menu

De Meeste Mensen Deugen: Een Nieuwe Geschiedenis van de Mens - Rutger Bregman (2019)

mijn stem
3,77 (13)
13 stemmen

Nederlands
Ideeƫnliteratuur

528 pagina's
Eerste druk: De Correspondent, Amsterdam (Nederland)

De mens is een beest, zeiden de koningen. Een zondaar, zeiden de priesters. Een egoïst, zeiden de boekhouders. Al eeuwen is de westerse cultuur doordrongen van het geloof in de verdorvenheid van de mens. Maar wat als we het al die tijd mis hadden? In dit boek verweeft Rutger Bregman de jongste inzichten uit de psychologie, de economie, de biologie en de archeologie. Hij neemt ons mee op een reis door de geschiedenis en geeft nieuwe antwoorden op oude vragen. Waarom veroverde juist onze soort de aarde? Hoe verklaren we onze grootste misdaden? En zijn we diep vanbinnen geneigd tot het kwade of het goede?

zoeken in:
avatar van Dr.Strangelove
Zolang er kinderen het land uit worden gezet er mensen van de honger omkomen zolang miljoenen dieren worden afgemaakt er oorlogen zijn of een Trump/Poetin/Erdogan president kan worden vind ik toch de mens over het algemeen niet deugen.
We staan niet voor niks boven aan die piramide.

avatar van eRCee
Ik moet toegeven dat ik er ook wel een handje van heb al een soort 'voorbeoordeling' te doen zonder iets gelezen te hebben, maar laten we wel wezen, je schrijft geen boek van 528 pagina's als je niet over dit soort basale tegenwerpingen hebt nagedacht en die ook bespreekt.

avatar van Pecore
3,0
Toch kan ik mij niet aan de indruk onttrekken van Rutger Bregman als de Erben Wennemars onder de sociale wetenschappers: positiviteit en optimisme, maar met een flinke dosis naïviteit.

Maar toch; eRCee heeft een punt en dat maakt mij ook wel weer nieuwsgierig.

avatar van thomzi50
Alles aan dit boek staat me eigenlijk bij voorbaat tegen - al neem ik wel aan dat Bregman bij zo'n dik boek wel ook op de mogelijke en logische tegenwerpingen van zijn stelling in gaat. Viel me bij het doorbladeren trouwens op dat de letters zo groot zijn, zoals ook laatst al bij de nieuwe Buwalda. Willen die auteurs per se dikke boeken schrijven? Of is het omdat veel lezers toch wat oude zijn en wellicht niet meer de beste ogen hebben?

avatar van Ted Kerkjes
Ted Kerkjes (moderator)
Ach, ik kan me niet zo aan de titel storen. Dit soort boeken hebben vaker een dergelijke 'catchy' titel, en het lijkt me logisch dat de inhoud van het boek uitgebreider en genuanceerder op het onderwerp ingaat. Ik moet zeggen dat ik ook wel een hoge vrij pet op heb van De Correspondent. (Ik heb nooit een Correspondent-boek gelezen, maar de artikelen die ik gelezen heb, vind ik bijzonder interessant. Fijne site ook.)

Dit boek doet me verder ook wel denken aan het werk van Maarten Boudry, die ook dergelijke titels heeft: Waarom de wereld niet naar de knoppen gaat en De redelijke optimist: Waarom vooruitgang geen geloof is.

avatar van eRCee
Pecore schreef:
Toch kan ik mij niet aan de indruk onttrekken van Rutger Bregman als de Erben Wennemars onder de sociale wetenschappers: positiviteit en optimisme, maar met een flinke dosis naïviteit.

Zou dat toch niet direct zeggen. Ik ken het werk van Bregman via De Correspondent vrij goed en als hij bijvoorbeeld de beroemde psychologische experimenten uit de jaren '60 en '70, die door iedereen klakkeloos worden aangenomen, debunkt dan kan je dat toch moeilijk naïef noemen. Ook in de fijne podcast samen met Jesse Frederik (held!) komt hij niet gemaakt positief of optimistisch over. Overigens verkondigt Bregman bijvoorbeeld de theorie dat de meeste verandering komt vanaf de flanken, doordat het kader verschuift door mensen met radicale ideeen, dus ja, daarin past zo'n boek ook wel.

avatar van Pecore
3,0
Het onderuit halen van die naar nu blijkt waardeloze experimenten wil ik ook absoluut niet als naïef bestempelen. Dat is gewoon fijne journalistiek. Maar ik lees ook wel eens een artikel van De Correspondent en zijn vorige boek over o.a. het basisinkomen heb ik ook gelezen. Het komt op mij vaak een tikkeltje te simplistisch over, teveel bedacht vanuit diezelfde optimistische invalshoek. En zijn enthousiasme in zijn Amerikaanse tv-optredens is aanstekelijk, maar heeft toch ook iets weg van volksmennerij ('Taxes, taxes, taxes, taxes.' Zelfs Wennemars had er minder woorden voor nodig gehad.)

Maar ik snap ook wel dat dat vorige boekje niet de ruimte liet om uitgebreid te nuanceren, laat staan de paar minuten spreektijd in een talkshow. Hoe anders is dat in een vuistdik boek?! Des te meer reden om het te gaan lezen. Ik zou er niet rouwig om zijn als mijn (voor?)oordeel over hem een verkeerde blijkt te zijn.

avatar van Lalage
Het aantal bladzijden verbaasde mij, maar als je ziet hoeveel woorden er op een bladzijde staan, dan zou het bij een andere zetting misschien amper 200 bladzijden tellen. Ik begrijp niet zo goed waarom ze dit zo doen, want het schrikt mij af.

avatar van eRCee
Nou vooruit, hierbij dan een interview van Bregman door zijn mattie Jesse Frederik over het boek. Duurt 44 minuten: De Rudi en Freddie-show.

En het schijnt dat Bregman wordt bijgetreden door niemand minder dan primatoloog Frans de Waal in zijn meest recente boek.

avatar van Dr.Strangelove
Een betere titel zou waarschijnlijk zijn:
"De meeste mensen kunnen deugen"


avatar van Pecore
3,0
Bij vlagen zit ik me best wel te ergeren aan dit boek. De positieve insteek is soms te gemaakt. Bregman zoekt naar van alles om zijn boodschap te ondersteunen. Hij verwijst naar personen die helemaal geen autoriteit zijn op het gebied van sociale wetenschap, trekt ongeldige conclusies en geeft je als lezer soms het gevoel niet serieus te worden genomen.

Maar er is ook heel veel wel goed aan dit boek. Vooral de eerste helft, waarin Bregman de filosofen Hobbes (de mens is slecht en wordt beteugeld door een dun laagje beschaving) en Rousseau (de mens is goed, maar wordt gehinderd door onze 'beschaving') tegenover elkaar plaatst, vond ik om te smullen. De strijd wordt op overtuigende wijze beslecht in het voordeel van de Fransman. Dat doet Bregman door allerlei gezaghebbende onderzoeken en denkbeelden te tackelen. Hij pleit voor meer vertrouwen in en meer zorg voor elkaar. En dat wordt op een heldere manier gebracht.

Uiteindelijk toch een fijn boek, waar ik echter het revolutionaire niet zo van in zie.

3,0
Het 'nieuwe' van wat er in het boek wordt geschreven, ontgaat mij. Het 'magistrale' dat Matthijs van Nieuwkerk er in ziet, ontgaat mij ook. Dit boek is 'Jip en Janneke taal tot the next level'. Op een kinderlijke manier word je meegenomen door de gedachtenwereld van Bergman (wat hij wel knap doet), waar hij veel woorden nodig blijkt te hebben om niet zoveel te zeggen. Daarbij hadden er echt meer woorden op een pagina gemogen - los van de lettergrootte. Ik geloof in het goede van de mens, dus de gekozen vorm staat los voor de prijs die voor het boek betaald moet worden.

avatar van eRCee
Vreemde suggestie. Ook dunne boeken die nieuw zijn kosten zo 20 euro of meer, dus de 25 euro die men hier voor vraag is toch niet bepaald buiten de norm. En verder denk ik dat het ontkrachten van Milram, Stanford, het omstanderseffect én de moorddrift van soldaten, best wel een nieuw geluid is. Niet dat Bregman een pionier is natuurlijk, maar hij veegt het wel mooi bij elkaar en maakt er een verkoopbaar geheel van (dit bedoel ik niet commercieel).

(In mijn psychologie boek van begin jaren '00 stond het Milram-experiment nog in geuren en kleuren beschreven.)

3,0
Wat Bergman goed aangeeft, is dat bepaalde conclusies uit sociaal psychologisch onderzoek een eigen leven gaan leiden. Dat bij aanvang van het onderzoek is vastgesteld wat de uitkomst moet zijn, is typerend voor de onderzoeken die worden besproken. Bepaalde conclusies passen goed in een bepaalde tijdsgeest en gaan generaties mee. Dat de conclusies daarna al vele malen onderuit zijn gehaald, willen we niet weten. Misschien is de massa wel cognitief dissonant. Daarom lijkt het allemaal misschien nieuw, maar dat is het niet. Bergman brengt nu alles wat we kunnen weten mooi bij elkaar en brengt dat nu voor overzichtelijk voor de massa. Hij doet dat op dezelfde manier als de wetenschappers: de uitkomst is dat de meeste mensen deugen en hij zoekt voorbeelden die daar bij passen.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:06 uur

geplaatst: vandaag om 00:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.