menu

Datumloze Dagen - Jeroen Brouwers (2007)

mijn stem
3,91 (73)
73 stemmen

Nederlands
Sociaal

190 pagina's
Eerste druk: Atlas, Amsterdam (Nederland)

In een monoloog kijkt de naamloze hoofdpersoon op zijn leven terug. Vanaf de eerste dag van zijn huwelijk voelt hij zich als een rat in de val. Tegen zijn wil wordt een zoon geboren. De zoon wenst later geen contact meer met hem te hebben. In veertig jaar ontmoeten zij elkaar maar een paar keer. Pas als de zoon stervende is, komen ze nader tot elkaar.

zoeken in:
avatar van eRCee
2,5
Brouwers ben ik een beetje zat. Datumloze dagen voegt mijns inziens weinig toe, aan wat hij zelf geschreven heeft en trouwens ook in het algemeen. De fixatie op seks stond me hier tegen en daarnaast bedient de auteur zich ruimschoots van clichés. Stilistisch is het niet slecht maar zeker niet volmaakt. Ten slotte vond ik dat de overigens fraaie titel te vaak terugkomt in het verhaal maar zonder dat er een goede inhoudelijke lading aan wordt gegeven. Mijn laatste boek van Brouwers.

avatar van Apollinisch
Ik sluit me aan bij erCee wat betreft het stilistische. Ook ik vond bepaalde zinnen absoluut niet lekker lopen, maar verder heb ik weinig te klagen.

Er gebeurt vrij weinig en de dialogen zijn schaars, maar het hoofdpersonage is boeiend genoeg om de verveling geen moment toe te laten slaan.

”Ik heb er toch niet om gevráágd geboren te worden! Ik zie mezelf ervoor aan daar dan spontaan hartelijk op te antwoorden: Ook toevallig! Laat mij nu ook niet om jouw geboorte hebben gevraagd. Van mij had je gerust geaborteerd mogen worden!”

Dat vind ik leuk – zoals diezelfde hoofdpersoon zou zeggen.

Veel van de tekst wordt gevuld met anekdotes, metaforen, vergelijkingen en meer van dat. Voorbeeldje:

“Rondjes lopend zoals de oorlogsmisdadiger Albert Speer, Hitlers lieveling, in het binnentuintje van de Spandaugevangenis in Berlijn, - twintig jaar lang rondjes lopen, zoals ik door dit bos, hij telde zijn voetstappen zoals ik bomen en berekende dat hij, al kwam hij niet uit dat schrale tuintje weg, driekwart van de wereld te voet had afgelegd.”

Of de verwijzing naar (het m.i. niet zo geweldige) Third Man:

“(…) Oostenrijkse kitschmuziek, waar nu een citer in meedeed, bekend van die film met Orson Welles in de riolen van deze Donaustad.

Zulke beschrijvingen zorgen ervoor dat het drama niet teveel de overhand krijgt en dat het boek niet stroef leest. Mijn algemene indruk is dan ook positief.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:35 uur

geplaatst: vandaag om 22:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.