Dreverhaven en Katadreuffe is duidelijk een voorstudie op zijn latere roman Karakter. Ook hier zijn beide heren hoofdpersonages en de relaties en omgeving zijn praktisch gelijk aan elkander. Er zijn echter ook zoveel verschillen tussen beide boeken wat het absoluut waard maakt deze novelle te proberen, wanneer Karakter ook in de smaak is gevallen. Het is immers maar een klein boekje waar je gauw doorheen leest. Het taalgebruik is prachtig, nog ouderwetscher dan ik tot nog toe van Bordewijk gezien heb, desondanks herkenbaar.
Op een stormachtigen avond in het laatst der November kraakten achter den kleumig rondslenterenden Katadreuffe de geduchte laarzen, en:
'Kom,' zei met barsche stem de meester van het inslaande woord. (dreverhaven)
Hier en daar zal je een zin tegenkomen die letterlijk teruggekomen is in Karakter, het overgrote deel is echter anders. De moeder ontbreekt hier bijvoorbeeld als aanwezig personage. Enkel een foto van haar speelt een verhaal in het rol en het enige gesproken woord over haar is "Je moeder, die slet!". Katadreuffe heeft een hele andere baan, is ook met hele andere ambities bezig, of eigenlijk vooral niet, en andere hoofdpersonages uit Karakter komen hier ook niet voor. Zonder te veel te verklappen draait het hier wél om een confrontatie tussen vader en zoon, zij het in deze novelle op geheel andere wijze.
Wie Karakter goed versmaden kon raad ik dit boek aan. Interessante 'voorstudie', die ook voor mensen die het andere werk van Bordewijk niet kennen best aardig kan zijn. 4*