Bad Men - John Connolly (2003)
Alternatieve titel: Kwade Geesten
Engels
Thriller
380 pagina's
Eerste druk: Hodder & Stoughton,
Londen (Verenigd Koninkrijk)
Voor de kust van Maine ligt het eiland Sanctuary, waarvan de bewoners in 1693 verraden werden aan hun vijanden en vervolgens op wrede wijze afgeslacht. Sindsdien heerst er driehonderd jaar vrede. Maar daar dreigt nu een einde aan te komen. Een groep mannen is onderweg naar het eiland met maar één doel: het doden van de vrouw van hun aanvoerder en het vinden van het geld dat zij heeft gestolen. Het enige dat hen in de weg staat is een onervaren politieagente, Sharon Macy, en de reusachtige Melancholy Joe Dupree, een gekwelde agent met een zwaar gemoed. Joe Dupree is geen gewone agent: hij is de bewaarder van de geheimen van het eiland, het wandelend geheugen waarin de eeuwenoude herinneringen liggen opgeslagen. Hij weet en voelt dat het eiland in een ver en duister verleden een bloedbad is geweest; het zal niet tolereren dat er opnieuw onschuldig bloed vloeit. De moordenaars zullen de toorn van de kwade geesten van Sanctuary over zich afroepen. Voor hen zal het eiland in een hel veranderen.
Persoonlijk vind ik het werk van Connolly nog steeds ontzettend boeiend. Hij is een meester in het scheppen van sfeer en brengt ieder personage tot leven. Vooral Melancholy Joe en Moloch zijn in deze roman twee figuren die je tot in het diepst van hun ziel laten kijken.
Ook het eiland Sanctuary speelt een belangrijke rol in het boek. Spijtig genoeg is het allemaal niet erg vernieuwend en krijg je het gevoel dat het eiland weggelopen lijkt uit een goedkope B-film. De clichés druipen vaak van de bladzijden, maar dat maakt het dan ook weer zeer herkenbaar voor de lezer.
Het verhaal zit erg goed in elkaar en Connolly weet de spanning echt op de spits te drijven. De laatste 50 bladzijden gaat hij naar mijn mening echter compleet de mist in door te veel belang te besteden aan het bovennatuurlijke. Geesten in een thriller hebben op mij namelijk net dezelfde uitwerking als een ganzenveer onder mijn voetzolen... De zoektocht van Moloch naar zijn vrouw was zeker even spannend geweest zonder het aanwenden van hogere krachten.
Globaal gezien is Kwade Geesten echter een aangename roman voor op een stormachtige winteravond bij het haardvuur... Wie een meesterwerk verwacht, kan dit boek daarentegen beter links laten liggen.
Geesten in een thriller hebben op mij namelijk net dezelfde uitwerking als een ganzenveer onder mijn voetzolen...
Dan heeft het de verkeerde uitwerking, want oorspronkelijk was een van de kenmerken van een thriller dat het bovennatuurlijke elementen bevatte. Tegenwoordig wordt alles thriller genoemd, al zijn het gewoon detectives of spionageverhalen, maar in feite dient een thriller een bovennatuurlijke sfeer uit te ademen.
