Jaguarman: Mijn Vader, Zijn Vader en Andere Surinaamse Helden - Raoul de Jong (2020)

Hier ben ik erg benieuwd naar. Hopelijk wordt-ie snel door de bieb aangeschaft.

Raoul de Jong neemt je mee in zijn zoektocht naar zijn Surinaamse voorouders en de geschiedenis van Suriname. Het is een heel toegankelijke inleiding als je meer over Suriname te weten wil komen. Ik kwam er door dit boek vooral achter dat ik nooit iets geweten heb over een land dat Nederland toch heel erg lang gekoloniseerd heeft. Best wel vreemd eigenlijk.

Een deel van het boek gaat natuurlijk over de onderdrukking en de vreselijke, walgelijke dingen die in Suriname gebeurd zijn ten tijde van de slavernij, maar toch is de uiteindelijke toon van De Jong optimistisch. Hij laat op aanstekelijke wijze de schoonheid en rijkheid van het land zien en geeft de helden van Suriname een stem. Verschillende denkers, schrijvers en verzetshelden passeren de revue en samen geven ze een belangrijk inkijkje in de Surinaamse cultuur en geschiedenis.

Dit was een van de meest leerzame boeken die ik dit jaar gelezen heb. Het prikkelde mijn nieuwsgierigheid in die mate dat ik me ook direct gewaagd heb aan Wij Slaven van Suriname van Anton de Kom. Ook kreeg ik door dit boek enorm veel zin om in de Surinaamse muziek te duiken en ik ontdekte veel moois. De nieuwe leessoundtrack is dan ook het resultaat van die muzikale zoektocht.

Leessoundtrack
Videorecensie

Het lukte me niet met dit boek. Ik heb het echt geprobeerd, voor mijn boekenclub. Sommige stukjes over slavernij heb ik wel aandachtig gelezen, maar bij het meeste kon ik mijn aandacht er maar moeilijk bij houden. De laatste honderd bladzijden heb ik slechts doorgebladerd.

Als luisterboek, innemend ingesproken door de auteur zelf. Dat maakt het nog net wat persoonlijker. Niet dat Jaguarman daar op tekort komt, want het is al een stevig egodocument. Centraal staat de zoektocht van Raoul de Jong naar zijn roots en familiegeschiedenis. Die is niet los te trekken van de geschiedenis van Suriname, die weer niet los te zien is van die van West-Afrika. Het is ook een literaire geschiedenisles, hoe werd er over Suriname geschreven door de eeuwen heen? In elk van die opzichten voegt Raoul de Jong een schakeltje toe, want ook dit boek is weer een reflectie op Suriname en de Surinaamse identiteit.

De keerzijde is wel dat het een beetje een verslag van een studie is geworden. Veel citaten uit bestaande literatuur, veel herhaling van geschiedenis die elders al opgetekend was. Ook voor mij met slechts basiskennis over Suriname toch veel informatie die ik al kende van bijvoorbeeld Wij Slaven van Suriname. Daar tegenover staan passages over zijn reis door Suriname, waardoor zowel land als auteur wat meer tot leven komen. Dat blijft wel wat reisverhaalachtig, een genre waar ik minder liefde voor heb. In literair opzicht werken de passages waarin hij zich richt tot Jaguarman, symbool voor zijn voorouders, nog het beste. Mystiek, openhartig, persoonlijk; dit is voor mij de kern van het boek.