Verzeichnis Einiger Verluste - Judith Schalansky (2018)
Alternatieve titel: Inventaris van Enkele Verliezen
Duits
Autobiografische Roman / Psychologisch
252 pagina's
Eerste druk: Suhrkamp,
Berlijn (Duitsland)
Een verbrand schilderij van Caspar David Friedrich, een uitgestorven tijgersoort, de heilige geschriften van een verdwenen religieuze stroming, een verzonken eiland in de Grote Oceaan – Schalansky's boek is een waaier van lege plekken in de culturele en de natuurgeschiedenis, in een staalkaart van literaire stijlen en genres. Haar protagonisten zijn buitenbeentjes: een zonderlinge oude man die de kennis van de mensheid vergaart in zijn tuin in Ticino, een oudere Greta Garbo die droomt van een filmrol als Dorian Gray, of de vader van Judith Schalansky zelf, die zijn gezin in de steek liet voor ze zich herinneringen van hem kon vormen. En de schrijfster Schalansky, die de geschiedenisloosheid van de DDR in de lege plekken van haar eigen jeugd opspoort. 'Inventaris van enkele verliezen' gaat over de aantrekkingskracht van lege plekken en de eeuwige kracht van de vertelling en is tegelijkertijd een autobiografische queeste door een land dat niet langer bestaat: de DDR.
Elk hoofdstuk begint met ongeveer en pagina een beschrijving van zo'n verloren ding en hoe het verloren is gegaan. Daarna volgt en verhaal dat ermee te maken heeft of dat als inspiratie is. Dat kan zijn van de geschiedenis van Lesbos tot de beschrijving van wandelingen of een weekje in een hutje op de alpen, maar ook autobiografische kortverhalen. Vaak echter vond ik die losse verhalen niet heel boeiend of heel meeslepend. Schalansky schrijft mooi, maar dat is ook wollig te noemen, waardoor de inhoud er een beetje verstopt achter raakt en ze nooit de sfeer weet op te roepen die ze wel zoekt. 2,0*.