Gevangene en Toch ...: Herinneringen uit Scheveningen, Vught en Ravensbrück - Corrie ten Boom (1945)
Nederlands
Autobiografisch / Oorlog
181 pagina's
Eerste druk: Ten Have,
Amsterdam (Nederland)
28 februari 1944. De Duitse SD valt het huis van de familie Ten Boom binnen, omdat zij Joden en andere vervolgden onderdak bieden. Ruim 30 mensen worden gearresteerd, waaronder vader Casper en zijn dochters Betsie en Corrie. Vader ten Boom overlijdt na 10 dagen gevangenschap in Scheveningen. Betsie en Corrie brengen maanden door in de gevangenis in Scheveningen, kamp Vught en concentratiekamp Ravensbrück. Betsie overleeft dit concentratiekamp niet, maar Corrie wordt vrijgelaten en schrijft over de eerste oorlogsjaren, het verzet en de ontberingen in gevangenschap. Ondanks alle wreedheden die zij heeft moeten ondergaan, getuigt zij van Gods liefde.
Ik vond dat toch wel indrukwekkend. De kracht die Ten Boom uit haar geloof haalde. Jaloersmakend, zou ik bijna willen zeggen. En het feit dat ze daders later kon vergeven, heel bijzonder want ze heeft zoals ze zelf beschreef "duivelse" omstandigheden moeten meemaken.
Het zette me wel aan het denken. Zelf zou ik meer lijken op de vader in het boek "De kleine blonde dood". Een levenslang wraakgevoelens. zelfs onschuldige Duiters vele jaren later nog lastig vallen tijdens hun vakantie in Nederland, dat werk. Maar Corrie ten Boom kon vergeven en kreeg daardoor rust. Veel fijner eigenlijk....