De Empathische Samenleving - Jesse Klaver (2016)

mijn stem

1,50 (1)

1 stem

Nederlands
Politiek / Ideeënliteratuur

112 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)

Op de vraag wat hij aan de menselijke soort zou veranderen als hij God zou zijn antwoordde primatoloog Frans de Waal eens dat hij de reikwijdte van het medeleven zou willen vergroten. Jesse Klaver stelt dat empathie in onze genen zit. Van dat aangeboren gevoel zouden we volgens hem meer gebruik moeten maken, dat zou ten goede komen aan de samenleving en aan de politiek. In dit bevlogen essay moedigt Klaver progressieve burgers aan het debat over de Nederlandse identiteit naar zich toe te trekken. ‘We moeten het 'wij' niet kleiner, maar groter maken. Wat zijn onze gedeelde dromen en ambities in een land dat al lang van kleur verschoten is?’ Deze vraag kan alleen zinvol beantwoord worden als mensen zich in elkaar inleven. Klaver pleit voor een empathische samenleving die ongelijkheid bestrijdt en tegenstellingen overbrugt.

Links

zoek naar dit boek op bol.com

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

1,5

mjk87

geplaatst: 29 september 2019, 15:23 uur

Jesse Klaver, ik ben geen fan van de man, niet van zijn ideeën maar ik voel aan alles dat hij een act is. Dat neemt niet weg dat zo'n dun boekje soms het lezen waard kan zijn (al is het maar om je te verdiepen in andermans ideeën, of ze nu Thierry of Jesse heten). Helaas is dit een illustratie van de politicus Klaver: leeg en zonder ideeën. Over de helft in een hoofdstukje heeft hij het over empathie en je inleven, dat daar de sleutel ligt. Maar dat zou het begin moeten zijn van je betoog, niet het eind. Want hoe? En wat? Daar komt geen antwoord op. Verder zegt Klaver niets nieuws maar is de rest een herkauwing van het partijprogramma van GroenLinks, maar daarvoor lees ik zoiets niet. 1,5*.

* denotes required fields.