I Dubbi di Salaì - Rita Monaldi en Francesco Sorti (2007)
Alternatieve titel: De Twijfel van Salaì
Italiaans
Historisch / Avontuur
320 pagina's
Eerste druk: Cargo,
Amsterdam (Nederland)
Salaì, de verteller van deze nieuwe serie is brutaal, boers, leugenachtig en bijzonder praktisch. Hij is de geadopteerde zoon en geliefde assistent van meester-schilder Leonardo da Vinci. In 'De Twijfel van Salaì' verhuizen vader en zoon in het voorjaar van 1501 van Florence naar Rome, waar de weelderige meisjes Salaì wel kunnen bekoren. Leonardo heeft een missie te vervullen voor een raadselachtige, machtige opdrachtgever. Hij weet echter niet dat Salaì ook een geheime opdracht heeft: Leonardo bespioneren.
karakters waren uiterst 'leeg'. Eens je echter in het verhaal komt,
stoorde ik mij niet meer aan die briefvorm/schrijfstijl ... Het past gewoon uitermate goed bij de schrijver van de brieven, Salai. Meer zelfs, het amuseerde steeds meer om de denkwijze van de jongen te volgen.
Dat Monaldi & Sorti geen echte thrillerschrijvers zijn, kon men al lezen in hun vorige boeken, doch daar werd dit euvel handig gecompenseerd door uitvoerig te beroepen op waar ze wel goed in zijn, namelijk het weergeven van allerhande historische feiten en weetjes. Ook hier is eenzelfde tendens waarneembaar: het boek is, voor een thriller, nooit spannend (enerzijds door de inhoud van het verhaal, anderzijds door de schrijfstijl van de auteurs) ... Maar het expliciet steunen op historische kennis is echter wat moeilijker daar noch Salai, noch Leonardo echt op de hoogte zijn van de actualiteit (achter de schermen)... De schrijvers spijzen het verhaal dan maar met platvloerse tafereeltjes die de schelmenroman kenmerken, en die al bij al ook wel charmant blijken...
Wat wel een constante is, is het uitvoerig bronnenonderzoek. Monaldi & Sorti zijn daarbij heel kritisch voor historici die, volgens hen, vaak al te snel gegevens overnemen zonder die echt aan de historische kritiek te toetsen (of simpelweg van slechte wil zijn).
De hoofdconstatering die ze hierbij maken is dat paus Alexander VI, beter bekend als Rodrigo Borgia, helemaal niet de verachtelijke figuur was waarvoor men hem vandaag zo goed kent ... Integendeel, de man plande hervormingen binnen de kerk om de wantaferelen waarvan hij beticht wordt te vermijden.