menu

Marte Jacobs - Tim Krabbé (2007)

mijn stem
3,92 (48)
48 stemmen

Nederlands
Psychologisch

165 pagina's
Eerste druk: Prometheus, Amsterdam (Nederland)

'Marte Jacobs' is de onmogelijke liefde van de verlegen dichter Emile Binenbaum en gaat over een innige en bijzondere vriendschap tussen twee geestverwanten, die voorbestemd lijken om de rest van hun leven te delen.

zoeken in:
Heeft iemand deze al gelezen?

avatar van Agaath95
4,0
Een verhaal over een onbereikbare (en onbespreekbare) liefde, waar ik normaal niet zo van houd. Maar dit vond ik wel erg mooi neergezet.
Typisch vond ik dat Emile zich allerlei voorstellingen maakt over hun vriendschap en hun toekomst, terwijl Marte's kant van het verhaal nooit wordt belicht en dus een mysterieus figuur voor de lezer blijft.

avatar van Bassievrucht
3,0
Wauw, als ik de recensies mag geloven (en het gemiddelde cijfer hier, zij het in een vroeg stadium) overtreft dit boek alle Krabbéverwachtingen. Van de week heb ik het aangeschaft, maar heb helaas nog geen tijd gehad om te lezen....

Ben desalniettemin heel erg benieuwd. Krabbé is misschien wel mijn favoriete schrijver, en hij stelde me een beetje teleur met het wat mindere 'goede dag voor de ezel'. Maar het doet me wel deugd dat hij nu veel meer werk uitbrengt dan vroeger.

Latenw e hopen dat hij dit volhoud, zo eens in de een/twee jaar een roman uitbrengen.

Spijtoptant
Net aan één stuk door uitgelezen. Jammer voor het afwassen, stukje hometrainen, kool naar de geit brengen en zo wat andere dingen die ik nog wilde doen, maar ik kon het niet wegleggen.

In zijn geheel eigen onnavolgbaar simpel ogende stijl weet Krabbé wederom een uitstekend verhaal over een onvoltooide jeugdliefde neer te zetten, net als in zijn beste werk 'Kathy's dochter'.

Meer kan ik er nog niet over vertellen, daarvoor is het nog te vers, maar voor mijn gevoel klopt echt alles in dit verhaal. Er staat geen passage, geen zin, geen woord te veel in.

avatar van DvonGeem
4,0
Heel sterk boek. Mooie kaft ook.

Spijtoptant
De passage dat Emile en Marte op de omloop van de Westerkerk/toren staan, daar draait het om.

Een prachtig scharnier.

avatar van GeGo
DvonGeem schreef:
Mooie kaft ook.


Soberheid is iets wat ik altijd kan waarderen in een cover. Kwestie van je eigen fantasie de vrije loop te kunnen laten.

Bastiaan
Vond hem bij vlagen erg mooi, maar kon het voor mij niet halen bij zijn eerdere werken. Ik vond sommige dingen ook wat naief. bijvoorbeeld, het weggritsen... waar slaat dat op, totaal ongeloofwaardig.

drie sterren

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
Treffend en zonder een woord teveel te zet Krabbé vloeiend een onbereikbare liefde neer: tijdloos en onaantastbaar.

avatar van Pythia
3,5
Mooi en boeiend. Maar ik begrijp niet, dat wanneer de onbereikbare liefde eindelijk wel bereikbaar is, Emile zijn hand niet uitsteekt om zijn kans te grijpen.
Krabbé heeft mij dat niet duidelijk gemaakt.

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
Pythia schreef:
Mooi en boeiend. Maar ik begrijp niet, dat wanneer de onbereikbare liefde eindelijk wel bereikbaar is, Emile zijn hand niet uitsteekt om zijn kans te grijpen.
Krabbé heeft mij dat niet duidelijk gemaakt.


Ik denk dat dit zo'n cruciaal had ik maar, waarom deed ik niet enz moment in een mensenleven is geweest. Omdat het verhaal geheel vanuit Emile is geschreven kan/kunnen we het denk ik ook alleen vanuit hem interpreteren. Op het moment dat Emiles vriend Marte meanam had hij misschien in de bres kunnen springen, maar hij was nèt te laat, had nèt niet gezegd tijdens de reünie, straks, straks als het feest afgelopen is ...
Emile had natuurlijk ook op zoek kunnen gaan naar zijn Girafje maar daar speelde onbewust dan weer 'de mannelijke eer' mee, zijn vriend werd rivaal.
Dàt Marte met de vriend meeging is ook weer zo'n punt. En wat ze dan met de ander had, was zoals het beschreven werd, iets heel anders. Zoals ik het lees, zou ook zij, àls ze het tweede gedicht heeft gelezen over de wapperende benen, een moment gehad kunnen hebben van als, was ik maar niet etc etc. Waar of niet waar, zo gaat het soms. Wat rest is de droom en de illusie die mogelijk mooier is dan de werkelijkheid zou zijn. Toch?

avatar van Pythia
3,5
Ja, zoiets. Het verhaal maakt voldoende duidelijk waarom de personages handelen zoals ze doen. Behalve wat betreft Emile tijdens de reünie (de pianoman is echt onvoldoende). Ik kan er zelf wel verklaringen voor verzinnen, maar ik had graag die van de schrijver gelezen.
Misschien heb ik gewoon niet goed opgelet en heb ik het gemist.
Ik vind het wel prachtig geschreven.

avatar van Marcel
5,0
Pythia schreef:
Maar ik begrijp niet, dat wanneer de onbereikbare liefde eindelijk wel bereikbaar is, Emile zijn hand niet uitsteekt om zijn kans te grijpen.
Krabbé heeft mij dat niet duidelijk gemaakt.

Ik zou niet weten welke woorden daar vuil aan gemaakt hadden moeten worden. Ik begrijp dat maar al te goed.

avatar van Pythia
3,5
Marcel schreef:
Ik zou niet weten welke woorden daar vuil aan gemaakt hadden moeten worden. Ik begrijp dat maar al te goed.

Ok., dat wil ik wel accepteren .
Maar als je ooit iets echt heel graag wilt, ga er dan alsjeblieft voor!
Je kunt beter spijt hebben van dingen die je gedaan hebt dan spijt hebben van dingen die je niet gedaan hebt.

avatar van Marcel
5,0
Pythia schreef:
Je kunt beter spijt hebben van dingen die je gedaan hebt dan spijt hebben van dingen die je niet gedaan hebt.




Nog vijf stemmen en dit boek wandelt de Top 250 binnen.

avatar van Donna Tartt
2,5
Was erg benieuwd naar dit boek. Maar viel mij toch wat tegen. "Shit happens, get over it!"....dacht ik veel. Werd op een gegeven moment schijtziek van het 't girafje, "gaan we weeeer" dacht ik dan. Nee, niet mijn favoriete boek van deze fantastische schrijver.

-2.5-

avatar van eRCee
3,0
Zou hier eigenlijk mijn recensies van andere 3-sterren boeken kunnen kopieren.

Maar misschien is het interessanter om het te hebben over de wilde speculaties die je kunt vinden op internet over wie Krabbe wel niet allemaal bedoeld heeft met zijn personages. De succesvolle schrijver is volgens de een A.F. Th, een ander denkt dat ene Jan Kal model heeft gestaan voor het hoofdpersonage, een derde zegt weer dat Emile Binenbaum de personificatie is van Tim Krabbe zelf, waarmee deze niet alleen zelfspot maar toch ook wat zelfmedelijden etaleert.

Het lijkt me allemaal te ver gezocht. Krabbe heeft gewoon een kleine roman geschreven waarin twee verschillende soorten schrijvers zitten. Het is eigenlijk de rivaliteit die al in De Renner voor kwam: de man met succes die het eigenlijk niet (maar misschien ook wel) verdient versus de sympathieke, op het nippertje verliezende hoofdpersoon die wegzinkt in vergetelheid.

Verder aardig, meer niet. De sfeer van De Renner wordt in ieder geval niet gehaald.

avatar van Marcel
5,0
eRCee schreef:
een derde zegt weer dat Emile Binenbaum de personificatie is van Tim Krabbe zelf, waarmee deze niet alleen zelfspot maar toch ook wat zelfmedelijden etaleert.

Het lijkt me hoe dan ook deels autobiografisch. Bijvoorbeeld dat de vriendin van Emile het uitmaakt vlak na terugkomst van vakantie met haar helm nog op, dat gebeurt als ik het me goed herinner precies zo in de (deels) autobiografische verhalenbundel De Stad in het Midden. De liefde tussen de hoofdpersoon en een veel jonger meisje komt in dat boek overigens ook voor, alhoewel in een heel andere structuur. Ook de autobiografische roman Kathy's Dochter gaat over een verloren jeugdliefde.

eRCee schreef:
Het is eigenlijk de rivaliteit die al in De Renner voor kwam: de man met succes die het eigenlijk niet (maar misschien ook wel) verdient versus de sympathieke, op het nippertje verliezende hoofdpersoon die wegzinkt in vergetelheid.

Die zelfde opzet komt ook al voor in De Grot. O ja, dat boek gaat trouwens ook al over een verloren jeugdliefde.

avatar van Bassievrucht
3,0
Vertraging en het Gouden Ei ook, dus welk boek gaat er niet over een verloren jeugdliefde? Nu ja, in het gouden Ei geen jeugdliefde, dacht ik, maar wel een verloren liefde. Drie Slechte Schaatsers gaat ook een klein beetje over een verloren liefde

Die Tim, weet ons altijd weer te verrassen.

avatar van eRCee
3,0
Je zou haast gaan denken dat hij vroeger een jeugdliefde heeft verloren.

Maar mijn punt is eigenlijk dat de relatie tussen de twee schrijvers in Marte Jacobs , met inachtneming van Marcels post, minstens een zo belangrijk thema is als de jeugdliefde.

avatar van Bassievrucht
3,0
Helemaal mee eens. Ik heb me trouwens enorm gestoord aan het 'weggrissen'. Helemaal uit het niets en totaal ongeloofwaardig. Kan er verder niet heel veel zinnigs over zeggen, want ik las het boek twee jaar geleden. Ik vond het, meende ik, wel stilistisch het beste boek van Krabbé.

4,5
Tim Krabbé heeft een schrijfstijl die vrij is van pretentie, althans de pretentie van de ingewikkelde zinsstructuur die je vaak in de literatuur aantreft. Zijn taal is zowel helder als precies en het verhaal concentreert zich uitsluitend op de verhouding tussen de personages en de (psychische) gevolgen daarvan, zonder zijpaden in te slaan. Marte Jacobs is prachtig neergezet. Het boek vond ik tragisch: heeft me naar de strot gegrepen.

avatar van thomzi50
3,5
Op zich een mooi verhaal, dat kundig wordt verteld. Helaas is Krabbé een uitgesproken verteller: hij vertelt wat er wordt gevoeld en gedacht, eigenlijk gewoon alles wat er gebeurt, en daardoor blijft het een nogal oppervlakkige leeservaring. Die wel oerdegelijk op papier is gezet, dat moet je Krabbé dan weer wel nageven. 3*

5,0
Prachtig boek

Mooi einde waarin je erachter komt dat Reiff er vandoor is gegaan met zijn Marte en dat Emile nog altijd denkt dat Marte tot voor haar zelfmoord nog aan hem dacht.

Brunniepoo
Stanley NL schreef:
Prachtig boek

Mooi einde waarin je erachter komt dat Reiff er vandoor is gegaan met zijn Marte


ligt mij niet heel vers meer in het geheugen maar dat kom je toch al helemaal aan het begin van het boek te weten?

5,0
Brunniepoo schreef:
(quote)


ligt mij niet heel vers meer in het geheugen maar dat kom je toch al helemaal aan het begin van het boek te weten?


Ja en Nee, je weet in het begin dat er iets is gebeurt, maar niet wat er precies is gebeurt

Brunniepoo
Stanley NL schreef:

Ja en Nee, je weet in het begin dat er iets is gebeurt, maar niet wat er precies is gebeurt


Nu ben ik toch wel nieuwsgierig. Ik heb een 'ongecorrigeerde proef; niet bestemd voor de verkoop' (ooit bij een rommelmarkt gekocht) en hierin luidt de eerste zin van hoofdstuk twee:

"De tweede reden dat Emile alles van Willem Reiff las, was dat die eens een meisje van hem had afgepakt, Marte Jacobs, dat later zelfmoord had gepleegd, en dat hij geen regel wilde missen die over haar zou kunnen gaan."

Kennelijk heeft de schrijver nogal wat gewijzigd op het laatste moment?

5,0
Brunniepoo schreef:
(quote)


Nu ben ik toch wel nieuwsgierig. Ik heb een 'ongecorrigeerde proef; niet bestemd voor de verkoop' (ooit bij een rommelmarkt gekocht) en hierin luidt de eerste zin van hoofdstuk twee:

"De tweede reden dat Emile alles van Willem Reiff las, was dat die eens een meisje van hem had afgepakt, Marte Jacobs, dat later zelfmoord had gepleegd, en dat hij geen regel wilde missen die over haar zou kunnen gaan."

Kennelijk heeft de schrijver nogal wat gewijzigd op het laatste moment?


Of ik heb over die regel heen gelezen xD

avatar van kjellee
4,0
Prachtig en aangrijpend staaltje literatuur! + Sterk geschreven.

4,0
De mystiek rondom Marte vormt de rode draad. Wanneer zullen ze elkaar weer tegenkomen, onder welke omstandigheden? Wat zal er gebeuren? Of: zál er überhaupt iets gebeuren? Bij elke nieuwe ontmoeting verwacht je een plotwending in het voordeel van Emile - tegen beter weten in.

De gedeeltelijke onthullingen aan het eind geven het geheel weer een nieuwe impuls. En dan natuurlijk de openbaring van Emile:
"Hij had gedacht dat de goden hém hadden aangeraakt (...) [m]aar ze ze hadden Marte en hem samen aangeraakt, om samen iets te zijn."

avatar van Theunis
3,0
Het verhaal van het boek draait om het mislopen van wat waarschijnlijk de liefde van het leven van Emile Binenbaum was, Marte Jacobs. Dat het niet goed afloopt is vanaf het begin al duidelijk en toch hoop je voor Emile dat het hem lukt om het geluk te vinden met Marte.

Naast een aantal andere mooie passages, waren vooral de laatste paar bladzijden, echt raak, maar tijdens het lezen had ik steeds het idee dat het net niet helemaal goed uit de verf kwam. Ik miste een stuk karakteruitdieping, af en toe een mooi decor en had vaak het idee dat ik een gedeelte al gelezen had. Het maakte het verhaal iets te oppervlakkig en dat is zonde. Er had volgens mij veel meer in gezeten.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:10 uur

geplaatst: vandaag om 14:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.