menu

De Pupil - Harry Mulisch (1987)

mijn stem
3,30 (37)
37 stemmen

Nederlands
Sociaal

136 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)

Een 18-jarige uit Rome is uit Nederland gevlucht naar Italië, vlak na de Tweede Wereldoorlog. Later gaat hij voor Mademoiselle Sasserath, die aan slapeloosheid lijdt, werken en verplaatst het verhaal zich naar het eiland Capri. Hij helpt Mme. Sasserath van haar slapeloosheid af en zij belooft hiervoor hem te belonen. Een week later verdwijnt Mme. Sasserath tijdens de opening van een stoeltjeslift op de Vesuvius.

zoeken in:
avatar van -JB-
2,5
"De Pupil" gaat over een jonge Nederlandse jongen die een rijke oude dame ontmoet en haar gezelschap houdt. De oude dame is rijk geworden door de uitvinding van haar overleden man, de veiligheidsspeld. Het is een verhaal over een jonge schrijver en de zoektocht naar inspiratie en vorm.
Het boek schiet echter op alle punten tekort. Op de hoofdpersoon na worden de personages slap neergezet en komen nergens tot leven. Alles in het verhaal gebeurt even plotseling en zonder uitleg, er is geen sprake van ontwikkeling maar het is er opeens (voorbeelden hiervan zijn: de vrijspraak van de beschuldiging van moord, het verkrijgen van het schrijversschap en het aanbod van Mme Sasserath om met haar mee te gaan). Hierdoor blijft het een beetje een vaag boek. Mulisch wil blijkbaar duidelijk maken hoe hij zich als jonge schrijver ontwikkeld heeft, maar dit lukt hem helaas niet met dit werk. Tegenvallend.

avatar van Bassievrucht
2,5
Zeer matige roman. Ik heb drie positieve kanten ontdekt.

1. Het is mooi en goed geschreven
2. Het is een kort verhaal, zodat het verhaal in twee uurtjes voorbij snelt.

Het kabbelt constant voort, er zit geen ontwikkeling in, en als dat wel het geval is - de uitnodiging van Mme Sasserath, haar raadselachtige verdwijning et cetera - dan komt daar geen logica bij kijken; alle boeiende gebeurtenissen zijn uit de, overigens bijzonder vage, lucht gegrepen.

3. Om zulke quotes, hieronder een héél kleine selectie, heb ik hartelijk gelachen.

Ook Donatella bleek trouwens over een goede smaak te beschikken en wierp nu en dan begerige blikken op mijn verbazend aantrekkelijke lichaam, dat, ofschoon nog jong, al van een imposante mannelijkheid was.

...ik, een buitengewoon opmerkelijke jongeman van achttien, even opgewekt als getourmenteerd, met een volstrekt onafhankelijke geest en een universele belangstelling, uitzonderlijk, begaafd, met een mateloze ambitie, gecombineerd met een tomeloze werklust, daarbij ongetwijfeld creatief, met een aangeboren mensenkennis en een verbluffend originele fantasie, ook zeer geestig en ad rem, bovendien vrijwel volmaakt gebouwd en altijd smaakvol gekleed, welgemanierd, goed van tongriem gesneden en'bij dat alles van een hartveroverende bescheidenheid, ik beeldde natuurlijk nauwkeurig de ideale zoon uit.

Ofschoon ik een grondige hekel had aan zelfingenomenheid, ontveins ik mij niet, dat ik zeer onder de indruk was als ik aan mijzelf dacht. Iemand als ik kwam niet alle dagen voor, om het zacht uit te drukken. Als ik aan andere mensen dacht moest ik wel eens lachen.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:41 uur

geplaatst: vandaag om 11:41 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.