menu

Confettiregen - Splinter Chabot (2020)

mijn stem
3,75 (8)
8 stemmen

Nederlands
Psychologisch / Autobiografische Roman

344 pagina's
Eerste druk: Het Spectrum, Amsterdam (Nederland)

'Confettiregen' is het verhaal over een jongen genaamd Wobie die opgroeit in een warme en veilige omgeving. Als in een sprookjeswereld. Eenmaal op school komt hij erachter dat zijn enthousiasme volgens sommigen gekooid moet worden, dat sommige kleren alleen voor meisjes bestemd zijn en dat verliefdheid ingewikkelder is dan een hartje tekenen. Aan de hand van drie bepalende ontmoetingen in zijn jeugd, komt Wobie steeds meer over zichzelf te weten…

zoeken in:
avatar van Bubblez
4,0
Mooi boek, goed beschreven. Ik herkende er héél veel in van mezelf, dat maakte het extra bijzonder.

avatar van the Cheshire cat
1,5
Dit was niet al te best. Niet alleen qua inhoud, ook de zuurstokroze omslag vind ik een verschrikking. Lelijk lettertype, zo'n flauw Andy Warhol portretje op de cover, achterop nóg eens een auteursfoto, de gehele achterkant vullend: Chabot die zo heel ernstig in de verte staart (want dat staat intellectueel?) met op de achtergrond het reuzenrad op de Scheveningse pier dat als een aureool om zijn hoofd hangt. Zowel cover als foto van Anton Corbijn, lees ik net, en in de prijzen gevallen.
Het boek begint wanneer Wobie (anagram van Bowie), het alter ego van Splinter Chabot, nog een klein kind is en vertelt dat hij is opgegroeid in een Pippi Langkous en Pipo de Clownachtig huis. Dat zal vast geen huifkar zijn geweest. Met een vleugje Alice in Wonderland. Je ziet het helemaal voor je: zo'n progressief vrijzinnig VARA-gezin, maar dan opeens de zin: Onderweg naar paardrijles of vioolles sprak ik...
De rest van het boek is eigenlijk één grote kermis, met heel veel Wobie: Wobie dit, Wobie dat.. Het duurt en het duurt maar, 340 pagina's lang, er komt geen eind aan. Onder het mom van: iedereen kan schrijven. Een zin als: Ik zag hoe mijn lieve papa een paraplu opstak maar de regen uiteindelijk niet uit zijn ogen kon houden. Daar kun je toch niet mee aan komen zetten?
Het verdriet van iemand die worstelt met zijn geaardheid (worstelt met homofobie, kun je beter zeggen) werd voor mij nergens echt voelbaar, integendeel, de protagonist ging me met zijn knuffels en lolly en lievelingsjuffrouw en z'n futiele probleempjes al vrij snel irriteren.
Aan het slot nog zo'n tot de lezer gericht therapeutisch epiloogje.. Het hele gezin dat zich rond de televisie verzamelt, want DWDD gaat beginnen.. joepie! Marc Marie Huijbregts: "Het wordt beter!"

3,5
geplaatst:
Heel herkenbaar boek wat lekker wegleest. Geen hoogvlieger. Laatste deel van het boek voelt wel beetje anders aan dan het andere deel. Alsof iemand anders het geschreven heeft. Toch jammer


Gast
geplaatst: vandaag om 14:47 uur

geplaatst: vandaag om 14:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.