Nine Years with the Indians - Herman Lehmann (1927)

Boekhandels en bibliotheken liggen vol met autobiografische boeken, maar slechts weinigen ervan zullen over een tijdspanne van negen jaar zoveel te melden hebben als Herman Lehmanns Nine Years with the Indians. Anekdotes volgen elkaar in rap tempo op en zijn op een mooie manier met elkaar verweven. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe de taakverdeling tussen redacteur (J. Marvin Hunter) en hoofdpersoon precies is geweest, want het verhaal is opvallend sterk en mooi geschreven. Enkele keren hebben ze het zichzelf (op het eerste gezicht) makkelijk gemaakt door lange passages uit andere bronnen te citeren, maar deze vullen mooi aan waar Lehmanns kennis tekortschiet en bieden interessante andere perspectieven. Hoofdingrediënt is echter de abnormale puberteit van een Texaanse jongen die (als het ware) tussen de gewelddadige en hardleerse bleekgezichten wordt weggeplukt en leert kennismaken met de brute praktijken van de naburige indianenstammen. Een typisch geval van 'onwerkelijke' non-fictie, waarbij vergeleken het werk van menig fictieschrijver weinig interessants te bieden heeft.