Das Zweite Schwert: Eine Maigeschichte - Peter Handke (2020)

Alternatieve titel: Het Tweede Zwaard

mijn stem

2,00 (2)

2 stemmen

Duits
Psychologisch

160 pagina's
Eerste druk: Suhrkamp, Berlijn (Duitsland)

'Das zweite Schwert' leest als een groot gedicht. Tegelijkertijd is het een geweldsfantasie van een schrijver, die na jarenlang ‘onderweg’ te zijn geweest in de omgeving van zijn huis in de buurt van Parijs, niet van plan is om nog verder de deur uit te gaan. Totdat hij in een opwelling besluit wraak te nemen op de vrouw die jaren eerder zijn moeder er in een krant van heeft beschuldigd dat ze stond te juichen toen Oostenrijk in 1938 door Hitler werd geannexeerd. Maar als het erop aankomt gaat het helemaal niet om die vrouw, maar om wat hij op weg naar haar toe – per bus, tram en metro – meemaakt. Zo sluit hij vriendschap met arbeidsmigranten die in een armoedig hotel bij het station wonen, zoekt hij naar schoonheid in de natuur, maakt hij zichzelf belachelijk door zijn hoogmoed te kritiseren en zichzelf te beschrijven als een man in een driedelig pak, met een Borsalino-hoed met veertje op zijn hoofd. Het hogere en het kluchtige komen op zulke momenten bijeen, om in mildheid en zelfrelativering te eindigen.

Links

zoek naar dit boek op bol.com

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

2,0

eRCee

geplaatst: 3 december 2022, 09:30 uur

In zoverre is dit beter bevallen dan mijn vorige poging om iets van Peter Handke te lezen (zie de auteurspagina) dat ik hier in elk geval doorheen ben gekomen. Nog steeds zijn er hoekige zinnen, bewust moeilijk leesbaar geconstrueerd, zo lijkt het. En ook van die pretentieuze samentrekkingen van woorden waarmee de semipoëet zich verraadt. Ik lepel even op uit de onderste alinea op pagina 100: "honderdennogwat", "vingertopnabije", "meimiddagwind", "natuurpagode". En dat wint een Nobelprijs, goeiedag. Het verhaal dan, dat is een beetje pointeloos in mijn ogen. In elk geval weet het bepaald geen indruk te maken, ook zeker niet qua ontknoping. Wat je er wel van kan zeggen is dat het bepaald geen standaard psychologische novelle is ofzoiets, daarvoor houdt Handke het te gefragmenteerd en associatief. Een bepaalde originaliteit qua opzet kan ik hem dan ook niet ontzeggen.

2,0

-JB-

geplaatst: 9 november 2024, 10:30 uur

‘Het tweede zwaard’ is een onleesbaar boek, dat ik toch heb uitgelezen. 125 pagina’s associaties van een verwarde man, die een belediging van zijn moeder wil wreken. Hij is op weg naar zijn wraak en komt onderweg vrij ongeloofwaardige personages tegen (zitten ze alleen in zijn hoofd?). Het hele boek is moeilijk te volgen doordat Handke iedere paragraaf met een nieuwe associatie komt. Bij momenten dacht ik dat ik met een drugsverslaafde dakloze te maken had, die helemaal in zijn eigen wereld leeft. Maar daarvoor is eigenlijk geen bewijs. Zeker is dat deze hoofdpersoon wat psychische problemen heeft. Handke laat de lezer bewust spartelen en hierdoor is het leesplezier laag. Jammer!

* denotes required fields.