis die het meeste indruk op mij heeft gemaakt is als Anton aan het eind van het boek in 1981 tijdens een demonstratie hoort dat de beuren het lijk voor hun huis hebben gelegd omdat er in het andere huis Joden zaten, en dat hij zich dan realiseert dat het leven van die Joden is gered ten koste van zijn ouders en broer.

Het was wel een aardig verhaal al vond ik dat het compleet is gebaseerd op toevalligheden. Anton ontmoet toevallig mevrouw Beumer, Fake Ploeg staat toevallig vlak voor zijn deur, zijn eerste vrouw lijkt toevallig op de vrouw in de cel, hij hoort toevallig iemand praten over de aanslag tijdens een begrafenis… noem het maar op. Dat was toch een beetje een misser, hoewel het misschien mooie symboliek is voor de speling van het lot is het niet realistisch.

Ik kan dit boek van harte aanbevelen. Vooral voor je leeslijst is het een goede keuze want er is veel over te vinden.

4,5
Destijds met veel tegenzin verplicht gelezen voor mijn literatuurlijst op school

30 jaar later in een paar avonden uitgelezen. Wat een prachtboek! Mooie sfeerbeschrijving van de diverse periodes in het verhaal van Anton Steenwijk.

Wat ik ook mooi vind is dat duidelijk gemaakt wordt dat het leven niet zwart-wit is.

avatar van Wally 61
4,5
Wat een prachtig boek is dit!
Geeft helemaal aan hoe het leven samenhangt van toevalligheden. Ontluisterend voor de controle freaks onder ons.

avatar van vork666
4,0
Een mooi boek, nu eens zonder geleuter over Etrusken, DNA en dialectische kardinaals. Het begin (de aanslag) is spannend verteld, daarna legt Mulisch op boeiende wijze de morele dubbelzinnigheid van bijna alle oorlogs- en verzetshandelingen bloot.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:04 uur

geplaatst: vandaag om 08:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.