Kindertijd - Willem Melchior (2007)
mijn stem
2 stemmen
Nederlands
Psychologisch
224 pagina's
Eerste druk: Atlas,
Amsterdam (Nederland)
Maarten Reijser is net zeven. Zijn wereld is nog nauwelijks groter dan het gezinsleven waarvan hij als middelste van drie kinderen deel uitmaakt. Gevaar dreigt van buitenaf, in de vorm van vreemdelingen die binnendringen, spoken op de vliering, de wind die loeiend aanzwelt, maar ook van binnenuit. Het slaat des te harder toe omdat Maarten er niet op bedacht is.
0
geplaatst: 15 december 2007, 13:53 uur
Kindertijd is een aangrijpend werk dat een fris hoogtepunt markeert in het werk van Willem Melchior. Melchiors stijl is in ons taalgebied vrijwel onge-evenaard. Zijn oeuvre kan wat thema's en vorm betreft uiteenlopend genoemd worden, maar wat al zijn boeken verbindt is een zeer muzikale, majestueuze toonzetting, met zinnen als Bachiaanse fuga's.
In Kindertijd vertelt Melchior het verhaal van een hooggevoelig jongetje dat opgroeit onder het gesternte van een overbezorgde, over-aanwezige moeder en een laaggevoelige vader. Het milieu is academisch (vader is huisarts) en het tijdperk ongeveer de jaren zeventig. Ofschoon de ouders duidelijk het beste met hun kinderen voor hebben, is de gezinssituatie onderhuids niet best. Juist door dat nergens expliciet te maken, slaagt Melchior er in een akelig onheilspellend sfeertje te scheppen. Hoewel hij en zijn broer en zus allerlei leuke dingen meemaken, voelt de lezer wel dat dit gezin verre van solide in elkaar steekt. Erg knap gedaan.
Kindertijd veroorzaakt een onmiddelijke toegang tot herinneringen waarvan de lezer - deze lezer - niet wist dat hij ze nog ergens had. Die gewaarwording is haast angstaanjagend en bewijst mij dat Melchior een meesterlijke verteller is.
In Kindertijd vertelt Melchior het verhaal van een hooggevoelig jongetje dat opgroeit onder het gesternte van een overbezorgde, over-aanwezige moeder en een laaggevoelige vader. Het milieu is academisch (vader is huisarts) en het tijdperk ongeveer de jaren zeventig. Ofschoon de ouders duidelijk het beste met hun kinderen voor hebben, is de gezinssituatie onderhuids niet best. Juist door dat nergens expliciet te maken, slaagt Melchior er in een akelig onheilspellend sfeertje te scheppen. Hoewel hij en zijn broer en zus allerlei leuke dingen meemaken, voelt de lezer wel dat dit gezin verre van solide in elkaar steekt. Erg knap gedaan.
Kindertijd veroorzaakt een onmiddelijke toegang tot herinneringen waarvan de lezer - deze lezer - niet wist dat hij ze nog ergens had. Die gewaarwording is haast angstaanjagend en bewijst mij dat Melchior een meesterlijke verteller is.
* denotes required fields.
* denotes required fields.