menu

Lost Children Archive - Valeria Luiselli (2019)

Alternatieve titel: Archief van Verloren Kinderen

mijn stem
3,75 (2)
2 stemmen

Engels
Sociaal / Psychologisch

400 pagina's
Eerste druk: Knopf, New York (Verenigde Staten)

Een gebroken huwelijk voorin de auto, een stel wijsneuzen op de achterbank, en continu David Bowies 'Space Oddity' op de speakers. In 'Archief van verloren kinderen' reist een Mexicaans-Amerikaans gezin van New York naar Arizona, op zoek naar oude verhalen, vergeten geruchten en de laatste geluiden van de Apachen. Maar dit is niet zomaar een road novel. Want terwijl het gezin naar het zuiden reist, trekken vanuit Centraal-Amerika tienduizenden kinderen zonder ouders richting de Amerikaanse grens, op zoek naar een beter leven. Wanneer de kinderen van het gezin verdwijnen, komen de twee verhaallijnen angstaanjagend dicht bij elkaar en lijken ze met elkaar verstrengeld te raken. Het is aan de lezer een uitgang uit dit spiegelpaleis te vinden.

zoeken in:
avatar van eRCee
geplaatst:
Het nieuwste boek van deze voormalig kwartaalboekschrijver wordt enthousiast besproken op Literair Nederland.

avatar van handsome_devil
4,0
Ik moet bekennen dat ik de eerste pak-'m-beet 75 pagina's regelmatig heb gedacht: is dit het nou? De beschrijving van het gezin was wel erg goed gedaan, hoor, maar ik vond het nergens echt bijzonder worden. Een vader die naar Arizona wil om echo's van de Apachen op te vangen, een moeder die druk bezig is met het terugvinden van twee verloren meisjes die de grens bij de Verenigde Staten over zijn gegaan, in de hoop herenigd te worden met hun moeder, en natuurlijk moet er dan op een gegeven moment een vergelijking getrokken worden tussen hoe Amerika destijds met de Apachen om is gegaan en hoe Amerika nu omgaat met Mexicaanse en Midden-Amerikaanse vluchtelingen. Tja, ik geloofde het allemaal wel.

Waar ik gaandeweg wel steeds meer sympathie voor kreeg waren de kinderen, hun opvoeding en de manier waarop de vrouwelijke verteller het naderende einde van haar relatie en het gezin uit de doeken doet. Luiselli beschrijft deze zaken zo ontzettend gewoontjes, zonder drama en juist daarom raakte het me.

Hoe verder ik in dit boek kwam, hoe meer ik me realiseerde dat ik met compleet verkeerde verwachtingen aan dit boek was begonnen. Ik had gelezen dat het over al die verloren kinderen ging die proberen de Verenigde Staten in te komen, op zoek naar hun moeder (of ander familielid). Ik verwachtte een vuist op tafel, een boek waarbij het verhaal duidelijk in dienst staat van de politieke visies van de auteur, een boek waarin Luiselli je op alle mogelijke manieren wil overtuigen van haar gelijk (dat ze wat mij betreft sowieso wel aan haar kant heeft).

Luiselli gaat in Lost Children Archive echter zo ontzettend veel zachtzinniger te werk. Ondanks de zware thematiek, voelt dit boek nergens zwaar aan. Het boek straalt daarentegen een enorme warmte uit, en de liefde waarmee Luiselli over het gezin en de verloren kinderen schrijft, is enorm fijn om je in onder te dompelen.

Het boek is niet die vuist op tafel die vooral het rationele deel van je wezen aanspreekt, maar dit is een boek dat me juist heel erg ontroerde in de kleine, simpele, alledaagse dingen en dat juist daarin haar punt maakt. Toen de kinderen eenmaal op eigen houtje op zoektocht gingen, was ik echt compleet invested in het hele verhaal en de laatste +/- 100 pagina's heb ik werkelijk verslonden.

Ook qua vertelstijl is het boek erg bijzonder. Het is allemaal niet bijster experimenteel (gelukkig), maar Luiselli verrast wel steeds met nieuwe manieren van vertellen. Die nieuwe manieren van vertellen zijn geen trucjes en voelen niet gekunsteld aan, maar staan heel erg in dienst van de inhoud van het verhaal en dit was voor mij wel zo'n geval waarbij vorm en inhoud elkaar versterkten.

Toen ik eenmaal mijn verwachtingen bijgesteld had, bleek dit een enorm rijk boek dat bij mij alle juiste snaren raakte. Indrukwekkend, ik kan niet anders zeggen.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:01 uur

geplaatst: vandaag om 20:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.